Παθαίνει και η φράντζα κρίσεις πανικού;
Οχι, όχι, όχι. Δεν είναι οι τοιχογραφίες της Θήρας, ούτε τα άνθη από τις κροκοσυλλέκτριες. Είναι το σκηνικό για την όπερα «Αΐντα» του Βέρντι στη Μητροπολιτική Οπερα της Νέας Υόρκης, με τη σοπράνο Ολγα Μποροντίνα στον ρόλο της Αμνέριδος, που θα δούμε απευθείας στις 18 Δεκεμβρίου σε οθόνες σε Αθήνα, Θεσσαλονίκη, Κομοτηνή, Λουτράκι, Ιωάννινα, Βόλο, Κεφαλονιά, Λευκάδα, Μυτιλήνη και Βέροια χάρη στο πρόγραμμα «The Met: Live in HD». Και όχι δεν μας «έκλεψε» η αρχαία Αίγυπτος, όπου εκτυλίσσεται η όπερα, τα λουλούδια των τοιχογραφιών μας. Οι αρχαίοι κάτοικοι της Σαντορίνης που είχαν σχέση με τους Αιγυπτίους είχαν αντιγράψει τα αιγυπτιακά μοτίβα...
Είμαστε τελικά έθνος ανάδελφον, που είχε ειπωθεί κάποτε πανηγυρικά. Και κυρίως κράτος και χώρα ανάδελφη. Οπου κάθε τραγουδιστάκος πίστας της σειράς μπορεί να το παίζει τρελός και να του περνάει κανονικότατα. Με τρέλα και κορδέλα που έλεγε και η «εθνική» γαργαλίστρα / διασκεδάστρια (με τον πόνο των άλλων).
«Δεν το παίζω τρελός αλλά είμαι», τραγουδούσε ο Δημήτρης Κοντολάζος. Ετσι ακριβώς. Οπως μια ροζ τηλε-μπουμπού απέκτησε με τα φράγκα και τις κατάλληλες «γνωριμίες» δικαίωμα να κάνει το ιστορικό θωρηκτό «Αβέρωφ» τόπο δεξίωσης και ξεμπουρμπουλέματος, έτσι και αοιδός σαχλολαϊκοπόπ ονόματι Οικονομόπουλος, γνωστός για τη φράντζα του την οξυζεναρισμένη παρά για τις φωνητικές / αισθητικές επιδόσεις του, φέρεται να απέκτησε με αέρα πίστας το δικαίωμα να μην θητεύσει στον Στρατό ως Ι5, επειδή, λέει, «παθαίνει κρίσεις πανικού» – ή μήπως επειδή δεν θέλει να την πειράξει τη φράντζα για να ντυθεί το χακί;
Σε αυτήν τη χώρα ο εν λόγω αοιδός και άλλοι ανάδελφοι, δεν ρωτούν όμως τι κρίσεις πανικού παθαίνουμε εμείς βλέποντας τη ροζέ οξυζεναρισμένη φράντζα, στις αφίσες ολούθε. Εμάς, που τους βλέπουμε, ποια υπηρεσία θα μας απαλλάξει από τα καθήκοντά μας; Ε; Ε;