[Φαινόμενα] Οταν τα βαμπίρ ερωτεύονται

Με όλα τα εθιστικά χαρακτηριστικά ενός κοινότοπου σαπουνοπερικού προϊόντος, «Τα ημερολόγια ενός βαμπίρ» (The vampire diaries) απαντούν από τα πρώτα κιόλας λεπτά τής προβολής του εναρκτήριου επεισοδίου τους στην απορία του ενήλικου κόσμου γιατί έχουν αναδειχθεί σε παγκόσμιο χιτ βιβλία, ταινίες και σίριαλ με θέμα έφηβους βαμπίρ και λυκανθρώπους.

Ολα τα κλισέ των αλλοτινών βιπερνορικών αναγνωσμάτων και των κατοπινών αισθηματικών λαϊκών ταινιών και σίριαλ είναι απολύτως ευανάγνωστα και σε υψηλή συγκέντρωση στο στόρι και τους χαρακτήρες.

Τα κορίτσια, συνδυασμός αθωότητας και άγουρης σεξουαλικής εγρήγορσης, με τις απαραίτητες δόσεις συστολής. Οσο για τα αγόρια και δη τον κεντρικό ήρωα, έφηβο βρικόλακα, ο οποίος όμως δίνει διαρκή αγώνα με τη σκοτεινή φύση του, εδώ τα κλισέ απογειώνονται: συνδυασμός τετράγωνων ώμων, προσεγμένη ατημέλητη εμφάνιση, υπόνοια ενός μυστηρίου – και ενός σκοτεινού εσωτερικού δράματος – που περιβάλλει την ύπαρξή του, με αποτέλεσμα ένα απόμακρο ύφος που ξετρελαίνει τα κοριτσόπουλα.

Η ιστορία περιλαμβάνει έναν συνδυασμό αδύνατου έρωτα και ερωτικού τριγώνου. Τα ‘χει όλα δηλαδή. Γιατί δεν φτάνει που η νεαρή πρωταγωνίστρια Ελενα Γκίλμπερτ (Νίνα Ντόρεβ) ερωτεύεται τον νεαρό βρικόλακα Στέφαν (Πολ Γουέλσι) και βασανίζεται γιατί εκείνος προσπαθεί να την κρατήσει σε απόσταση για να μην τη δαγκώσει και την κάνει κι αυτή βρικόλακα, αλλά υπάρχει και ο κακός αδελφός Ντέιμον (Ιαν Σαμερχάλντερ) με τον οποίο σχηματίζεται ερωτικό τρίγωνο επειδή και αυτός ερωτεύεται την Ελενα. Φυσικά, όπως πάντα στα λαϊκά αναγνώσματα, υπάρχει η ανταγωνίστρια της γλυκιάς και αθώας πρωταγωνίστριας, η μοχθηρή και ζηλόφθονη Κάθριν (σωσίας της Ελενας), που έρχεται και αυτή από το παρελθόν και θέλει να καταστρέψει την αγάπη.

Αρες μάρες κουκουνάρες. Κι όμως, το στόρι έχει όλα τα ερεθιστικά στοιχεία για να τροφοδοτήσει εφηβικές, ερωτικές φαντασιώσεις, αλλά και ένα υπόγειο διδακτικό πνεύμα με άφθονη δόση συντηρητισμού. Ολες οι αφηγήσεις και οι σκηνές με τα δαγκώματα (από βαμπίρ και λυκανθρώπους) θεωρούνται άκρως ερεθιστικές για την εφηβική φαντασία, όπως και η μεταμόρφωση του «καλού παιδιού» σε τρομερό, παντοδύναμο κτήνος.

Αλλά ταυτοχρόνως παρουσιάζει τη συνάντηση με τον έρωτα και το σεξ, δηλαδή την ενηλικίωση, σαν δρόμο μεν χωρίς επιστροφή, όπως πραγματικά είναι το πέρασμα από την εφηβεία στην ωριμότητα, αλλά σκοτεινό, τρομακτικό, βαμπιρικό, όπως για πολλούς εφήβους μοιάζει ο κόσμος των ενηλίκων.

Το φαινόμενο έχει απασχολήσει ήδη γονείς και ψυχολόγους παγκοσμίως. Κανένας λόγος ανησυχίας, απαντούν οι δεύτεροι (σε μεγάλη έρευνα της γαλλικής «Λε Μοντ» το περασμένο καλοκαίρι), «οι ρομαντικές ιστορίες με ήρωες βαμπίρ και λυκανθρώπους είναι ένας “καθρέφτης” της εφηβείας, αντανακλούν τον εσωτερικό και ανομολόγητο τρόμο μπροστά στο σώμα που αλλάζει, στο κόστος που έχει η ωριμότητα».

Ειδικά το στοιχείο της διατήρησης για πάντα του νεανικού σώματος και δη αυτού που βρίσκεται στα όρια μεταξύ εφηβείας και ενηλικίωσης αποτελεί στοιχείο εξαιρετικά γοητευτικό, που έχει αξιοποιηθεί λογοτεχνικά και κινηματογραφικά και ως εκ τούτου εμπορικά με τη βιομηχανία των πλαστικών και του fitness. Εν προκειμένω, ο βρικόλακας Στέφεν είναι 162 ετών παρακαλώ.

Πάντως, η λατρεία του σώματος, χαρακτηριστικό έτσι κι αλλιώς της κουλτούρας των απανταχού καταναλωτικών κοινωνιών, εμφανίζεται με τους πρώτους κιόλας διαλόγους, όταν η πρωταγωνίστρια της εν λόγω δρακουλιάρικης σαπουνόπερας και η κολλητή της κοντοστέκονται έξω από το γραφείο της γραμματείας του κολεγίου τους, μαγνητισμένες από τις φαρδιές πλάτες ενός νεαρού που ακόμη δεν έχουν δει το πρόσωπό του. Φυσικά είναι ο νεαρός βρικόλακας που θα ερωτευτεί στη συνέχεια η Ελενα.