Ο κλεφτός έρωτας και τα καθάρματα της εξουσίας
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
2 λεπτά «Οι νέοι είναι δυστυχισμένοι! Δεν έχουν τίποτα, παρεκτός την καθημερινότητα. Κάναν κλεφτό έρωτα, κάνα ταβερνάκι, κι αυτό στα πεταχτά», έλεγε στην τελευταία του συνέντευξη, στον «Ταχυδρόμο» (και στη Λίνα Παπαδάκη), ο Χρόνης Μίσσιος.
Εκεί δήλωνε εναντίον της βίας, της εξουσίας, της καταστολής. «Τα φαινόμενα που παρουσιάζονται στην κοινωνία μας, είτε τα λέμε “εγκληματικότητα” είτε “τρομοκρατία”, είναι προϊόντα της. Εάν είχαμε μια κοινωνία που δεν θα ήταν ψυχοπαθής – δεν θα ζούσε κάτω από αφύσικους κανόνες, αποκομμένη από τη φύση, μέσα στις τρώγλες του μπετόν -, δεν θα ‘χαμε αυτά τα φαινόμενα.
Η βία και η εξουσία είναι οι δύο αδερφές που πρόδωσαν τα υψηλότερα όνειρα όλων των επαναστάσεων. Oι μόνοι οραματιστές επαναστάτες που κατάφεραν να σώσουν την αθωότητά τους ήταν ο Χριστός και ο Τσε Γκεβάρα. Αρνήθηκαν να γίνουν εξουσία και πέθαναν νωρίς. Οσοι έγιναν εξουσία, από τον υπαρκτό ή ανύπαρκτο σοσιαλισμό, από το Βιετνάμ έως την Κούβα και τον σημερινό ξεφτιλισμό κάθε έννοιας κομμουνισμού της Κίνας, τι καθάρματα του κερατά έχουν γίνει!»
Γιατί άραγε ο έρωτας, κατά τον Χρόνη Μίσσιο, ήταν πάντοτε πονεμένος; «Γιατί δεν είναι λεύτερος. Γιατί του βάλανε τέτοιες βρωμιές, που τις βαφτίσανε “ηθική”. Η ηθική δεν έχει καμία σχέση με τα ερωτικά όργανα του ανθρώπου. Εχει σχέση με την αισθητική, τη συμπεριφορά του… O οργασμός είναι η πιο γρήγορη ιστορία στον έρωτα, σε πετάει ξανά στην έρημο της μοναξιάς».
Google news
