[Στην ανάπαυλα] Ακατάστατοι καιροί
![[Στην ανάπαυλα] Ακατάστατοι καιροί](https://www.tanea.gr/app/uploads/2013/01/13633341_ΦAΣOYΛHΣ-4χρ_135767649354.jpg)
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
3 λεπτά Εκεί που πάει να το στρώσει, βγαίνει και λάμπει ο ήλιος. Τρέχει αλαφιασμένη η γάτα μια στο καλοριφέρ, μια στην ακτίνα φως που πέφτει στο χαλί.
Ολος ο κόσμος στη δουλειά του, εμείς αργία. Καλά το ‘λεγε ο πατέρας μου ανάποδα πλάσματα εσείς οι καλλιτέχνες. Την ώρα που σκοτώνεται ο άλλος για το μεροκάματο, αυτήν την ώρα βρίσκετε εσείς να την ξαπλάρετε. Ανάποδοι άνθρωποι.
Παρ’ όλα αυτά, χθες μια χαρά οι καλλιτέχνες στον Πρετεντέρη.
Ούτε φωνές ούτε κομματικοί σολοικισμοί.
Κανονικοί άνθρωποι, μπαμπά.
Ακόμα κι αν διαφωνούσαν, κοίταγε ο ένας τον άλλον με προσοχή. Απαντούσε στην ερώτηση, πράγμα σπάνιο για τα τελευταία ήθη. Συνήθως όταν ρωτάν κάποιον πολιτικό, αυτός ανεξαρτήτως της ερωτήσεως απαντά με το πολιτικό του πρόγραμμα.
– Τι ώρα έχετε;
– Εμείς που είμαστε ένα κόμμα με αρχές και λαϊκή βάση, πιστεύουμε ότι το αφήγημα…
Βρε ποιο αφήγημα; Την ώρα σού ζήτησε ο άνθρωπος.
Ευτυχώς προνοητικά τα κανάλια ήρθαν σε συνεννόηση και για να μας ξεκουράσουν λίγο απ’ την πολιτική τύρβη, σε πολύ συχνά τακτά διαστήματα προβάλλουν αυτή τη μικρού μήκους ταινία για τον στηθόδεσμο, μάλλον μασαζοσουτιέν θα το ‘λεγα, και έχουμε κάτι να ξεχνιόμαστε.
Απ’ τον Σκουρλέτη, ο Θεός να με συγχωρέσει, χίλιες φορές το κουρ – μετράζ «Τα βυζιά της ορφανής δεν τα μάλαξε κανείς».
Σκέψου όμως κατάσταση. Δεν έχει κανείς άλλος λεφτά να διαφημιστεί παρά ο εισαγωγέας του στηθόδεσμου, και ο άλλος που δυσφημίζει ένα σκεύασμα για τα μαλλιά, όπου ανάμεσα σε μια σειρά από καλοστεκούμενες φαλάκρες βγαίνει και μία πολύ προχωρημένη (όσον αφορά την ηλικία) ξανθιά με κάτι μαλλιά σαν την ανάποδη σκούπα για το ταβάνι να δηλώνει δείχνοντας την ψωραλέα κόμη της «έτσι έσωσα τα μαλλιά μου».
Καλά, και ‘γώ μπορεί να λέω «έτσι έσωσα τας φρένας μου», αλλά ποιος να το πιστέψει.
Μετά τις διαφημίσεις έπεσε ο Παπακωνσταντίνου στη Στάη. Δεν θέλω να πω λέξη πριν ασχοληθεί μαζί του η Δικαιοσύνη. Αλλά βλέποντάς τον σκέφτηκα ότι στην πιο δύσκολη στιγμή για την Ελλάδα, διαφέντευε τα οικονομικά της χώρας μέσα κι έξω αυτό το καλλιεπές Τίποτα.
Εχω και τη Βίκυ στο τηλέφωνο:
– Τρέμω μη βγει ο ΣΥΡΙΖΑ.
Τι θα γίνει, ρε Βίκυ κι εσύ. Ο,τι έγινε με τον Αντρέα το «ΕΟΚ και ΝΑΤΟ το ίδιο συνδικάτο» και μόλις ανέβηκε στην εξουσία τρέχαμε ζήτουλες για τις επιδοτήσεις να τα τσεπώσουνε τα συνδικάτα για να μας ψηφίζουνε.
Η εξουσία, Βίκυ μου, δεν τον αλλάζει τον άνθρωπο. Τον ξαναγεννάει. Γιατί θα γλιτώσει ο Τσίπρας δηλαδή; Επειδή είναι νέος κι άφθαρτος; Κι ο Παπακωνσταντίνου νέος κι άφθαρτος ήτανε. Ή επειδή έχει αυτόν τον αέρα του γκάουτσο που χορεύει το αργεντίνικο τανγκό; Ασε μας, ρε Βίκυ.
Κατόπιν προσπάθησα να κοιμηθώ κι ήρθε το χιόνι. Κι ελπίζω να το στρώσει. Να γίνουν όλα άσπρα. Λευκά κι αμόλυντα. Να σκεπάσει κομματικά σκουπίδια, ενοχές, πληγές, εγκλήματα κι αισθήματα φτηνά.
Αλλά είναι κι ο καιρός άστατος, βλέπεις.
Εκεί που πάει να το στρώσει, βγαίνει και λάμπει ο ήλιος. Τρέχει αλαφιασμένη η γάτα μια στο καλοριφέρ, μια στην ακτίνα φως που πέφτει στο χαλί.
Google news
