e-mail

Βάλε τις κόκκινές σου γόβες…

Αγαπητή κυρία Αθηναίου,

Ως ερίτιμος βέρα Αθηναία, ασφαλώς θα γνωρίζετε την έννοια της λέξης «ποδονάρια».

Αλλωστε στην ευημερούσα χώρα μας, παρά τα θρυλούμενα από την αποκόπτουσα κεφαλές κρατική τηλεόραση διά της επιγραφής περί «φτωχοποίησης» και άλλων «πρασίνων αλόγων» που λέτε και εσείς – πιπέρι στο στόμα θα σας βάλουμε, αξιότιμη αθηναία κυρία – πολλοί έχουν την ευκαιρία να κολυμπούν ακόμη σε δημόσια κολυμβητήρια, όπου υποχρεωτικώς χρησιμοποιούν ποδονάρια.

Από την άλλη μεριά ως κομψοτάτη που φαντάζομαι ότι είσθε – η οποία μετά μεγίστης προσοχής κρατάτε την ανωνυμία σας – θα συνηθίζετε να φοράτε υψηλές δερμάτινες μπότες.

Πιθανολογώ δε ότι ταξιδεύετε συχνά αεροπορικώς.

Θα διαπιστώσατε λοιπόν ότι στις ΗΠΑ οι κυρίες κουβαλάνε και τις σαγιονάρες τους στην τσάντα, όταν βγάζουν τις μπότες για να περάσουν το μηχάνημα ελέγχου ασφαλείας.

Στην πρωτεύουσα της Ευρώπης, τις Βρυξέλλες, όμως, θα σας πουν να γυρίσετε πίσω για να «αγοράσετε ποδονάρια» γιατί φαλίρισε το κατάστημα και δεν διαθέτει δωρεάν.

Αλλιώς μπορεί και να σας πουν: «Τι πειράζει; Εσείς ξυπόλυτοι σε λίγο θα περπατάτε»…

Ω του θαύματος, στο Ελευθέριος Βενιζέλος έχει εγκατασταθεί σχετικό ηλεκτρονικό μηχάνημα που σας επιτρέπει να διέλθετε τον έλεγχο αξιοπρεπώς χωρίς να βγάλετε τις μπότες σας.

Τέτοια γραφικά να λέμε και να χαμογελάμε, γιατί αλλιώς θα μας φάει η κατάθλιψη, τώρα που όλοι μας ανακαλύπτουμε τον εκτροχιασμό…

Υμέτερος, Κυριάκος Παπαϊωάννου,
Θεσσαλονίκη

Ο ΟΣΕ και η καραμπουζουκλού ΤΡΑΙΝΟΣΕ να δείτε από πότε τον ανακάλυψε τον εκτροχιασμό (των εξόδων), αγαπητέ Κυριάκο. Οπως και τόσοι άλλοι δημόσιοι οργανισμοί που τα ευρώ τα είχαν για… πετσετάκια και τώρα τρέχουμε ως χώρα πενόμενη να σκουπίσουμε τα σάλια μας που τρέχουν για ένα πιάτο μέτριο φαΐ από τας Ευρώπας (μέσω μηχανημάτων για τα οποία, όπως μας ενημερώνετε, δεν είμαστε υποχρεωμένοι πλέον και επιτέλους να βγάζουμε τις ψηλοτάκουνες μπότες, ούτε καν τις κόκκινες λουστρινέ δωδεκάποντες γόβες – ουφ, ήρθε η καρδιά μας στη θέση της!). Σε λίγο, αγαπητέ, και τα ποδονάρια – ίσως και τα μπλε «καλτσάκια» χειρουργείου – θα τα βρέπουμε ως εδώδιμο αποικιακό!

Την εφοπλιστοσύνη μην την κλαις

Αγαπητή Φοίβη Αθηναίου,

Πέρα από τις βρισιές περί «αδελφής» και άλλα χυδαία από τους χρυσαυγίτες προς τον κατά δήλωσή του πηδηχτούλη βουλευτή, υπάρχουν και οι σχεδόν καθημερινές επιθέσεις που δέχονται κάποιοι «ομοφυλόφιλοι», κατά την άποψη των ίδιων «παλικαριών», στην περιοχή του Κεραμεικού από ομάδες ρατσιστών-εθνικιστών οι οποίοι σκοπεύουν φαίνεται να επιβάλουν και τη σεξουαλική «καθαρότητα» του Χίτλερ (άλλο τα όργια που ξέρουμε πλέον ότι γίνονταν στο Τρίτο Ράιχ πίσω από τις κλειστές πόρτες). Δεν βλέπω να γράφει κανείς για τόσα άτομα που μεταφέρθηκαν τραυματισμένα και ακόμη περισσότερα που βρίζονται και απειλούνται από τις ομάδες των αδίστακτων ρατσιστών μόνο και μόνο επειδή δεν ταιριάζουν στα «πρότυπά» τους (της κτηνώδους βίας).

Ευχαριστώ για την φιλοξενία,
Σταύρος Καλ.

Πιπέρι στο στόμα, αγαπητέ Σταύρο. Πώς τα κατηγορείτε τα παιδιά. Πού να προλάβουν; Τρέχουν και δεν φτάνουν για να επιτύχουν τις φιλολαϊκές διεκδικήσεις τους: τη ΜΗ φορολόγηση των εφοπλιστών!

Της δόσης
τα μπικουτί

Rakas Phoebe huomehta – Αγαπητή μου Φοίβη, καλή σου μέρα!

Εδώ και τρία χρόνια η χώρα μας βιώνει μια σκληρή «αιώνια» λιτότητα. Είναι γνωστά σε όλους μας τα «φαρμακερά» χτυπήματα του ξένου Τύπου και των τηλεοπτικών ειδήσεων στο να ρεζιλεύουν ένα ολόκληρο έθνος.

Εκεί που πήγαν τα πράγματα να ξεχαστούν, ξαφνικά άρχισε πάλι να μας σχολιάζει ο ξένος Τύπος και τα τηλεοπτικά κανάλια, με την ίδια προπαγάνδα ότι τα αποθεματικά του Δημοσίου μας δεν θα επαρκούσαν μέχρι την Παρασκευή 16 Νοεμβρίου. Δηλαδή, μπορείς να μου εξηγήσεις, κυρία Αθηναίου μου, για να ηρεμήσουν και τα δικά μου νεύρα, τι επρόκειτο να γίνει την επομένη;

Διότι ο «φακίρης» Πρωθυπουργός μας έλεγε τον Σεπτέμβριο στη Διεθνή Εκθεση Θεσσαλονίκης ότι «σας υπόσχομαι, και σας λέω την αλήθεια, ότι δεν πρόκειται να κοπούν οι μισθοί άλλο».

Τη στιγμή αυτή μας λέει πως έχει τη βεβαιότητα ότι «τελικά» θα είναι το τελευταίο πικρό (κώνειο) ποτήρι που πρέπει να πιούμε όλοι μαζί… μια και τα φάγαμε όλοι μαζί…

Διότι ή «παίρνουμε τη δόση ή χρεοκοπούμε». Και να τώρα, θα την πάρουμε. Ομως πρέπει να πάρουμε και το βραβείο Γκίνες για την ανθρωπιστική κρίση που βιώνει η χώρα μας, κατά τις κορόνες του Πρωθυπουργού μας (μας σνομπάρει και από πάνω;).

Ystavallisesti – Φιλικά, Γιώργος
Θεοδωρόπουλος, Ελσίνκι

Τίποτα δεν είναι τυχαίο, αγαπητέ Γιώργο. Ούτε το μήνυμα των Anonymous προς τους Ελληνες ότι όσοι χορέψουν στον ρυθμό της Γερμανίας και των λοιπών «συγγενών» θα πλουτίσουν (προσωπικώς), ούτε το ότι 2.000 παιδάκια σε σχολεία της Αθήνας υποσιτίζονται – λιμοκτονούν, κοινώς – επειδή οι γονείς τους, ζώντας κάτω από τα όρια της φτώχειας, δεν έχουν να τους δώσουν μια μπουκιά φαΐ. Ισως επειδή, όπως έγραφε και ο Μπέρτολτ Μπρεχτ στο «Γερμανικό εγχειρίδιο πολέμου» του, «Αυτοί που βρίσκονται ψηλά / Θεωρούνε ταπεινό / Να μιλάς για το φαΐ. / Ο λόγος; Εχουνε κιόλας φάει». Πολύ! Ή μήπως για όλο αυτό το τουρλουμπούκι με τη δόση πρέπει να πιστέψουμε τον Τζίμη Πανούση; «Μέχρι την τελευταία δόση / Μες της Πανδώρας το κουτί / Της Μέδουσας τα μπικουτί / Η ρόμπα της κυρά Κατίνας / Το σκάρτο πείραμα της Κίνας»…