«ΚΙ ΑΝ ΤΟΥ ΚΑΤΣΕΙ;» ήταν η ατάκα διαφήμισης για ένα τυχερό παιχνίδι ή κάτι τέτοιο. Είναι και αυτό που σκέφτονται εσχάτως στο ΠΑΣΟΚ για τον πρόεδρό τους. Τι μπορεί «να του κάτσει»; Ας πούμε μια ξαφνική εμφάνιση του… Φρανσουά Ολάντ στην Αθήνα. Από πού κι ώς πού; Δεν υπάρχει τίποτε συγκεκριμένο ακόμη, αλλά ιδού πώς έχουν τα πράγματα.
ΤΗΝ ΠΡΟΣΕΧΗ Παρασκευή ο Βαγγέλης Βενιζέλος αναχωρεί για τη Ρώμη, όπου το βράδυ θα παρακαθήσει σε δείπνο με οικοδεσπότη τον νέο επικεφαλής του Δημοκρατικού Κόμματος Πιερ Λουίτζι Μπερσάνι. Την επομένη θα υπάρξει συνάντηση με τους επικεφαλής των σοσιαλιστικών κομμάτων του Νότου – δηλαδή Ιταλία, Ελλάδα, Πορτογαλία, Ισπανία, Γαλλία, συν ορισμένα κόμματα ομοϊδεατών τους από τη Μέση Ανατολή. Η συζήτηση γι’ αυτή τη συνεργασία γίνεται από καιρό και θα έχει ως αποκορύφωμα τη Συνδιάσκεψη Σοσιαλιστικών Κομμάτων της Νότιας Ευρώπης στην Αθήνα τον προσεχή Ιανουάριο, με οικοδεσπότη το ΠΑΣΟΚ. Στην Ιπποκράτους, αποδίδουν ιδιαίτερη σημασία σε αυτή τη διοργάνωση και σήμερα θα ανακοινώσουν τη σύσταση ειδικής ομάδας για την προετοιμασία της.
ΤΟ ΓΕΓΟΝΟΣ ό,τι μετέχουν και οι γάλλοι σοσιαλιστές είναι το δυνατό χαρτί της Συνδιάσκεψης του Ιανουαρίου. Μέχρι στιγμής η εκπροσώπησή τους στις διεργασίες γίνεται από τον 52χρονο γενικό γραμματέα του κόμματος Αρλέμ Ντεζίρ, που εξελέγη πρόσφατα στη θέση της Μαρτίν Ομπρί. Ωστόσο, κάποιες κινήσεις για το ενδεχόμενο να εμφανισθεί ο γάλλος Πρόεδρος αυτοπροσώπως γίνονται αυτή τη στιγμή. Μάλιστα, στενός συνεργάτης του Βαγγέλη Βενιζέλου τού είπε: «Πρόεδρε, αν είναι να παραστεί ο Ολάντ, μπορούμε μέχρι και να προσφερθούμε να μεταφέρουμε στο Παρίσι τη Συνδιάσκεψη».
… κι ο Σαμαράς τούς βοηθάει
ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ. Ενα τέτοιο δώρο μπορεί να προκύψει από αλλού, και για την ακρίβεια από τον… Αντώνη Σαμαρά. Πώς τέτοια γενναιοδωρία. Δεν πρόκειται περί αυτού. Απλώς εδώ και πολύ καιρό το γραφείο του Πρωθυπουργού «κυνηγάει» μια υψηλή άφιξη στην Αθήνα. Τα βλέμματα ήταν στραμμένα στον Μάριο Μόντι, που έχει αποδεχθεί σχετική πρόσκληση από τον Σαμαρά. Αλλά με τις τελευταίες εξελίξεις στην Ιταλία, οι ελπίδες πάγωσαν…
ΩΣΤΟΣΟ, δεν το βάζουν κάτω και οι διπλωματικές προσπάθειες θα εστιασθούν τώρα στον Πρόεδρο της Γαλλίας, ο οποίος επίσης είχε απαντήσει θετικά σε πρόσκληση του έλληνα Πρωθυπουργού. Για τον Δεκέμβριο πάντως αποκλείεται. Γι’ αυτό από το Μέγαρο Μαξίμου και το υπουργείο Εξωτερικών περιμένουν να οριστικοποιήσουν από το ΠΑΣΟΚ τις ημερομηνίες της δικής τους Συνδιάσκεψης, οπότε οι ενέργειες θα συντονιστούν. Διότι όσο έχει να κερδίσει ο Βενιζέλος από μια τέτοια επίσκεψη, άλλο τόσο και περισσότερο έχει να κερδίσει ο Σαμαράς.
Ξεχασμένη η Μιλένα
ΟΣΟΝ ΑΦΟΡΑ, τώρα, τον Ανδρέα Λοβέρδο, αρμοδίως μεταφέρθηκε σε συνεργάτες μου ότι θέμα συνεργασίας με την – ξεχασμένη – Μιλένα Αποστολάκη δεν υφίσταται. Μάλιστα, απορούν πώς κυκλοφόρησε κάτι τέτοιο όταν είναι γνωστό τι είδους τραύματα δημιουργεί στις ανθρώπινες σχέσεις η Β΄ Αθήνας. Αλλωστε, από την άλλη πλευρά πληροφορούμαι ότι και η Μιλένα ουδόλως ενδιαφέρεται για το κόμμα του Ανδρέα – παρότι τη χωρίζει πλέον άβυσσος από τον Βενιζέλο. Αντίθετα, την έχουν ακούσει να λέει ότι παρακολουθεί και τη ΔΗΜΑΡ και τον ΣΥΡΙΖΑ, χωρίς ωστόσο να προκύπτει ποια από τις δυο πόρτες θα χτυπήσει.
ΓΙΑ ΝΑ ΠΑΡΑΜΕΙΝΟΥΜΕ στον Λοβέρδο – ο οποίος εξακολουθεί να βρίσκεται εκείθεν του Ατλαντικού και επιστρέφει την Τετάρτη -, οι άνθρωποι που επικοινωνούν μαζί του τον ακούν να λέει συνεχώς ότι προσπαθεί να συνηθίσει στην ιδέα ότι δεν ανήκει πλέον στο ΠΑΣΟΚ, τις γέφυρες επιστροφής τις έχει ανατινάξει.
Η σφαγή των συμβούλων
ΠΗΓΑΙΝΟΝΤΑΣ τώρα από το ΠΑΣΟΚ στα προβλήματα της ΝΔ, σας λέω ότι αυτό που τους τρώει στη Συγγρού είναι πώς θα περιορίσουν κατά 20% το ένδοξο σώμα των περίπου 1.500 (!) προσώπων που κυκλοφορούν με τον αεράτο τίτλο «σύμβουλος υπουργού» και καθεστώς μετακλητού υπαλλήλου. Τόσοι υπολογίζεται ότι είναι, ζωή να ‘χουν, και η διασπορά τους ποικίλλει ανάλογα με το υπουργείο. Π.χ. στο υπουργείο Δικαιοσύνης έχουν μόλις έντεκα. Αλλά στο υπουργείο Επικρατείας καμιά 35ριά. Η περικοπή είναι εντολή Σαμαρά και δεν συζητείται.
ΑΛΛΑ ΟΙ ΥΠΟΥΡΓΟΙ δεν είναι καθόλου πρόθυμοι να θυσιάσουν τους ανθρώπους τους και το θέμα, παρότι αποκλειστικής αρμοδιότητας Μαξίμου, απασχολεί και το επιτελείο της Συγγρού – λέγε με: Μανώλης Κεφαλογιάννης. Εκεί λένε ότι ορισμένοι υπουργοί μετέρχονται ήδη ενός τεχνάσματος: μετακινούν αυτά τα πρόσωπα σε οργανισμούς που εποπτεύουν ή σε θέσεις με άλλους τίτλους, ώστε να μη φαίνονται ως μέλη του επιτελείου τους και να τους διασώσουν. Εάν η μείωση σε κάθε υπουργικό γραφείο δεν γίνει σε εθελοντική βάση, η γραμμή θα είναι να επιλέξει το κόμμα με τα δικά του κριτήρια ποιοι θα απομακρυνθούν.
Σύσκεψη με τσιπούρες
Ο ΣΧΕΔΟΝ ελληνοποιημένος – α λα Ρεχάγκελ – ειδικός απεσταλμένος της Καγκελαρίου Μέρκελ στην Ελλάδα, υφυπουργός Χανς Γιόαχιμ Φούχτελ, όλο και περισσότερο μπαίνει στα δικά μας. Το Σάββατο είχε συνεργασία με τον περιφερειάρχη Αττικής Γιάννη Σγουρό για θέματα που αφορούν την αξιοποίηση των τουριστικών εγκαταστάσεων, των λιμανιών και των απορριμμάτων της περιφέρειας. Ειδικά η συζήτηση για τις ιχθυοκαλλιέργειες συνοδεύτηκε από μια ατραξιόν: την ώρα που μιλούσαν, έφτασε στο τραπέζι ένας δίσκος με δυο ολοζώντανες τσιπούρες από τη Σαλαμίνα.
Εριξαν τον Κοτσακά
ΨΙΛΟΚΡΙΣΗ εμφιλοχωρεί μετά τη Συνδιάσκεψη στις σχέσεις του Αντώνη Κοτσακά με την ηγετική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ. Δεν φτάνει που αποδοκιμάσθηκε ο Γιώργος Ραυτόπουλος στην αίθουσα – παρουσία φιλοτεχνηθείσα διά χειρός Κοτσακά -, δυο δικοί του άνθρωποι, ο Δημήτρης Σακελλάρης και ο Αντώνης Ελευθεριάδης, για τους οποίους υπήρχε διαβεβαίωση εκλογής στην Κεντρική Επιτροπή του κόμματος, «πάτωσαν». Ετσι γίνεται πάντα με τους σώγαμπρους.
Μαντινάδες και μεζέδες
«Στο πέταμα του αετού τα άλλα πουλιά ζηλιένε/ γιατί πετούνε χαμηλά κι α θένε κι α δε θένε», γράφει ο μαυροπίνακας σε ένα μεζεδοπωλείο στο Παγκράτι. Ο Επίτιμος, ως γνήσιος γόνος τση λεβεντογέννας Κρήτης, δεν μπόρεσε να αντισταθεί σε μια καλή μαντινάδα κι έτσι προέκυψε το (ολίγον απειλητικό…) φωτογραφικό ενσταντανέ που κατέγραψε ο Κυριάκος Μητσοτάκης και το ανέβασε στην προσωπική του σελίδα στο facebook. Θα αφιερώσω λοιπόν κι εγώ μια στον Επίτιμο: «Στην γκρεμισμένη τους φωλιά απάνω κελαηδούνε/ γι’ αυτό ζηλεύω τα πουλιά και όχι γιατί πετούνε»…