e-mail

Ρίντι, παλιατσούρα, ρίντι (κωμικοτραγικά)

Αγαπητή Φοίβη,

Σου γράφω για να διατυμπανίσω τη μεγάλη μου χαρά για την αναβάθμιση της πολυαγαπημένης μας ΕΡΤ. Επιτέλους, Φοίβη μου, και μια συνέντευξη ποιότητας, εκείνη του μεγιστοτεράστιου, ανεπανάληπτου, ξερόλα, τιμητή των πάντων, σούπερ Ελληναρά Γιώργου Τράγκα!

Ηχήστε σάλπιγγες, το αγλάισμα της υγιούς δημοσιογραφίας πέρασε την πύλη της κρατικής τηλεόρασης και άρα τα λεφτά μας  τώρα πια θα πιάνουν τόπο. Οχι που θα καθόμασταν να ακούμε τον νερόβραστο τον Αρβανίτη με τις αβρότητές του και τη βοηθό του τη μελαχρινή!

Την σήμερον ημέραν που οι Γερμανοί ξανάρχονται, δεν έχουν θέση νηφαλιότητες και ευγένειες, χρειάζεται αντριλίκι τύπου «Βraveheart», και ο μέγας Τράγκας το ‘χει και με το παραπάνω. Μέχρι βλεννόρροια έχει περάσει ο αγωνισταράς, χώρια το χαστούκι που ‘φαγε στο Χέρφιλντ, εξαιτίας του μακαρίτη του Αντρέα… Αντε με το καλό να δούμε στην ΕΡΤ και τη Δήμητρα και την Αννίτα Πάνια, που είναι και ξανθές.

Α, και κάτι ακόμη. Προτείνω, για να συμπληρωθεί η ποιοτική αναβάθμιση που λέγαμε, να αντικατασταθεί το μουσικό σήμα της  από τη γνωστή άρια ΡΙΝΤΙ ΠΑΛΙΑΤΣΟ… Ετσι κι αλλιώς, για γέλια είμαστε – ή μήπως για κλάματα;

Παραλίγο θα το ξέχναγα. Εκφράζω επίσης την ικανοποίησή μου ως φορολογούμενη πολίτις για την πολλαπλή διαφήμιση του νέου εντύπου των λογαριασμών της ΔΕΗ που θα είναι, λέει, το μισό, σε αντίθεση με το νέο τιμολόγιο που θα μας αλλάξει και πάλι τα φώτα. Οσα βέβαια αφήσουν αναμμένα ο Φώτης κι ο Φωτόπουλος. Μη χειρότερα, Παναγία μου!

Βαρβάρα Ταβλαρίδου Μπακάλη

Ποιο Ρίντι Παλιάτσο (γέλα, παλιάτσο), αγαπητή Βαρβάρα; Ρίντι παλιατσούρα έχουμε γίνει! Καθώς μόνον ό,τι πιο αντιδραστικό, παλαιικό και παλιωμένο, φθαρμένο, διεφθαρμένο και πολιτικά ξεπερασμένο γελάει. Μόνον ό,τι μυξοκλαίει για να καλύψει τα ακάλυπτα και απροκάλυπτα έχει περιθώρια να γελάει κρυφά (σε βάρος όλων μας). Μόνον ό,τι ζει και βασιλεύει με ρουσφέτια και λαμογιές και βολέματα «δικών μας παιδιών» και σπατάλες, και μας βγάζει από πάνω και την γλώσσα κάνοντας προς όλους «μαθήματα δεοντολογίας», προμοτάρεται και προστατεύεται από το σάπιο σύστημα των πολιτικών μας. Γι’ αυτό σας λέω: Ρίντι, παλιατσούρα. Οσο ακόμη μπορεί…

Αλλος για τη μαύρη τρύπααααααα

Αγαπητή Φοίβη Αθηναίου,

Μήπως μπορείτε να μου εξηγήσετε το ελληνικό παράδοξο να θέλουν από τη μια ο κύριος Στουρνάρας, από την άλλη ο κύριος Αδωνις που είδε ως πολύ σοβαρό τον ρόλο του στην ΝΔ (στην οποία πέρασε από το ΛΑΟΣ), να πείσουν ότι αν ρίξουν τα «πλούσια» ασφαλιστικά Ταμεία στο φτωχό Γενικό Ταμείο θα σώσουν την κατάσταση της χώρας; Χώνοντάς το στη μαύρη τρύπα  του ΕΟΠΥΥ με τα αμέτρητα ελλείμματα, τις μηδενικές παροχές προς τους έλληνες ασφαλισμένους και τα αμέτρητα σκάνδαλα με τις συντάξεις του σαν πρώην ΙΚΑ.

Το ωραιότερο ήταν η ατάκα του δεύτερου, που ρώτησε τον ΣΥΡΙΖΑ γιατί αντιδρά σε αυτή τη συγχώνευση «πλούσιων» και φτωχών Ταμείων αφού ζητούσε να πάρουν από τους πλούσιους και να τα δώσουν στους φτωχούς (τέτοιος σοβαρός συλλογισμός!). Ο ίδιος που λέγεται ότι σε όλη τη θητεία του σε «θαλασσινό» υπουργείο προσπαθούσε να γνωρίσει πλούσιους εφοπλιστές σε όποια κοινωνική εκδήλωση μπορούσε να στήσει ή να παραστεί.

Δεν μιλάνε όμως όλοι αυτοί για τους κάπου δύο χιλιάδες και βάλε υπαλλήλους της Βουλής, των οποίων τις συντάξεις δεν περικόπτουν ούτε κατά ένα ευρώ, όπως αφήνουν αλώβητα τα δώρα, τα επιδόματα και φυσικά τους 16 ή 18 μισθούς, αφήνοντας όλους τους υπόλοιπους Ελληνες να μην έχουν να ζήσουν. Ντροπή!

Κωνσταντίνος Α.

Βεβαίως ευσχήμως ξεχνάνε όλοι τούτοι οι σοβαρότατοι έλληνες πολιτικοί, αγαπητέ Κωνσταντίνε, ότι οι ασφαλισμένοι στα υποτιθέμενα «ευγενή» και «πλούσια» Ταμεία δίνουν επί δεκαετίες εισφορές πολλαπλάσιες από εκείνες που δίνουν οι ασφαλισμένοι στο πρώην ΙΚΑ, από το οποίο μέχρι τώρα με πολιτικά ρουσφέτια και άλλες λαμογιές έβγαιναν με συντάξεις παχυλές με οκτώ χρόνια «δουλειάς» (λέμε τώρα). Τι να πει κανείς και για τον συγκεκριμένο «επί παντός επιστητού λαλούντα» πολιτικάντη; Εδώ υπάρχει τραγούδι για πάρτη του: «Πάμε στου Αδωνη για καφέ / που πηγαίνουν φρικιά και τεκνά και αράζουν και αθλητές / και πηγαίνει και μία χοντρή, νευρικιά, Κυριακή, να της φύγει το στρες…» (προφανώς δεν ομιλεί περί της επιμόνως σε δίαιτα, όπως δηλώνει για να ασχοληθούμε μαζί της, λαοπρόβλητης τηλεσυζύγου του, αλλά για μια πιο νευρικιά). Τι να πει κάποιος παραπάνω; Ο βίος, η πολιτεία του, τα πηδηματάκια από λουλουδάκι σε λουλουδάκι κι από κομματάκι σε κόμμα, σαν μελισσούλα πολύβουη – αυτό κι αν είναι χαρακτηριστικό του – τα λένε όλα. Κάτω τα χέρια λοιπόν από τον κακομοίρη τον έλληνα πολιτικάντη και τους συν αυτώ (αναλόγους).