e-mail

Και τώρα τουμπεκί ψιλοκομμένο;

Αγαπητή Φοίβη,

Στις 8 Δεκεμβρίου παραβρέθηκα σε εκδήλωση του αδελφού γερμανικού κόμματος του ΣΥΡΙΖΑ Die Linke (Η Αριστερά), στο οποίο μπορεί να γίνει μέλος οποιοσδήποτε, δικαίωμα ψήφου όμως έχουν μόνο οι Γερμανοί υπήκοοι. Εκεί μαζεύτηκαν χρήματα (πόλη Bielefeld), όπως και σε όλες τις οργανώσεις του παγγερμανικά, με την ένδειξη ότι τα ποσά παραδίδονται στο αδελφό ελληνικό κόμμα, το οποίο με τη σειρά του μοιράζει συσσίτια σε ανέργους και αναλαμβάνει τα έξοδα της ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης όσων Ελλήνων δεν είναι σε θέση να τα πληρώσουν.

Και επειδή οι χαζοί «κακοί» γερμανοί καπιταλιστές πίστεψαν ότι σε κάθε γωνιά της χώρας στήθηκαν με τα χρήματά τους συσσίτια και ιατρεία, μπορείτε να με ενημερώσετε (έτσι, από απλή περιέργεια) ποιες πόλεις και χωριά ωφελούνται από το πορτοφόλι των χαζοευρωπαίων; Αν δεν μπορείτε, ίσως μπορούν οι επαναστάτες, αυτοί που έχουν το αλάθητο του Πάπα. Ή, μήπως, λέτε να περιορίζονται τα ποσά – αμέτρητα χαρτονομίσματα των δέκα ευρώ – για τη διαφώτιση του «λαού»;

Σας ευχαριστώ και καλή χρονιά,
Χρίστος Τσαχπίνης – Καβαλιώτης,
Γερμανία

Μπα δεν είναι μόνο αυτά τα δεκάευρα, αγαπητέ Χρίστο. Είναι στα δικά μας τα μέρη και τα δεκάδες εκατομμύρια – και σε δάνεια, δανεικά κι αγύριστα – που εισπράττουν τα κόμματα για να έχουν ανεξέλεγκτα και αδυσώπητα και να μπορούν να μας ταλανίζουν τους τάλανες. Εδώ ακόμη και οι της ΧΑ μόλις είδαν τα εκατομμύρια φρόντισαν να ρίξουν τους τόνους μέχρι σε… τουμπεκί ψιλοκομμένο.

«Φαρμάκωσ’ τα τα χείλη μου…»

Προς Φοίβη Αθηναίου.

Οι αθλιότητες των πολιτικών δεν έχουν τελειωμό. Με αφορμή την περιβόητη λίστα Λαγκάρντ, το ΠΑΣΟΚ (ο Βενιζέλος δηλαδή) σπεύδει με μέγιστη σπουδή να  διαγράψει χωρίς τις προβλεπόμενες καταστατικές διαδικασίες (παραπομπή στο αρμόδιο όργανο, απολογία κ.λπ.), να αναγγείλει μαζί με τις έτερες δύο κυβερνητικές συνιστώσες την παραπομπή του δικού της  Παπακωνσταντίνου. Και το σπουδαιότερο, να τον χαρακτηρίσει εκ των προτέρων, χωρίς στοιχεία, ένοχο! Προφανώς τον θυσιάζει για να γλιτώσει ο αρχηγός.

Εκστομίστηκαν μάλιστα φαυλότητες από διάφορες και διάφορους αργόσχολους και χασομέρηδες της πολιτικής. Πασοκικές: «Να ζητήσει συγγνώμη ο ΣΥΡΙΖΑ για αστήρικτες κατηγορίες κατά του αρχηγού Βενιζέλου…», «πλεκτάνες», «συκοφαντίες», και άλλες παρόμοιες μετά θράσους  μπούρδες! Νεοδημοκρατικές: «Η πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ για παραπομπή του κ. Βενιζέλου αγγίζει τα όρια του παραλογισμού»! Δημαρικές: «Η παραπομπή γίνεται με στοιχεία και όχι με τις φλυαρίες του ΣΥΡΙΖΑ»!

Είναι ολοφάνερο ότι μια ενδεχόμενη παραπομπή του αλάθητου καθοδηγητή του ΠΑΣΟΚ θα προκαλέσει μεγάλο πρόβλημα στην κυβερνητική τρόικα και θα ανακοπεί έτσι άδοξα, το… σωτήριο, ανορθωτικό και αναπτυξιακό έργο της κυβέρνησης. Με γνώμονα λοιπόν το πολιτικό τους συμφέρον, τις προσωπικές μωροφιλοδοξίες τους και το παραμύθι «της σωτηρίας της πατρίδας», θα μας ζαλίσουν με διάφορες αθλιότητες για να συνεχίσουν το θεάρεστο έργο τους. Να υπογράφει, για παράδειγμα, ο αρμόδιος υπουργός την παχυλή κρατική επιχορήγηση των κομμάτων, εν καιρώ χρεοκοπίας, και οι μαθητές των σχολείων να πουντιάζουν καταχείμωνο χωρίς θέρμανση!

Ο κ. Σαμαράς, ο κ. Βενιζέλος και (κυρίως) ο κ. Κουβέλης τι παριστάνουν επιτέλους, τους σωτήρες; Δεν νομίζουν πως υπάρχει ένα όριο ντροπής απέναντι στους δοκιμαζόμενους και χειμαζόμενους πολίτες;

Σταύρος Φαλαγκάρας, εκπαιδευτικός

ΥΓ: Στον κ. Λυκούδη της ΔΗΜΑΡ, περιττό να θυμίσουμε τους στίχους του Κ. Βάρναλη (αχ πού ‘σαι νιότη…), γιατί είναι τόσο μεγάλη αμαρτία να παραπεμφθεί ο κ. Βενιζέλος;

Αφήστε τα, αγαπητέ Σταύρο, με τις λίστες, τα γιουεσμπίδια, τα σιντιά και τις ευθύνες, με τις κόντρες ολκής και διαπλοκής, με τα σβησμένα και τα άσβηστα, με τον Παπακωνσταντίνου (τον πρώην υπουργό, όχι τον άλλο που ακόμη στα -ήντα και κάτι στέλνει «χαιρετίσματα λοιπόν στην εξουσία») να λέει τη μια ότι ξέρει ποιος, την άλλη τι κάνει ο… παπιός, θα καταντήσουμε να ψάλλουμε εν χορώ, προς κάθε κατεύθυνση και κάθε πικραμένο που γελάει το αχείλι του με την καταιγίδα «λίστα Λαγκάρντ» αντί να γελάει το δικό μας, το άδικό μας – ή μάλλον το άδικό τους -, το άσμα του Νίκου Γούναρη (που, αν δεν το θυμάστε, να σας πω πως έχουν μια δύσμοιρη προτομή του στη διασταύρωση του Αγίου Θωμά, στον Παράδεισο Αμαρουσίου, για να τον θυμόμαστε): «Ανάθεμα, ανάθεμα την ώρα / που έμπλεξα μαζί σου, μαυροφόρα / φαρμάκωσα τα χείλη μου / με κλαίνε εχθροί και φίλοι μου / ανάθεμα, ανάθεμα την ώρα… (και ματά ξανά) Ανάθεμα, ανάθεμα την ώρα / που ρίχτηκα στο αίσθημα με φόρα / και έγινα το σκλαβάκι σου / και το παραμυθάκι σου / ανάθεμα, ανάθεμα την ώρα»! Οσο για τον Κώστα Βάρναλη, να σας θυμίσω πως – με άξονα τη στράτευσή του στην ελληνική Αριστερά και στον «Λαό των Μουνούχων» (όνομα κακόηχο) – στα «Ποιητικά» του γράφει: «Xτες και σήμερα ίδια κι όμοια, χρόνια μπρος, χρόνια μετά… / H ύπαρξή σου σε σκοτάδια όλο πηχτότερα βουτά. / Tάχα η θέλησή σου λίγη, τάχα ο πόνος σου μεγάλος; / Aχ, πού ‘σαι, νιότη, που δειχνες, πως θα γινόμουν άλλος!» Ελα ντε!