Στα κεντρικά της (Κέρι) Ουάσιγκτον

Οταν η 35χρονη ηθοποιός δήλωνε πρόσφατα ευγνώμων που κατά την ίδια σεζόν μπορεί να υποδύεται τόσο μια σκλάβα, ίση με τα 3/5 ενός ατόμου κατά το σύνταγμα της προ αμερικανικού εμφυλίου εποχής, όσο και μία από τις ισχυρότερες γυναίκες των σύγχρονων ΗΠΑ, εννοούσε ότι το προνόμιο να πρωταγωνιστεί στην τελευταία ταινία του Κουέντιν Ταραντίνο «Τζάνγκο, ο τιμωρός» ως η γυναίκα του ομώνυμου ήρωα, Μπρουμχίλντα φον Σαφτ, και ταυτόχρονα στο τηλεοπτικό πολιτικό δράμα «Scandal» ως η Ολίβια Πόουπ, χαρακτήρας που παραπέμπει στην υπεύθυνη διαχείρισης κρίσεων του πρεσβύτερου Μπους, σε καμία περίπτωση δεν θα το είχαν παλαιότερες συνάδελφοί της με το ίδιο χρώμα δέρματος, όπως η Zοζεφίν Μπέικερ ή η Λένα Χορν.

Και αν στο φιλμ η «Μπρουμχίλντα» ταπεινώνεται, ξεγυμνώνεται, μαστιγώνεται και βιάζεται τόσο που ο Λεονάρντο Ντι Κάπριο, ο συμπρωταγωνιστής της, έπειτα από κάθε σκηνή τη ρωτούσε αν είναι καλά, στη ζωή η Κέρι Ουάσιγκτον, με τζαμαϊκανές ρίζες, μητέρα καθηγήτρια πανεπιστημίου και πατέρα κτηματομεσίτη, ανατράφηκε σε μεσοαστικό περιβάλλον, μαθήτευσε σε ιδιωτικό σχολείο του Μανχάταν, πήρε ένα πτυχίο-πολυεργαλείο από το πανεπιστήμιο που έχει το όνομά της και όταν ανακοίνωσε στους δικούς της ότι αρέσκεται στην υποκριτική, εκείνοι προσπάθησαν να την αποτρέψουν φοβούμενοι πιθανόν ότι στο εξής η κοινωνική άνοδος της θυγατέρας τους μόνο εξασφαλισμένη δεν θα ήταν.

Σιγά το πράγμα. Η Κέρι ξεκίνησε με μικρούς τηλεοπτικούς ρόλους, συνέχισε με ανεξάρτητες ταινίες, με εξαρτώμενες, υποδύθηκε τη γυναίκα του Ρέι Τσαρλς στο «Ρέι» του 2004, τη γυναίκα του Ιντι Αμιν στον «Τελευταίο βασιλιά της Σκωτίας» του 2006 και συμπαρατάχθηκε με τον Ομπάμα βγάζοντας λόγους που θα ντρόπιαζαν και ρήτορα.

Πιστεύει ότι μέσα από τη δουλειά της κάτι καλό μπορεί να βγει και για τα κοινά. «Νομίζω ότι η “πίεση” αφορά τους θεατές», έλεγε προ ημερών για την τύχη του «Scandal», που σύμφωνα με τις προκαταλήψεις της τηλεοπτικής βιομηχανίας ενείχε το εμπορικό ρίσκο μιας μαύρης πρωταγωνίστριας.

«Αραγε έχουμε ως κοινωνία την ικανότητα να πούμε ότι οι ήρωές μας μπορούν και πρέπει να είναι περισσότερα από ένα μόνο πράγμα;», ρωτούσε. «Εχουμε χώρο στις καρδιές μας για να καταλάβουμε ότι ο πρωταγωνιστής πρέπει να είναι πολυδιάστατος, αναφορικά με τη φυλή, τη θρησκεία, τον σεξουαλικό προσανατολισμό ή το φύλο;». Την απάντηση, μπορεί και να την έδωσε η ανανέωση της σειράς για άλλο έναν κύκλο επεισοδίων.