[Ματιές] Η Β’ Εθνική!

Τα ρέστα του στο Τσάμπιονς Λιγκ παίζει απόψε στη Γαλλία ο Ολυμπιακός. Αντιμετωπίζει τη Μονπελιέ. Μακάρι να νικήσει. Αλλά εμένα δεν με απασχολεί ο Ολυμπιακός. Εχει τους περισσότερους οπαδούς, έχει γήπεδο, είναι πρωταθλητής, έχει εξαιρετικούς παίκτες και εφοπλιστή πρόεδρο, μετά τον Σωκράτη Κόκκαλη. Εμένα με απασχολεί η ΑΕΚ. Γιατί: αεκτζής ήταν ο πατέρας μου, αεκτζής είμαι εγώ, αεκτζήδες τα παιδιά μου, αεκτζής ο εγγονός μου. Πρόκειται για «οικογενειακή υπόθεση».

Την Κυριακή από την εξέδρα του γηπέδου της Τούμπας, που εγκαινιάστηκε, σημειωτέον, πριν από δεκαετίες – με ένα φιλικό ματς ΠΑΟΚ-ΑΕΚ – άκουσα ένα σύνθημα που μ’ έκανε να παγώσω. Οι φίλοι του ΠΑΟΚ απευθύνονταν στην ΑΕΚ και φώναζαν ρυθμικά: «Εκεί, εκεί, στη Β’ Εθνική»! Η ΑΕΚ, με τα τόσα πρωταθλήματα και Κύπελλα, η ΑΕΚ, με 7 παίκτες στην Εθνική, που κατέκτησε το Ευρωπαϊκό του 2004, του Μαυρόπουλου, του Ρίμπα, του Νεστορίδη, του Πούλη, του Νικολαΐδη, του Ατματσίδη, του Μαύρου, του Τσιάρτα και δεκάδων άλλων άσων, στη δεύτερη κατηγορία!

Μοιάζει απίστευτο, αλλά είναι πολύ πιθανό! Η ΑΕΚ, χωρίς γήπεδο – αυτό που είχε, στη Ν. Φιλαδέλφεια, έγινε σε οικόπεδο που της χάρισε ο Ελευθέριος Βενιζέλος – χωρίς λεφτά, χωρίς παίκτες, χωρίς διοίκηση, με 7 αγώνες χωρίς νίκη, τελευταία στη βαθμολογία, προφανώς κινδυνεύει να βρεθεί στα τάρταρα, ακολουθώντας και άλλες ιστορικές ομάδες, όπως ο Απόλλων, ο Ηρακλής, ο Φωστήρας, ο Αθηναϊκός και ακόμη πιο παλιά, ο Αστέρας και η Αρμενική Ενωση!

Ποιοι κατάντησαν σ’ αυτό το χάλι, μια ομάδα με εκατοντάδες χιλιάδες οπαδούς και μεγάλες επιτυχίες, σε όλα τα διεθνή τερέν; Δεν θα πρέπει κάποτε οι υπεύθυνοι να δώσουν λόγο; Ηρθαν, απέκτησαν από την ΑΕΚ φήμη και δύναμη, ορισμένοι και πλούτη και κάποια στιγμή, την εγκατέλειψαν στους πέντε δρόμους! Είναι δύσκολες οι εποχές, ο κόσμος υποφέρει, το ξέρω, και είναι ασεβές να στενοχωριέται κανείς με το ποδόσφαιρο. Αλλά η ΑΕΚ και ό,τι αντιπροσωπεύει δεν είναι ένα ζήτημα στο οποίο πρέπει να δοθεί σημασία;

Οταν ήταν πρωθυπουργός ο Κώστας Καραμανλής, με ρώτησε μια μέρα: «Τι θα γίνει με την ΑΕΚ;». Δεν είχα κάτι να του πω. Τον κοίταζα αμήχανος. «Η ΑΕΚ, είναι μια πολύ σοβαρή υπόθεση. Και αυτό στο λέω εγώ, που είμαι Παναθηναϊκός…». Από τότε κύλησε πολύ νερό στ’ αυλάκι. Πέρασαν διοικήσεις, πέρασε και ο Μάκαρος. Και τα λεφτά της Ενωσης κάνανε φτερά. Θα τρίζουν από οργή, έτοιμα να θρυμματιστούν, τα κόκαλα του Γιάμαλη, του Δελαβίνια, του Φωκίωνα Δημητριάδη και του Νίκου Γκούμα…

Αλήθεια: ποιος και από πού μάζεψε αυτά τα «παλτάκια», που αγωνίζονται σήμερα στον Δικέφαλο, χωρίς να γνωρίζουν, προφανώς, πόσο βαριά φανέλα φοράνε;