«Ανημπόριες» και αποστήματα
Η φωτογραφία της εβδομάδας κατατίθεται προς μελέτη από τους ιστορικούς του μέλλοντος, που θα θελήσουν να εξετάσουν πώς η τέχνη και το γέλιο γεφυρώνουν κόσμους και κοσμάκηδες. Η Βίκυ Σταυροπούλου ως «Τρελή, τρελή σαραντάρα» (έστω, λίγο μετά, που δεν έχει απλώς τάση Βλαχοπούλου, αλλά έχει φτάσει), η ποιήτρια Κική Δημουλά («Η μνήμη, κύριο όνομα των θλίψεων, ενικού αριθμού, μόνον ενικού αριθμού και άκλιτη») και η Μιμή Ντενίση (του «Αννα Καρένινα», που είναι πάλι της μόδας) εις φωτογραφίαν μίαν και σάρκες τρεις και απολαυστικές
Κάτι συμβαίνει τελικά στην πρωτεύουσα του ελληνικού Βορρά. Λέγαμε για τον χορό αστέγων, σκυλιών και ματωμένων τοξικομανών σε απόσταση αναπνοής από το Βασιλικό Θέατρο του ΚΘΒΕ.
Χορό για τον οποίο ο πολύς αρμόδιος υπουργός της Προστασίας ποιου Πολίτη, που όλα τα σφάζει, όλα τα μαχαιρώνει, δεν φαίνεται ούτε να θέλει ούτε να μπορεί να κάνει οτιδήποτε. Οπως και οι λοιπές «αρχές του τόπου».
Ούτε για τον χώρο της Ροτόντας, στην καρδιά της πόλης, μπορούν, ούτε θέλουν να κάνουν κάτι; Εκεί όπου οι Θεσσαλονικείς φοβούνται ακόμη και να πλησιάσουν σε εκδηλώσεις, που κάποιοι τραβάνε τσάντες γυναικών μέρα μεσημέρι, την ώρα που δίπλα γίνεται ανενόχλητα διακίνηση ουσιών (μετά την «επιχείρηση σκούπα» στην πλατεία Ναβαρίνου μετακόμισαν).
Λέγαμε για το Κέντρο της Αθήνας και για το Εθνικό. Θα αποκτούμε νέα «αποστήματα», αλλού;