Οχι, όχι, όχι. Δεν είναι οι τοιχογραφίες της Θήρας, ούτε τα άνθη από τις κροκοσυλλέκτριες. Είναι το σκηνικό για την όπερα «Αΐντα» του Βέρντι στη Μητροπολιτική Οπερα της Νέας Υόρκης, με τη σοπράνο Ολγα Μποροντίνα στον ρόλο της Αμνέριδος, που θα δούμε απευθείας στις 18 Δεκεμβρίου σε οθόνες σε Αθήνα, Θεσσαλονίκη, Κομοτηνή, Λουτράκι, Ιωάννινα, Βόλο, Κεφαλονιά, Λευκάδα, Μυτιλήνη και Βέροια χάρη στο πρόγραμμα «The Met: Live in HD». Και όχι δεν μας «έκλεψε» η αρχαία Αίγυπτος, όπου εκτυλίσσεται η όπερα, τα λουλούδια των τοιχογραφιών μας. Οι αρχαίοι κάτοικοι της Σαντορίνης που είχαν σχέση με τους Αιγυπτίους είχαν αντιγράψει τα αιγυπτιακά μοτίβα...
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
4 λεπτά Με κουσούρια και λαχούρια
Liebe Phoebe!
Εμένα δεν μου το βγάζεις από το μυαλό ότι ο (κατά κοινή ομολογία) συμπαθής Fuchtelos, όταν είπε – το υπερβολικό μεν, αληθινό δε – ότι «3.000 Ελληνες εργάζονται όσο 1.000 Γερμανοί» κάτι θα είχε υπόψη!
Μήπως επισκέφθηκε κανένα γραφείο της Τοπικής Αυτοδιοίκησης και είδε κανένα… πλεκτό να δουλεύεται κάτω από το γραφείο κάποιας προκομμένης υπαλλήλου ή φραπεδιά, τσιγαράκι και κινητό πάνω στο γραφείο; Μήπως, πάλι, αναζητώντας υπάλληλο τον ενημέρωσαν ότι εξήλθε για «υπηρεσιακούς λόγους», ο εστί μεθερμηνευόμενον: shopping (δηλαδή βιτρίνες) για τις υπαλλήλους και προποτζίδικο για τους υπαλλήλους;
Ισως, ακόμα, καμιά άλλη φορά να αναρωτήθηκε ο άνθρωπος πώς είναι δυνατόν να απουσιάζει υπάλληλος, αλλά να υπάρχει η υπογραφή του στην κάρτα παρουσίας! Αλλά πού να καταλάβει ο ψυχρός Γερμανός ότι στην Ελλάδα είναι ανεπτυγμένο το «αίσθημα αλληλεγγύης» μεταξύ των συναδέλφων και ο ένας υπογράφει και στις κάρτες των άλλων…
Τώρα, πώς να του μεταφέρεις στη γλώσσα του τους ελληνικούς νεολογισμούς, όπως: γρηγορόσημο, φακελάκι, λάδωμα, αργομισθία, διορισμός από το παράθυρο, ρουσφέτι;
Οσο και αν τα γερμανικά μου είναι σε αρκετά καλό επίπεδο, ομολογώ ότι δυσκολεύομαι να βρω αντίστοιχες γερμανικές λέξεις…
Κατά τα άλλα, μας φταίνε οι Γερμανοί (!) και ειδικά οι διπλωμάτες! Σαν δεν ντρεπόμαστε, λέω εγώ, που πρέπει, πάντα να βρίσκουμε ένα «εξιλαστήριο θύμα» (Γερμανοί, τρόικα) και να του φορτώνουμε την ασυνέπεια και τις αδυναμίες ενός ανοργάνωτου κράτους, που εμείς οι ίδιοι δημιουργήσαμε.
Mit freundlichen Grussen,
Frau Mara S., Kifissia
Frau Mara S., Kifissia
Είμεθα λαός περήφανος για τα κουσούρια μας και τα λαχούρια μας, για τα πλεκτά μας στις εφορίες, για την ξάπλα και τη μάσα στα δημόσια, αγαπητή Μάρα. Τρομάρα μας. Το τραγουδούσε και ο Αντώνης Τουρκογιώργης: «Μερακλής, χασικλής, ντερτιλής και μεζεκλής / Περιλής. Αγαθοκλής, Χαθικλής, Θεμιστοκλής / Εφορία, διορία, δυναστεία, τόλμη και ουτοποιία / Οικολόγοι, γυρολόγοι, ουρολόγοι, συμφεροντολόγοι / Μπράβο στο μάγκα που τα παίρνει / κι από πίσω μας τη φέρνει… / Ι am Greek, είμαι περήφανος / I am Greek και το φωνάζω / I am Greek, είμαι περήφανος / I am Greek, πολύ γουστάρω».
«Πού τη θυμήθηκες την Ευτέρπη;»
Προς Φοίβη Αθηναίου.
Βουλιάζουμε; Εχουμε την αίσθηση, ως απλοί πολίτες, ότι η σημερινή τρικομματική κυβέρνηση συνεργασίας (κάποιοι διατείνονται πως είναι και εθνικής σωτηρίας, τρομάρα τους) βρίσκεται σε κατάσταση περίεργης απραξίας και αδράνειας. Δίνει την εικόνα ανήμπορης και ανίκανης κυβέρνησης να προχωρήσει με συνέπεια σε αλλαγές και μεταρρυθμίσεις, δηλαδή στο αυτονόητο νοικοκύρεμα. Ετσι, με νοοτροπία ραγιά και υποτέλειας στους ξένους, το μόνο που την ενδιαφέρει είναι να πάρουμε την περιλάλητη δόση, «για να ανασάνουμε οικονομικά».
Αν είναι να πάρουμε τη δόση, αλλά να συνεχίζεται το πετσόκομμα των μισθών και των συντάξεων, να πληρώνουμε στρατιές συμβούλων και παρασυμβούλων υπουργών και βουλευτών, οι δήμοι να παραμένουν άντρα διαφθοράς, το πολιτικό σύστημα να προστατεύει τους κάθε λογής φοροφυγάδες και αεριτζήδες, να χρηματοδοτούμε πολιτικά κόμματα και ανύπαρκτες μη κυβερνητικές οργανώσεις με ανύπαρκτο έργο, ειδικά μισθολόγια, βουλευτικά αυτοκίνητα και Κανάλι της Βουλής, να παραμένει το ίδιο καθεστώς προμηθειών στις Ενοπλες Δυνάμεις και όχι μόνο, με τόση αδιαφάνεια, ρεμούλα και προ παντός ατιμωρησία, να συντηρούμε χιλιάδες κρατικά και αυτοδιοικητικά αυτοκίνητα, ποτέ να μην την πάρουμε.
Ας το πούμε στον κ. Στουρνάρα κι ας πεινάσουμε κοντά στους άλλους που ήδη πεινάνε. Και αν η διαφωνία του με τη ΔΗΜΑΡ για τα εργασιακά ήταν περί όνου σκιάς, τόσο ασήμαντη δηλαδή υπόθεση όπως είπε, τότε μοιάζει ανάλγητος τεχνοκράτης και άσχετος με την κοινωνική πραγματικότητα.
Να μην την πάρουμε λοιπόν, ας πει κάποιος στους κ.κ. Σαμαρά, Βενιζέλο και (κυρίως) Κουβέλη. Να χρεοκοπήσουμε εντελώς, μήπως μέσα από αυτόν τον όλεθρο προκύψει κάτι καινούργιο. Να γλιτώσουμε τουλάχιστον από αυτό το καθημερινό μαρτύριο, που με δική σας ευθύνη και των ΜΜΕ ταλανίζει, απελπίζει και κατατρώει τον κοσμάκη.
Φαλαγκάρας Σταύρος, εκπαιδευτικός
Γιατί τους τα χώνετε έτσι, αγαπητέ Σταύρο; Εδώ κάποιοι από αυτούς θυμήθηκαν αίφνης («που τη θυμήθηκες την Ευτέρπη;» που λέει και το ανέκδοτο) την απλή αναλογική. Για να φυλάξουν τα έρημα και να μην πάρουν άλλοι τα πριμ βουλευτικών εδρών που είχαν θεσμοθετήσει όταν νόμιζαν, κάποιοι από αυτούς, ότι θα είναι καβάλα στην εξουσία παντοτινά. Για το καλό μας, λέει, τη θυμήθηκαν. Για το καλό μας, για το καλό μας, ώσπου δεν άντεξε στο τέλος το μυαλό μας, πήρε ανάποδες στροφές για το καλό μας…
Google news
