[Ματιές] Τα λουριά

Δύσκολη Τετάρτη η σημερινή. Απεργούν οι πάντες. Και ο Φωτόπουλος της ΓΕΝΟΠ ΔΕΗ ρίχνει λάδι στην απεργιακή φωτιά: «Να τους κάνουμε, στην κυριολεξία, να μην προλαβαίνουν να μετρούν τις καταλήψεις. Να νεκρώσουν τα πάντα! Για να πετύχει η απεργία, χρειάζεται ιδεολογική αντιπαράθεση, που θα καταδείξει ότι τα μέτρα δεν είναι μονόδρομος. Χρειάζεται, επίσης, συντονισμός των εργαζομένων στο Δημόσιο και τις ΔΕΚΟ με επαναλαμβανόμενες 48ωρες απεργίες…».

Απ’ ό,τι φαίνεται, πράγματι, η γενική απεργία της ΓΣΕΕ και της ΑΔΕΔΥ, που συνοδεύεται και από μεγάλο συλλαλητήριο στο Πεδίον του Αρεως, θα είναι γενική. Με συμμετοχή νοσοκομειακών γιατρών, εργαζομένων στα δημόσια νοσοκομεία, μηχανικών, εκπαιδευτικών, δημοτικών υπαλλήλων, λιμενεργατών, ακόμη και εστιατόρων. Και ακολουθεί (σήμερα, αύριο, μεθαύριο) η τριήμερη των εφοριακών, των τελωνειακών και των υπαλλήλων του υπουργείου Οικονομικών…

Υπάρχει οργή. Δικαιολογημένη. Δεν γνωρίζω εργαζόμενο ή συνταξιούχο που να μην υφίσταται τις «βλαβερές συνέπειες» του Μνημονίου. Τη λύσσα των δανειστών μας που, από τη μια, εσχάτως χαμογελάνε λέγοντας ότι οι Ελληνες έχουν γίνει «καλά παιδιά» και, από την άλλη, μας δαγκώνουν. Φορτώνοντάς μας με καινούργια μέτρα, καίτοι γνωρίζουν ότι η συνταγή τους είναι ηλίθια και δεν οδηγεί πουθενά.

Απεργία, λοιπόν. Παντού. Πού θα οδηγήσει; Το μόνο που μπορεί να πετύχει είναι να δώσει στην κυβέρνηση ένα ουσιώδες επιχείρημα: «ο λαός δεν αντέχει άλλο, είναι έτοιμος για εξέγερση, που θα έχει άμεσες επιπτώσεις και σε ολόκληρη την Ευρώπη. Ιδίως στον Νότο, που βρίσκεται επίσης με τη θηλιά στον λαιμό. Αρα, ξεσφίξτε λίγο τα λουριά. Με επιμήκυνση ή άλλο τρόπο. Ετσι κι αλλιώς, τα λεφτά σας θα τα πάρετε πίσω. Δεν χρειάζεται να μας μαστιγώνεται κι από πάνω…».

Καταλαβαίνω ότι η κυβέρνηση κάνει ό,τι μπορεί για να μαλακώσει κάπως το κατενάτσιο που μας έχουν επιβάλει – όλη η χώρα αμύνεται με τον σουγιά στο στόμα – οι δήθεν φίλοι και συνεταίροι μας. Αλλά την ίδια στιγμή με κυκλώνουν κύματα δυσπιστίας: τα λέμε με την τρόικα, συζητούν οι τρεις – Σαμαράς, Βενιζέλος, Κουβέλης -, περνάει το μπαλάκι στον Στουρνάρα, φεύγουν οι τροϊκανοί, ξανάρχονται και τίποτα δεν προχωρεί. Βήμα σημειωτόν, συνεχώς! Και στο μεταξύ, το διαλυμένο κράτος όσο πάει και ξεχαρβαλώνεται περισσότερο. Κανένα γρανάζι δεν κινείται, καμιά δουλειά δεν γίνεται…