[Προβολείς] Το μεγάλο μας φιάσκο

Διάβασα την ομιλία του Αναστάσιου και όσα είπε σε έλληνες και ξένους δημοσιογράφους για την οικονομική κρίση στη σύναξη των Εκκλησιών που έγινε στο Κολυμπάρι. Αν δεν είσαι εξοικειωμένος με τη γλώσσα της ιερατικής διπλωματίας είναι πανεύκολο να την πατήσεις και να οδηγηθείς σε λανθασμένα συμπεράσματα. Ευτυχώς, για την περίπτωση του Αρχιεπισκόπου Αλβανίας έχω τους καλύτερους αποκωδικοποιητές. Οι αλβανικής καταγωγής φίλοι μου αναφέρονται σε αυτόν με περηφάνια και εκτίμηση. Ενα σημαντικό πολιτιστικό ατού σε μια χώρα που με το ζόρι προσπαθεί να βρει τη συνοχή της. Κι όμως ο ίδιος άνθρωπος άνετα θα μπορούσε να κουνήσει το αλυτρωτικό μπαϊράκι και να καταστήσει το φιλανθρωπικό του έργο συνώνυμο διαφημιστικής καμπάνιας σουπερμάκετ και καναλιών.

Και είναι κακό που η Εκκλησία της Ελλάδος συνεργάζεται με εμπόρους και καναλάρχες προκειμένου να εξοικονομήσει ένα πιάτο ρύζι για τους πενόμενους και τους περιθωριοποιημένους; Θα ήμουν δυο φορές ανόητη αν ισχυριζόμουν κάτι τέτοιο. Ενας λόγος παραπάνω που έχω μάθει πια να διαλέγω σουπερμάρκετ ανάλογα με το αν υπάρχει δίπλα από το ταμείο το γνωστό καλαθάκι της Αρχιεπισκοπής. Εκεί ρίχνω τον οβολό μου σε είδος και κατά βάθος χαίρομαι που με το υστέρημά μου βοηθάω την Εκκλησία να μην ξοδευτεί και να μη χρειαστεί να δώσει τον ένα χιτώνα της. Βάζω εγώ το ρύζι, ας βάλει αυτή τους φόρους της και τη μισθοδοσία των απασχολουμένων της. Αν ξαλαφρώσω από τις έκτακτες εισφορές και τα χαράτσια, με την πρώτη επιστροφή φόρου που θα πάρω, δεσμεύομαι να αναλάβω προσωπικά (και χωρίς το λογότυπό μου) όλα τα έξοδα διανομής των πακέτων με την ξηρά τροφή και τις συσκευασίες μακράς διαρκείας. Γένοιτο.