Αποχαιρετισμός στον Γιούνκερ

Η κρίση στην ευρωζώνη δεν είναι ο κατά Χέμινγουεϊ «πόλεμος που θα έβαζε τέλος σε όλους τους πολέμους». Αντίθετα, μπορεί να αποδειχθεί εξίσου σημαντική με τους δύο Παγκοσμίους Πολέμους για την Ευρώπη. Θυμήθηκα τη ρήση από τον «Αποχαιρετισμό στα όπλα» – το μυθιστόρημα που αν και πολεμικό έχει πολύ συναίσθημα – γιατί μου μετέφεραν περιστατικό από τη Σύνοδο Κορυφής της περασμένης εβδομάδας, το οποίο ξεχειλίζει από συναίσθημα.

Εξηγούμαι: είναι αργά το απόγευμα της Παρασκευής και οι αντιπροσωπείες των 27 ηγετών έχουν αρχίσει να εγκαταλείπουν το κτίριο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου για να κατευθυνθούν προς το αεροδρόμιο των Βρυξελλών. Ξενυχτισμένη και ταλαιπωρημένη όπως όλοι – λόγω των διαπραγματεύσεων για τον κοινοτικό προϋπολογισμό – η ελληνική αντιπροσωπεία κατευθύνεται προς την έξοδο. Ξαφνικά στο τέλος του διαδρόμου εμφανίζεται ο Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ (φωτογραφία), ο οποίος επίσης αποχωρούσε.

Αυθόρμητα και χωρίς να δοθεί κάποιο σύνθημα, μαθαίνω ότι τα μέλη της ελληνικής αντιπροσωπείας βάλθηκαν να χαιρετούν τον Γιούνκερ από απόσταση και να του φωνάζουν με ενθουσιασμό. Την πρωτοβουλία πήρε ο Πρωθυπουργός και ακολούθησαν ο Γιάννης Στουρνάρας, ο Κωστής Χατζηδάκης και ο Δημήτρης Κούρκουλας. Ολοι μαζί μάλιστα χειροκροτούσαν δυνατά τον Πρωθυπουργό του Λουξεμβούργου, ο οποίος, ως γνωστόν, έπαιξε σημαντικό ρόλο υπέρ της Ελλάδας όλους τους τελευταίους μήνες (και όχι μόνο).

Το κλου είναι, όπως πληροφορούμαι, ότι ο Αντώνης Σαμαράς στο τέλος φώναξε προς τον Γούνκερ κάτι στα γαλλικά. Εψαξα και έμαθα ότι ήταν κάτι σε στυλ, «έλα όποτε θέλεις για διακοπές στην Ελλάδα και όλα δικά σου». Δεσμεύομαι να μην πω περισσότερα, εκτός από το ότι ο Γιούνκερ κατευχαριστήθηκε την τελετή επίδειξης γνήσιας ελληνικής ευγνωμοσύνης.

Σοσιαλιστική χλιδή

Δεν ξέρω πώς μπορεί κάποιος να γίνει μέλος της Νεολαίας της Σοσιαλιστικής Διεθνούς, αλλά αν κρίνω από πρόσφατη παρέμβαση μέλους της, δεν φοβάται να κρίνει τα ηγετικά στελέχη, κάτι που δεν μπορώ να υποστηρίξω για τις δικές μας κομματικές νεολαίες. Τα λέω όλα αυτά με αφορμή την παρέμβαση νεαρής Ισπανίδας, της Μπεατρίθ Ταλεγόν, η οποία τα έψαλε τις προάλλες στους ηγέτες της Διεθνούς που είχαν Σύνοδο στο Κασκάις της Πορτογαλίας. Η νεαρή ζήτησε να πάψουν τα οικονομικά της Σοσιαλιστικής Διεθνούς να αποτελούν μυστήριο και τους εγκάλεσε για σπατάλες και πολυτελή διαβίωση. Το κλου είναι ότι αναφέρθηκε σε «πολιτικούς-αστέρια των ΜΜΕ», οι οποίοι εμφανίζονται στις συνεδριάσεις μιλώντας για τις χώρες τους χωρίς να προσφέρουν καμία λύση στους υπόλοιπους. Προφανώς ο Γιώργος Παπανδρέου έπιασε το καρφί, εξού και της απάντησε κάτι σε στυλ, «εμείς δεν είμαστε το ΔΝΤ, δεν δίνουμε μάχη από ξενοδοχεία πέντε αστέρων, αλλά στους δρόμους». Εντάχθηκε ο Παπανδρέου στον ΣΥΡΙΖΑ;

Ψεκασμοί

Σας παρέθεσα τις προάλλες την ερώτηση-μπαξέ στη Βουλή του ανεξάρτητου βουλευτή Νίκου Νικολόπουλου σχετικά με τον Αρχιεπίσκοπο Χριστόδουλο και τις δήθεν μυστηριώδεις συνθήκες του θανάτου του. Προφανώς ο βουλευτής ένιωσε την ανάγκη να μου εξηγήσει τι εννοούσε και μου απηύθυνε επιστολή. Σημειώνει ότι θεωρεί «επιβεβλημένη την απόδοση τιμής και ευγνωμοσύνης σε εκείνες τις ισχυρές προσωπικότητες της νεότερης Ελλάδας που με τη διδαχή και το παράδειγμά τους επεδίωξαν τον αναβαπτισμό του λαού μας στα ακατάλυτα και προαιώνια πρότυπα της Ρωμιοσύνης και της Ορθοδοξίας». Αναφερόμενος στις θεωρίες συνωμοσίας γύρω από τον θάνατο του Αρχιεπισκόπου υποστηρίζει ότι «η ελληνική Πολιτεία πρέπει να δίνει σαφείς και καθαρές απαντήσεις σε όλα τα ζητήματα όσο περίεργα και να μοιάζουν αυτά». Τέλος, αναρωτιέται γιατί στα ερωτήματά μου περί εξωγήινων όντων στη Γη δεν πρόσθεσα και τις καταγγελίες περί ψεκασμών που έχουν διατυπωθεί κατά καιρούς στη Βουλή. Το κλου είναι ότι υπογράφει ως «συντονιστής του χριστιανοδημοκρατικού κινήματος». Και εγώ είμαι ο (νέος) Πάπας.

Déjà vu

Οι Γάλλοι το λένε déjà vu, δηλαδή αυτό που νιώθει κάποιος όταν αισθάνεται ότι μια σκηνή την έχει ξαναζήσει. Κάπως έτσι πρέπει να ένιωσε χθες ο Φίλιππος Σαχινίδης (φωτογραφία), ο οποίος επέστρεψε στο παλιό του υπουργικό γραφείο για να ενημερωθεί μαζί με την αντιπροσωπεία του ΠΑΣΟΚ (Πάρις Κουκουλόπουλος, Γιώργος Κουτρουμάνης) για την εκτέλεση του προϋπολογισμού και την πορεία των εσόδων. Το λέω επειδή μαθαίνω ότι ο Σαχινίδης απευθυνόταν στους μισούς υπηρεσιακούς παράγοντες που ήταν παρόντες με το μικρό τους όνομα, καθώς τους γνώριζε από τη θητεία του ως αναπληρωτή υπουργού στο Γενικό Λογιστήριο του Κράτους. Κατά τα λοιπά, ο Χρήστος Σταϊκούρας τούς υποδέχθηκε κρυωμένος και έπινε τη μία κούπα τσάι πίσω από την άλλη.

Απουσίες

Ονομαστική ψηφοφορία στο νομοσχέδιο για το αργό πετρέλαιο ζήτησαν χθες 21 βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ. Μου λένε, ωστόσο, ότι την ώρα που συζητείτο στην Ολομέλεια το σχετικό αίτημα, μόνο δώδεκα εξ αυτών ήταν παρόντες. Αυτό παρότι, σύμφωνα με τον Κανονισμό της Βουλής, είναι υποχρεωτική η παρουσία τουλάχιστον 15 αιτούντων βουλευτών. Να υποθέσω ότι οι υπόλοιποι συριζαίοι το ξέχασαν ή ότι είχαν σημαντικότερα πράγματα να κάνουν;

Πανικός

Απανωτά εμφράγματα προκάλεσαν χθες το απόγευμα στο Μέγαρο Μαξίμου και στο υπουργείο Οικονομικών οι δηλώσεις του Γιώργου Μέργου ότι ο κατώτατος μισθός στην Ελλάδα δεν είναι αρκετά χαμηλός. Πληροφορούμαι ότι στο γραφείο του Ι. Στουρνάρα έσπασαν τα τηλέφωνα, τα οποία παραπέμπονταν στο γραφείο του γενικού γραμματέα του υπουργείου… Δεν ξέρω αν το έκαναν για τιμωρία, αλλά, αν κρίνω από την πρώτη σχετική ανακοίνωση, ο Μέργος είναι αόρατος. Δεν έκανε καν τις επίμαχες δηλώσεις ούτε δημιούργησε θέμα. Στη δεύτερη ανακοίνωση μιλούσε για «προσωπικές απόψεις». Για την ιστορία σημειώνω ότι τις επίμαχες στιγμές ο Στουρνάρας απουσίαζε, καθώς βρισκόταν στην πτήση της επιστροφής από τις Βρυξέλλες. Κρίμα. Εχασε την ευκαιρία να δει τον «αγαπημένο» του Μέργο στριμωγμένο…