[Η ιστορία της ημέρας] Ενας πρωτοετής φοιτητής με φιλοδοξίες

Τον Ιούνιο του 1974 ένας πρωτοετής φοιτητής του Χάρβαρντ αναζητούσε καλοκαιρινή εργασία – εκεί οι φοιτητές είθισται να δουλεύουν το καλοκαίρι, διότι έχουν ήδη απογαλακτιστεί από την οικογένειά τους. Στο βιογραφικό του, κάτω από τη διεύθυνση, το ύψος, το βάρος και την ηλικία του, έγραφε ότι ήταν ανύπανδρος αμερικανός πολίτης και διατεθειμένος να εργαστεί «οπουδήποτε» στις ΗΠΑ.

Το αντικείμενο της απασχόλησης που αναζητούσε ήταν η «ανάλυση και ο προγραμματισμός συστημάτων». Η πληροφορική τον ενδιέφερε από τα γυμνασιακά του χρόνια, στο ονομαστό Λέικσαϊντ Σκουλ του Σιάτλ, από το οποίο είχε αποφοιτήσει γράφοντας 1.590 στα 1.600 στις εξετάσεις. Εντέλει βρήκε δουλειά στη Honeywell, μαζί με τον «κολλητό» συμφοιτητή και πρώην συμμαθητή του, Πολ Αλεν. Την επόμενη χρονιά οι Διόσκουροι θα ίδρυαν δική τους εταιρεία υπό την επωνυμία  Microsoft.

Φανταζόταν τότε ο νεαρός κομπιουτεράς ότι θα γινόταν ο πλουσιότερος άνθρωπος στον κόσμο – χωρίς μάλιστα να τελειώσει το πανεπιστήμιο; Μάλλον όχι. Οι φιλοδοξίες του όμως δεν ήταν ταπεινές, αν κρίνει κανείς από τον μισθό που διεκδικούσε: 15.000 δολ. ετησίως ή 1.250 δολ. τον μήνα, όταν ένας ανειδίκευτος εργάτης δεν κέρδιζε πάνω από 300 δολάρια τον μήνα. Σε μια εποχή, δηλαδή, που το δολάριο είχε 30 δρχ. και οι Ελληνες με 3 δραχμές μπορούσαν να αγοράσουν μια εφημερίδα και με 300.000 δρχ. 100 τετραγωνικά στο Κολωνάκι, ένας νέος από το Σιάτλ, που δεν είχε κλείσει ακόμη τα 19, αξιολογούσε την εργασία του προς 450.000 δρχ. τον χρόνο. Ηταν, βέβαια, ο Μπιλ Γκέιτς.