Αντίο στον βασιλιά των δεύτερων ρόλων

Υπάρχουν κάποιοι ηθοποιοί που δεν έγιναν ποτέ διάσημοι, παρότι κατοικούν στις μνήμες ακόμη και των «εξ αγχιστείας» κινηματογραφόφιλων. Το όνομα Τσαρλς Ντέρνινγκ, για παράδειγμα, λέει ίσως ελάχιστα. Αν όμως τους ρωτήσεις αν έχουν δει τη «Σκυλίσια μέρα», με τον Αλ Πατσίνο στον ρόλο ομοφυλόφιλου ληστή τράπεζας, θα σου πουν «ασφαλώς!». «Ε, τον μπάτσο με τον οποίο διαπραγματεύονται, τον θυμάσαι;». – «Ααααα ναι!».

Αυτό το «ναι», λοιπόν, αντιπροσωπεύει την καριέρα του Τσαρλς Ντέρνινγκ, ενός σπουδαίου ηθοποιού που έπαιζε δεύτερο βιολί στους πρωταγωνιστές της νεότερης φιλμικής ιστορίας: ήταν ο διεφθαρμένος διοικητής στο κατόπι των Πολ Νιούμαν και Ρόμπερτ Ρέντφορντ στο «Κεντρί», ο «γάτος» ρεπόρτερ στην «Πρώτη Σελίδα» πλάι στους Τζακ Λέμον και Γουόλτερ Ματάου, ο μοναχικός μεσήλικος ερωτευμένος με τον… Ντάστιν Χόφμαν στο «Τούτσι», ο αρχηγός αστυνομίας Μπράντον ανάμεσα στους Γουόρεν Μπίτι, Αλ Πατσίνο και Ντάστιν Χόφμαν στο «Ντικ Τρέισι» και το αφεντικό του Τζορτζ Κλούνι στο «Μια υπέροχη μέρα», του 1995. Είδατε; Μάνι μάνι καλύψαμε το δεύτερο μισό της αμερικανικής φιλμικής ιστορίας, μέσα από τη φιλμογραφία του! «Ααααα ναι!»

Γεννημένος το 1923 στη Νέα Υόρκη από οικογένεια ιρλανδών μεταναστών, πέρασε από πολλές δουλειές πριν να καταλήξει στην υποκριτική. Πρώτα όμως έπρεπε να περάσει από το πεδίο της μάχης: στα 21 του χρόνια, και αφήνοντας πίσω μια μικρή καριέρα ως μποξέρ, ο Τσαρλς Ντέρνινγκ υπηρέτησε στο Πεζικό και μάλιστα τραυματίστηκε κατά την απόβαση στη Νορμανδία, τον Ιούνιο του 1944. Από τους περισσότερο παρασημοφορημένους βετεράνους του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, ο Ντέρνινγκ σπανίως μιλούσε για τα χρόνια του στο χακί. Προτιμούσε να μιλάει γι’ αυτά στη σκηνή. Και βρέθηκε σε αυτήν, όταν ένας μεθυσμένος κωμικός κατέρρευσε λίγο πριν από το νούμερό του, σε ένα μικρό θεατράκι, το 1949. Ο Ντέρνινγκ «κόλλησε» με το που άκουσε το κοινό να γελάει. Από εκείνη τη στιγμή δεν υπήρξε δεύτερη σκέψη. Αγκάλιασε με μιας τον χορό και την υποκριτική. Με έναν μικρό ρόλο στην άγνωστη ταινία «Hi Mom!», του τότε άγνωστου Μπράιαν ντε Πάλμα, πλάι στον επίσης άγνωστο τότε Ρόμπερτ ντε Νίρο, το 1969, κάνει το σημαντικό του πέρασμα από την τηλεόραση στη μεγάλη οθόνη. Και από εκεί, ύστερα από μια σημαντική εμφάνιση στο Μπρόντγουεϊ, βρίσκεται στο «Κεντρί» του Τζορτζ Ρόι Χιλ, το 1973. Τα υπόλοιπα είναι ιστορία. Και τι ιστορία!