Η πολυγαμία δεν είναι ανδρικό προνόμιο

Στο βιβλίο εμφανίζεται μια ολόκληρη παλέτα κοινωνικών στρωμάτων της σύγχρονης Νορβηγίας. Από τον εργάτη μέχρι τον γιατρό και από τον αστυνομικό μέχρι τον δημοσιογράφο – σταρ, που δεν του χαρίζεται καθόλου. Μία περίπτωση είναι ένας αυτάρεσκος, γυναικοκατακτητής εκδότης περιοδικού, η άλλη οι συντελεστές ενός δημοφιλούς σόου στην τηλεόραση που καλούν συνεχώς τον Χόλε γιατί είναι γνωστός και αυτός προσπαθεί να τους χρησιμοποιήσει.

Στο φόντο αυτής της ασυνήθιστης υπόθεσης, βρίσκεται και ένα κοινωνικό ζήτημα. Τα καλά κρυμμένα οικογενειακά και κυρίως το εξής: ότι περίπου το 20% των παιδιών έχουν άλλον πατέρα από αυτόν που νομίζουν. Αυτό θα μπορούσε και να παρεξηγηθεί με την έννοια ότι εξ ορισμού αναφέρεται στη γυναικεία απιστία και όχι στην ανδρική. Ο Νέσμπο δεν κάνει ωστόσο κάποια τέτοια διάκριση, χρησιμοποιεί το στοιχείο περισσότερο για να δηλώσει ότι η πολυγαμία δεν είναι ανδρικό προνόμιο, ότι η οικογένεια δεν ζει τις καλύτερές της μέρες και ότι υπάρχουν και κάποια παιδιά που ενδεχομένως έχουν δικαίωμα να ξέρουν περισσότερα για την ταυτότητά τους.

Ο ίδιος ο Χόλε έχει μια δύσκολη σχέση που μπαινοβγαίνει στη ζωή του. Είναι η Ράκελ, μητέρα και αυτή ενός παιδιού που έκανε κάποτε με έναν Ρώσο. Ο μικρός Ολεγκ θεωρεί περισσότερο πατέρα του τον Χάρι παρά τον βιολογικό του πατέρα. Η λύση του δράματος, με μια αποκάλυψη συγκλονιστική – η Πάτι Σμιθ, μιλώντας για το βιβλίο, είπε ότι αυτή η αποκάλυψη στοίχειωσε τον ύπνο της – θα δείξει, μάλιστα, ότι αυτά τα μπερδέματα και η γενική ανειλικρίνεια μπορεί να οδηγήσουν σε πολύ ζοφερά αποτελέσματα.