[Εμπιστευτικά] Αρπα κόλλα!
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
2 λεπτά Ομολογώ ότι αγνοούσα πως γίνονται ακόμη εκδηλώσεις για τον Αντόνιο Γκράμσι.
Αυτή η γλυκιά αλλά δυστυχισμένη φιγούρα του ιταλικού κομμουνισμού συντρόφευε πριν από δεκαετίες τα φοιτητικά χρόνια πολλών αλλά συνήθως τους αποχαιρετούσε μαζί με τις σπουδές τους – και με τον Πουλαντζά…
Τα υπόλοιπα τα έλυσε η ζωή και τα σάρωσε ο οδοστρωτήρας του 1989. Ακόμη και το πανίσχυρο Ιταλικό ΚΚ, αυτοδιαλύθηκε.
Στην Ιταλία, ο Γκράμσι επιβιώνει σήμερα σαν δρόμος σε κάποιον πρώην κομμουνιστικό δήμο ή έστω στον τίτλο του ομώνυμου Ινστιτούτου.
Στην Ελλάδα αντιθέτως φαίνεται ότι ξανανοίξαμε τα σεντούκια με τα αναμνηστικά.
Ο Γκράμσι επανεκδίδεται (γιατί όχι;) και ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ προλογίζει την επανέκδοση των έργων του. Για λόγους αριστερού μάρκετινγκ, υποθέτω, διότι έως τώρα δεν έχει δείξει ιδιαίτερη εξοικείωση με τη σύνθετη σκέψη του ιταλού κομμουνιστή…
Δευτερεύον, όμως. Στην περίπτωσή μας, η σκέψη του Γκράμσι ενδιαφέρει λιγότερο. Το ζήτημα είναι το σεντούκι.
Και το καλό σεντούκι όλα τα χωράει.
Και Γκράμσι αλλά και Ρόζα Λούξεμπουργκ.
Διάβασα πρόσφατα στον γερμανικό Τύπο μια σουρεαλιστική περιγραφή του ετήσιου μνημόσυνου της Λούξεμπουργκ που έγινε σε ένα νεκροταφείο του Βερολίνου.
Το ολιγάριθμο κοινό αποτελούσαν κάποιοι από την ηγεσία του κόμματος Die Linke, μερικές δεκάδες ηλικιωμένων νοσταλγών τής… Ανατολικής Γερμανίας (μεταξύ τους, υποθέτω, αρκετοί συνταξιούχοι υπάλληλοι της Στάζι) κρατώντας σημαίες μιας χώρας που έχει εξαφανιστεί και αντιπροσωπεία του ΣΥΡΙΖΑ υπό τον Αλέξη Τσίπρα!..
Το σκηνικό ήταν αναμενόμενο. Υποθέτω ότι οι περισσότεροι συνομήλικοι του Τσίπρα στη Γερμανία οριακά γνωρίζουν ποια ήταν η Ρόζα Λούξεμπουργκ.
Αντιθέτως, στην Ελλάδα, η «Ρόζα» είναι επίσημη συνιστώσα του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Μαζί με οργανώσεις τροτσκιστών και μαοϊκών – υπενθυμίζω ότι μαοϊκοί δεν υπάρχουν πια ούτε στην Κίνα!..
Ενδεχομένως έχουμε να κάνουμε με μια επίπτωση της απελπισίας και της σύγχυσης.
Διότι η μούχλα και η λήθη μπορούν να υποδύονται την ανανέωση και τη λύση μόνο επειδή υπάρχει απελπισία και σύγχυση.
Αλλά πολύ φοβούμαι πως ούτε αυτό ισχύει. Εδώ το σύστημα είναι απλώς άρπα κόλλα!
Και λίγος Τσάβες και λίγος Γκεβάρα και λίγος Ομπάμα και λίγη Ρόζα και λίγος Γκράμσι και λίγος Ζίζεκ και λίγες μπίζνες… Ο,τι πιάσει το αυτί μας κι ό,τι χωράει η τσέπη μας.
Ως εκ τούτου, «και στον Γκράμσι πιστεύουμε!».
Κι αν δεν ξέρουμε ακριβώς τι λέει δεν πειράζει διότι, ούτως ή άλλως, πιστεύουμε και αλλού.
Ή, όπως έλεγε και ο κανονικός Μαρξ, ο Γκράουτσο:
«Αυτές είναι οι αρχές μου. Αλλά αν δεν σας αρέσουν, έχω κι άλλες»!..
Google news
