Φονική Τέχνη

Στα νιάτα του ο στρατηγός Μιχαήλ Τιμοφέγιεβιτς Καλάσνικοφ ονειρευόταν να γίνει σπουδαίος ποιητής. Εξέδωσε έξι τόμους με ποιήματά του και παρόλο που οι στίχοι έχουν διαβαστεί από εκατομμύρια ανθρώπους σε όλο τον κόσμο, δεν κατάφερε να μείνει στην Ιστορία για το ποιητικό του ταλέντο, αλλά για το όπλο που σχεδίασε το 1947 ενώ υπηρετούσε στον ρωσικό στρατό: το ΑΚ-47 ή το γνωστό σε όλους αυτόματο πυροβόλο Καλάσνικοφ.

Μόλις 23 από τα 100 εκατ. Καλάσνικοφ που κυκλοφορούν σήμερα παγκοσμίως – καθώς 65 χρόνια μετά την πρώτη του εμφάνιση παραμένει ιδιαιτέρως δημοφιλές δεδομένου ότι πρόκειται για ένα όπλο ανθεκτικό, με χαμηλό κόστος παραγωγής και εύχρηστο – μπαίνουν στη μάχη της τέχνης. Και επιχειρούν να πετύχουν εκεχειρία ανάμεσα στην εικαστική δημιουργία και τη βία επιστρατεύοντας τις ιδέες και τις υπογραφές καταξιωμένων αλλά και νεότερων καλλιτεχνών, όπως οι αδελφοί Ντίνος και Τζέικ Τσάπμαν, Ντέμιαν Χερστ, Τιμ Νομπλ και Σου Γουέμπστερ, Σάρα Λούκας, Νάνσι Φουτς, Nτάγκλας Γκόρντον.

Καλάσνικοφ ντύθηκαν με καμένα δολάρια και τη θέση των φυσιγγιών πήραν φιαλίδια με προϊόντα των εμπόλεμων ζωνών: χρυσό, πετρέλαιο, διαμάντια, κοκαΐνη. Στολίστηκαν με στρασάκια και πεταλούδες. Επενδύθηκαν με λάπις λάζουλι και μαλαχίτη. Πιτσιλίστικαν με δεκάδες χρώματα. Καρφώθηκαν σε καμβά για να παραστήσουν τα κέρατα ζώου. Γέμισαν με εκατοντάδες αγκάθια από τριαντάφυλλα βουτηγμένα σε ασήμι. Τα κράτησαν παιδάκια των οποίων η μύτη έχει σχήμα φαλλού. Διαλύθηκαν και μετατράπηκαν σε ένα σωρό από τρίμματα. Και ετοιμάζονται να παρουσιαστούν ενώπιον του κοινού στο Ινστιτούτο Σύγχρονης Τέχνης στο Λονδίνο, ενώ θα δημοπρατηθούν στις 4 Οκτωβρίου υπέρ των σκοπών της μη κυβερνητικής οργάνωσης Peace One Day που πρότεινε και τη Διεθνή Ημέρα Ειρήνης, η οποία γιορτάστηκε χθες.

Πίσω από την ιδέα βρίσκεται ο βραβευμένος από τη Διεθνή Αμνηστία φωτογράφος Μπραν Σάιμοντσον ο οποίος υπηρέτησε ως στρατιώτης στο Αφγανιστάν το 2009. Τότε παρατήρησε πως ορισμένοι αφγανοί στρατιώτες αναλάμβαναν έναν θηλυκό ρόλο στη διμοιρία τους. «Εβαφαν τα μάτια και τα χέρια τους, γίνονταν πολύ θηλυπρεπείς και έκαναν σεξ με τον διοικητή τους», λέει ο φωτογράφος. «Και όπως θα μασκάρευαν τα ποδήλατά τους όταν ήταν παιδιά έτσι στόλιζαν και τα όπλα τους κολλώντας τους πολύχρωμες φανταχτερές ταινίες και τριαντάφυλλα. Τους έδωσα μερικά αυτοκόλλητα και αμέσως τα έβαλαν στα Καλάσνικόφ τους. Ετσι μου ήρθε η ιδέα όταν επιστρέψω σπίτι να μετατρέψω τα όπλα σε έργα τέχνης».