[Προβολείς] Ο Βαλεντίνος, ο μακαριστός

Ζει ο βασιλιάς Βαλεντίνος ή να απομακρυνθώ με μακροβούτι μέχρι να φανεί άλλο πανάκι στον ορίζοντα; Κυρίες και κύριοι και αγαπητές μου γοργόνες, έχω σήμερα το θλιβερό προνόμιο να σας ανακοινώσω ότι ο άγιος για τον οποίον τόσο πολύ κόπτεσθε, πάει, μας άφησε χρόνους και ότι το σεπτό σκήνωμά του αναπαύεται εδώ και λίγα χρόνια στον οικογενειακό τάφο του λαϊφστάιλ. Εκεί, εκεί στη βήτα εθνική μαζί με τα περιοδικά, τις εκπομπές, τα σοκολατάκια, τα επετειακά underwear, τον επετειακό τζίρο, τις καρδούλες, τα αρκουδάκια, τα λουλούδια, τις θέσεις εργασίας και τα προμαγειρευμένα δείπνα για δύο, ενίοτε δε και για περισσότερους.

Αντί στεφάνου, αντί άλλου obituary, λέω να βρούμε και καμιά άλλη θρησκεία, πιο συφερτική. Ελπίζω να μη με πάρετε για καμιά δωδεκαθεΐστρια, προσωπικά πάντως προτιμώ χίλιες φορές την Αφροδίτη, πλαισιωμένη από τις σγουρομάλλες ορντινάτσες της, τους ερωτιδείς με την παιδική παχυσαρκία και την άγνοια κινδύνου.

Φυσικά και θα κρατάω πάντα μια θέση στην καρδιά μου για την ελληνορθόδοξη εκδοχή του Βαλεντίνου, τον ατυχήσαντα Αγιο Υάκινθο τον Κουβικουλάριο, προστάτη και πολιούχο της Νατάσας Παζαΐτη, εάν θυμάστε την περίπτωση. Δεν ξέρω εάν φτάνει τόσο πίσω η μνήμη σας, αυτές τις ημέρες πάντως το μνημονικό του Ευάγγελου Αντώναρου και του στενού καραμανλικού κύκλου είναι τζάμι. Δεν επιμένω στους παχουλούς ερωτιδείς. Εκείνη η «άγνοια κινδύνου» όμως με έχει κυριολεκτικά σκλαβώσει.