Τσιγγάνοι, Χίτλερ και Ομόνοια

Αυτά μόνον στην Ελλάδα μπορεί να συμβούν: κάνει η Αστυνομία μία «σκούπα» των τοξικοεξαρτημένων στο κέντρο της Αθήνας. Τους πηγαίνει στο κέντρο υποδοχής για τους λαθρομετανάστες. Τους δίνει φαγητό, τους δίνει τη δυνατότητα να εξεταστούν από γιατρούς. Δεν τους παίρνει καν τα στοιχεία – και το σύμπαν ξεσηκώνεται!
Να οι ανακοινώσεις από τον ΣΥΡΙΖΑ, να και οι καταγγελίες από το ΠΑΣΟΚ. «Να δώσει εξηγήσεις ο υπουργός» – και όλα τα σχετικά. Για ποιο πράγμα; Για το ότι ήταν μία κίνηση αποσπασματική; Για την έλλειψη μιας συνολικής πολιτικής πρόνοιας για τους ανθρώπους αυτούς; Μπα, πού τέτοια τύχη – το «πογκρόμ» κατήγγειλαν!
Μία από τις ημιεπίσημες ιστοσελίδες του ΣΥΡΙΖΑ έφτασε να κάνει συγκρίσεις με τους διωγμούς των τσιγγάνων από το καθεστώς του Χίτλερ – τέτοια επιστημοσύνη. Αλλά και το ΠΑΣΟΚ δεν πήγε πίσω: καμία αυτοκριτική για τα πεπραγμένα του στον τομέα αυτόν, αλλά δήθεν αριστερές κορόνες. Λογικό – άλλωστε οι τοξικοεξαρτημένοι δεν βρήκαν θέση στο Μνημόνιο, οπότε λέμε ό,τι θέλουμε…

Μια ζωή
Τόσο το ΠΑΣΟΚ όσο και ο ΣΥΡΙΖΑ αντιμετώπισαν τη συγκεκριμένη επιχείρηση της Αστυνομίας με υποκρισία. Τι θα πει «πογκρόμ»; Είναι άραγε ό,τι καλύτερο να κυκλοφορούν οι άνθρωποι αυτοί ανενόχλητοι – αλλά, κυρίως, αβοήθητοι – στο κέντρο;
Αλλά και η κυβέρνηση, με τη «σκούπα» αυτή μόνον την αμηχανία της έδειξε: να κάνουμε κάτι για να μη λένε ότι δεν κάνουμε τίποτε. Εντάξει λοιπόν, προχθές έφαγε ένα πιάτο σούπα ο δυστυχής. Αλλά σήμερα; Αύριο; Θα πρέπει να περιμένει την επόμενη επιχείρηση;
Οι συμπολίτες μας αυτοί είναι εξαρτημένοι από τις ουσίες. Είναι όμως κυρίως θύματα των ναρκοκυκλωμάτων, τα οποία ζουν και βασιλεύουν χάρη στη διαχρονική κρατική πολιτική για τις ουσίες: αν κάνει κάποιος αίτηση σήμερα για να μπει στο πρόγραμμα της μεθαδόνης στην Αθήνα θα δει ότι προηγούνται 3.500 άνθρωποι. Και πόσο θα περιμένει; Μια στιγμή – ή μια ζωή…