[Εμπιστευτικά] Μικρομέγαλοι
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
2 λεπτά Μπορώ να καταλάβω γιατί ο Βενιζέλος διασκεδάζει να πηγαίνει στη Βουλή και να κακοποιεί τον Τσίπρα. Δεν μπορώ όμως να καταλάβω γιατί η διαδικασία διασκεδάζει τον Τσίπρα!..
Διότι αν δεν τον διασκέδαζε υποθέτω ότι κάτι θα έκανε για να αποφύγει τις κακοτοπιές.
Πήγε προχθές στη Βουλή να μιλήσει για μια επένδυση – ούτως ή άλλως δεν συνηθίζεται οι πολιτικοί αρχηγοί να κάνουν τους αβανταδόρους συγκεκριμένων επιχειρηματικών σχεδίων… Και πιάστηκε εντελώς αδιάβαστος.
Κατ’ αρχήν, η επένδυση δεν ήταν τελικά αυτή για την οποία μιλούσε ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ.
Υστερα, η Deutsche Bank αποδείχθηκε ότι δεν ήταν παρά το υποκατάστημα Λονδίνου της ίδιας τράπεζας.
Και τέλος, ο Ακερμαν που υποστήριζε την επένδυση δεν ήταν ο Ακερμαν που είναι πρόεδρος της τράπεζας (όπως διαβεβαίωνε ο Τσίπρας…) αλλά κάποιος υπάλληλος στο Λονδίνο με το ίδιο όνομα.
Μιλάμε για την απόλυτη προχειρότητα και την πρωτοφανή ξεφτίλα. Κι αν μετράω σωστά, είναι η δεύτερη προχειρότητα και η δεύτερη ξεφτίλα μέσα σε λίγες εβδομάδες και μετά τη λίστα Λαγκάρντ.
Ευλόγως λοιπόν ο Βενιζέλος το γλεντάει με την ψυχή του.
Από την πλευρά του Τσίπρα, όμως, το γλέντι είναι λιγότερο κατανοητό.
Διότι, κακά τα ψέματα, δίνει την εικόνα ενός πολιτικού αρχηγού που προετοιμάζει τις παρεμβάσεις του στη Βουλή με την επιμέλεια ακτιβιστή φοιτητικού συλλόγου.
Μαζεύονται τίποτα φιλαράκια με τις καφεδιές τους. Λένε καμία κουβέντα για την «παλιοζωή, τον παλιόκοσμο και την παλιοκοινωνία». Αναμάσανε πεντέξι συνωμοσίες από το Διαδίκτυο. Και ο Τσίπρας αναλαμβάνει να μεταφέρει τη σούμα στη Βουλή.
Ακόμη και προχθές, μετά την ξεφτίλα με τον Ακερμαν, έβγαινε ένας Παππάς που είναι κάτι στο γραφείο του Τσίπρα και εξηγούσε ότι ο Ακερμαν-«μαϊμού» μάλλον είναι ανιψιός του κανονικού Ακερμαν – διευκρίνιση που ακόμη κι αν είναι αληθινή δείχνει τη σοβαρότητα της υπόθεσης…
Ολα αυτά έχουν μια απλή εξήγηση: μικρομεγαλισμός!
Εχουμε να κάνουμε με μια ομάδα ανθρώπων που βρέθηκαν ξαφνικά και μέσα από μια εξαιρετική συγκυρία να υποδύονται την ηγεσία της αξιωματικής αντιπολίτευσης.
Και αντί να προσεγγίσουν τον νέο τους ρόλο με σεμνότητα και αυτοσυγκράτηση, αντί να προσπαθήσουν πρώτα να μάθουν και να ωριμάσουν, περιφέρονται κουνώντας επιτιμητικά το δάχτυλο σε όποιον βρουν μπροστά τους.
Σίγουροι για τις απόψεις τους. Βέβαιοι για τις καταγγελίες τους. Πεπεισμένοι για τις αναλύσεις τους. Ανυποψίαστοι για την ανιδεότητά τους. Βουτηγμένοι σε βεβαιότητες που μόνοι τους κατασκευάζουν και διακινούν.
Και όλα αυτά μπορεί να φτιάχνουν ωραίο κλίμα στην παρέα με τις καφεδιές.
Αλλά μόλις πέσουν πάνω σε κανέναν Βενιζέλο οι σφαλιάρες πάνε σύννεφο.
Google news
