[Εμπιστευτικά] «Ελιά, Ελιά…»
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
2 λεπτά Το πιο περιττό και κουραστικό πράγμα στη ζωή είναι να ανακαλύπτεις ξανά και ξανά την Αμερική. Ιδίως όταν την έχουν ήδη ανακαλύψει προ πολλού άλλοι!..
Υπό αυτήν την έννοια λοιπόν οι φιλοφρονήσεις και τα ανοίγματα μεταξύ Βενιζέλου και Κουβέλη είναι καλοδεχούμενα αλλά μάλλον περιττά.
Τι χρειάζεται; Ενα τραπέζι. Και μια κάλπη.
Γύρω από το τραπέζι θα κάτσουν ισότιμα όσοι ενδιαφέρονται για την Κεντροαριστερά στην Ελλάδα – όπως και αν ενδιαφέρεται ο καθένας…
Εκεί θα συμφωνήσουν υποθέτω σε κάποιο βαθμό συνεργασίας.
Και αμέσως μετά θα στήσουν την κάλπη.
Σε αυτήν θα προσέλθουν κάποια Κυριακή όσοι πολίτες πιστεύουν στην Κεντροαριστερά για να εκλέξουν ανοιχτά και δημοκρατικά τον άνθρωπο που θα ηγηθεί της προσπάθειας.
Απλά πράγματα. Τα οποία εφάρμοσε ήδη με επιτυχία η Ελιά στην Ιταλία πριν από δέκα τόσα χρόνια.
Αυτή είναι η διαδικασία – και, λυπάμαι, αλλά άλλη δεν υπάρχει…
Η διαδικασία όμως εξασφαλίζει τη δημιουργία. Δεν εξασφαλίζει το αποτέλεσμα.
Αυτό εξαρτάται από τρία πράγματα.
Πρώτον, από το αν η Ελλάδα χρειάζεται πραγματικά έναν κεντροαριστερό χώρο μεταξύ ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ.
Το ερώτημα αυτό απαντήθηκε κατ’ αρχήν με μεγάλη σαφήνεια στις εκλογές του Μαΐου και του Ιουνίου 2012. Και στις δύο περιπτώσεις, περισσότερο από το 20% του εκλογικού σώματος επέλεξε μέσα σε αντίξοες συνθήκες τον χώρο αυτόν.
Ακόμη και στη χειρότερη συγκυρία άλλωστε όλες οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι υπάρχει μια σημαντική μερίδα του εκλογικού σώματος που δεν θέλει να είναι ούτε παράρτημα της ΝΔ ούτε συνιστώσα του ΣΥΡΙΖΑ.
Δεύτερον, από την ικανότητα του χώρου της Κεντροαριστεράς να αποσυνδεθεί από τη διακυβέρνηση Παπανδρέου και το αφόρητο κόστος της.
Αυτό το κόστος η ΔΗΜΑΡ δεν έχει λόγο να καταβάλει (άρα, δεν πρόκειται να μπει στην κουβέντα όσο το ΠΑΣΟΚ δεν ξεκαθαρίζει τις παρτίδες με το παρελθόν του) και το ΠΑΣΟΚ έχει κάθε λόγο να αποβάλει (έστω και μόνο για να επιζήσει).
Το εύλογο ζητούμενο λοιπόν είναι να ηγηθεί της ενιαίας Κεντροαριστεράς κάποιος που δεν είχε άμεση εμπλοκή σε αυτήν τη διακυβέρνηση. Και κατά προτίμηση ένα νεότερο πρόσωπο που δεν θα κουβαλάει αμαρτίες του παρελθόντος.
Χρειάζεται συνεπώς μια στάση γενναιότητας από τον Βενιζέλο, τον Κουβέλη και τους υπολοίπους.
Τρίτον, από την απάντηση στο ερώτημα «τι συμφέρει καλύτερα την Κεντροαριστερά; Να εκφράζεται εκλογικά από έναν ή από περισσότερους σχηματισμούς;».
Εδώ, άμεση απάντηση δεν υπάρχει. Μετράς τα δεδομένα, παίρνεις τις αποφάσεις σου, βάζεις μπροστά τις διαδικασίες, βαθιά ανάσα και περιμένεις τον λογαριασμό.
Ούτως Ή άλλως, ο λογαριασμός θα επιδοθεί το βράδυ των επόμενων εκλογών.
Google news
