Ο ιταλός φίλος

ΛΕΝΕ ότι ο καλός τραπεζίτης είναι σαν το καλό τσάι: μπορείς να το εκτιμήσεις μόνο αν το βουτήξεις σε καυτό νερό. Δεδομένου ότι η κρίση του ευρώ έχει ξεπεράσει εδώ και καιρό το σημείο βρασμού, έχω την εντύπωση ότι οι τελευταίες παρεμβάσεις του Μάριο Ντράγκι δικαίως του έχουν εξασφαλίσει τον τίτλο του καλού τραπεζίτη.

ΑΠΟ ΧΘΕΣ ο επικεφαλής της ΕΚΤ κατέχει και τον τίτλο του πραγματικού Ευρωπαίου, όπως του τον απένειμε ο Τζόρτζιο Ναπολιτάνο, εξαίροντας τον ρόλο του «Σούπερ Μάριο» στην κρίση της ευρωζώνης. Τουλάχιστον αυτό μαθαίνω ότι εκμυστηρεύθηκε ο ιταλός Πρόεδρος στον Κάρολο Παπούλια, ο οποίος τον επισκέφθηκε χθες στο Κυρινάλιο Μέγαρο.

ΣΤΗΝ 50ΛΕΠΤΗ συνάντηση στην Αιώνια Πόλη οι δύο Πρόεδροι (φωτογραφία) συζήτησαν κυρίως για την κρίση. Αναμενόμενο. Πηγή μου μου μεταφέρει ότι ο ιταλός Πρόεδρος εμφανίστηκε κάθετα αντίθετος σε οποιαδήποτε συζήτηση περί εξόδου της Ελλάδας από την ευρωζώνη. Ο Ναπολιτάνο ήταν ιδιαίτερα αιχμηρός για τις καθυστερήσεις των ευρωπαϊκών ηγεσιών και την έλλειψη αποφασιστικότητας στην αντιμετώπιση της κρίσης. Υποσχέθηκε, πάντως, στον Παπούλια ότι η Ελλάδα μπορεί να υπολογίζει πάντα στη φιλία και στην αλληλεγγύη της Ιταλίας.

Ο ΕΛΛΗΝΑΣ Πρόεδρος επανέλαβε ότι η ελληνική κοινωνία έχει φθάσει στα όριά της, ενώ αναφέρθηκε ειδικά στην ανεργία των νέων που έχει φθάσει στο 54%. Ο Παπούλιας επέμεινε ότι η κρίση είναι συστημική και όχι ελληνική, εξ ου και η λύση της είναι πρωτίστως πολιτική.

Για τον προϋπολογισμό

ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΗΣ στην Επιτροπή Ελέγχου του Προϋπολογισμού του Ευρωκοινοβουλίου, αλλά και εισηγητής στην έκθεση για τη διαφθορά στον δημόσιο τομέα στην Ευρωπαϊκή Ενωση χρίστηκε χθες ο Θόδωρος Σκυλακάκης. Οχι, οι Ευρωπαίοι δεν κάνουν πλάκα στους Ελληνες. Ο ανεξάρτητος ευρωβουλευτής έλαβε τη θέση ως συντονιστής της Ομάδας της Συμμαχίας των Φιλελευθέρων και Δημοκρατών για την Ευρώπη (ALDE). Ως εκ τούτου, ανάμεσα στα καθήκοντά του θα είναι να ελέγχει την εφαρμογή του προϋπολογισμού από τα όργανα της ΕΕ και τη χρήση των κονδυλίων από τα κράτη-μέλη. Οσο για την έκθεση για τη διαφθορά, νομίζω ότι θα βρει αρκετό υλικό.

Επείγουσα συνάντηση

ΑΠΟ ΤΟ ΠΕΡΑΣΜΕΝΟ Σάββατο κλείστηκε η χθεσινή συνάντηση του Γιάννη Στουρνάρα με την τρόικα. Για την ακρίβεια, είμαι σε θέση να γνωρίζω ότι κατόπιν όσων διημείφθησαν στο Eurogroup της Λευκωσίας οι τροϊκανοί ενημέρωσαν τον έλληνα υπουργό Οικονομικών ότι έπρεπε επειγόντως να τον δουν τη Δευτέρα. Η συνάντηση, όμως, δεν προαναγγέλθηκε.

Της Μιχαλούς

ΤΟ ΨΑΡΕΨΑ στη «Διαύγεια» και σας το μεταφέρω. Το υπουργείο Εξωτερικών εκταμιεύει ένα εκατομμύριο ευρώ ως μέρος της «ληξιπρόθεσμης και υποχρεωτικής συνεισφοράς στον Διεθνή Οργανισμό Γαλλοφωνίας», η οποία ανέρχεται συνολικά σε 2.801.059 ευρώ. Αν νομίζατε ότι η συμμετοχή σε διεθνείς οργανισμούς είναι δωρεάν, κάνατε λάθος. Πληροφορούμαι μάλιστα ότι τα χρήματα τα χρωστάμε στη Γαλλοφωνία από την αρχή της κρίσης και ότι έχει γίνει ειδικός διακανονισμός για χάρη μας…

Συμπαράσταση

ΣΤΟΝ «ΔΙΚΑΙΟ ΑΓΩΝΑ» (όπως τον χαρακτήρισε) των δικαστικών συμπαρίσταται αυτές τις ημέρες ο Μανώλης Γλέζος. Εξ ου και χθες ήταν κάτι σαν το τιμώμενο πρόσωπο στην πανδικαστική συγκέντρωση που οργάνωσε ο κλάδος στο Εφετείο, στο πλαίσιο των διαμαρτυριών για τις επικείμενες περικοπές στους μισθούς τους. Μαθαίνω ότι ο Γλέζος τους είπε ότι υπάρχει μια αντινομία στον χώρο τους: να υπάρχει στην εκτελεστική εξουσία υπουργείο Δικαιοσύνης. Οπως το έθεσε, «η εκτελεστική εξουσία απονέμει δίκαιο και όχι οι δικαστές», υπονοώντας ότι αυτό είναι λάθος. Δεν ξέρω αν ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ πιστεύει ότι, εκτός από το καπιταλιστικό σύστημα, πρέπει να καταργήσουμε και το υπουργείο Δικαιοσύνης…

Ωραίοι φίλοι…

ΑΝ ΕΧΕΙΣ τέτοιους φίλους τι να τους κάνεις τους εχθρούς… Αναφέρομαι στους τούρκους γείτονές μας, οι οποίοι δεν χάνουν ευκαιρία να μας «θάβουν» ακόμη πιο βαθιά. Το λέω επειδή η φιλοκυβερνητική τουρκική εφημερίδα «Σαμπάχ» επέλεξε από τις δηλώσεις γερμανού μεγιστάνα των ακινήτων που έχει επενδύσει στην Τουρκία να προβάλει την εξής επισήμανση: «Μακάρι η Ελλάδα να υπαγόταν σ’ εσάς και να γινόταν μια περιοχή της Τουρκίας. Τότε θα λύνονταν και τα εκεί προβλήματα». Δεν καταλαβαίνω γιατί οι Γερμανοί, αφού αγαπούν τόσο πολύ την Τουρκία, δεν τη θέλουν με τίποτα μέσα στην Ευρωπαϊκή Ενωση…