[Αποψη] Αγροτικά προϊόντα και υπεραποδόσεις

Τα τελευταία 40 χρόνια η καλλιεργήσιμη γη, απόρροια της αστικοποίησης των πληθυσμών και των κατασκευαστικών έργων που τη συνοδεύουν, μειώνεται συνεχώς. Την ίδια ώρα στις αναπτυσσόμενες χώρες ο πληθυσμός εκτιμάται ότι θα αυξηθεί περισσότερο από 70% ώς το 2050, ενώ η άνοδος του βιοτικού τους επιπέδου τα τελευταία χρόνια είχε ως αποτέλεσμα η ζήτηση για τρόφιμα υψηλής διατροφικής αξίας να αυξάνει εκθετικά.

Την ίδια στιγμή μεγάλες ελεύθερες εκτάσεις, π.χ. στο βόρειο και το δυτικό τμήμα της Κίνας, έχουν πλέον ερημοποιηθεί, ενώ στη Ρωσία μεγάλες περιοχές είναι είτε βραχώδεις είτε σκεπασμένες από χιόνι για αρκετό διάστημα κάθε χρόνο. Επιπλέον, οι υποδομές σε περιοχές με υψηλό δυναμικό αγροτικής παραγωγής παραμένουν εξαιρετικά φτωχές, ενώ στη Βραζιλία το μεγαλύτερο μέρος της καλλιεργήσιμης γης είναι μέρος του δάσους του Αμαζονίου, μιας περιοχής που έχει γίνει στόχος των καλλιεργητών και στο παρελθόν. Στις Ηνωμένες Πολιτείες και την ΕΕ μεγάλο ποσοστό των ελεύθερων εκτάσεων έχει αποκτήσει αστικά χαρακτηριστικά, περιορίζοντας έτσι τις περιοχές που θα μπορούσαν ενδεχομένως να υποστηρίξουν μια αυξημένη αγροτική παραγωγή. Με τον πληθυσμό της Γης να φθάνει τα 9 δισεκατομμύρια ώς το 2050, οι αναλυτές υποστηρίζουν ότι η παγκόσμια παραγωγή τροφίμων θα πρέπει να αυξηθεί κατά 70% μέχρι τότε για να μπορέσει να καλυφθεί η αναμενόμενη ζήτηση. Οι δημογραφικές μεταβολές, η εκβιομηχάνιση και οι ανταγωνιστικές χρήσεις γης οδηγούν μάλιστα, όπως υποστηρίζεται, προς την ενίσχυση του κλάδου αγροτικής παραγωγής.

Δεν είναι τυχαίο πως τα εμπορεύματα με τις μεγαλύτερες αποδόσεις φέτος προέρχονται από τον τομέα των αγροτικών προϊόντων. Το κύμα των αυξήσεων, το τρίτο σε τέσσερα χρόνια, σημειώνεται μετά την ξηρασία στις ΗΠΑ αλλά και τις ανεπαρκείς σοδειές στη Ρωσία και στους σιτοβολώνες της Μαύρης Θάλασσας οδηγεί σε αποδόσεις 38% στο σιτάρι, 25% στο καλαμπόκι και 45% στη σόγια, η οποία χρησιμοποιείται ως τροφή στην εκτροφή χοίρων που αποτελούν βασικό κομμάτι των κινεζικών καταναλωτικών.

Οι αυξήσεις στα αγροτικά προϊόντα ενδέχεται λοιπόν να αποτελούν μέρος μιας πιο μακροπρόθεσμης διαδικασίας, στο τέλος της οποίας οι τιμές θα ισορροπήσουν σε υψηλότερα επίπεδα, με αποτέλεσμα ο αγροτικός κλάδος να έχει εισέλθει θεωρητικά σε φάση υπεραπόδοσης.