«Το μάτι του ρεπόρτερ» και οι «Χ-Files»
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
2 λεπτά Η λάμψη του Γουίτζι μπορεί να μην άντεξε ώς το τέλος της ζωής του, το 1968. Η αξία του ωστόσο θα αναγνωριστεί όταν οι φωτογραφίες του θα ξανακοιταχτούν με νέο μάτι. Εκθέσεις και εκδόσεις θα έρθουν να τον αποκαταστήσουν στο βάθρο του, ενώ η ζωή του θα αποτελέσει βάση για την ταινία «Το μάτι του ρεπόρτερ» (1992) με τον Τζο Πέσι ως Γουίτζι.
Η ταχύτητά του, δε, να βρίσκεται στον τόπο του εγκλήματος πριν από την Αστυνομία ενέπνευσε τους δημιουργούς των «X-Files» να δημιουργήσουν έναν από τους ήρωές τους: έναν φωτογράφο που έσπευδε στους τόπους των δυστυχημάτων σχεδόν τη στιγμή που συνέβαιναν όχι λόγω του ασυρμάτου του, αλλά επειδή είχε υπερφυσικές ικανότητες να επικοινωνεί με τον θάνατο. Το όνομά του; Αρθουρ Φέλιγκ.
Ξεφτισμένοι τοίχοι, παλιές τριμμένες κουβέρτες και αναρίθμητες σελίδες εφημερίδων κολλημένες στους τοίχους. Αυτό είναι το σπίτι του Γουίτζι, ένα μικρό διαμέρισμα απέναντι από το αστυνομικό τμήμα του Μανχάταν, το οποίο «ξαναζωντανεύει» και υποδέχεται τους επισκέπτες της φωτογραφικής έκθεσης «Το έγκλημα είναι η δουλειά μου».
Η γραφομηχανή του, η κάμερά του, ο ασύρματός του και αμέτρητα πορτρέτα του. Στο αρχείο του έχουν βρεθεί περισσότερα από 1.500 πορτρέτα του. Πίσω από τον εμπνευσμένο φωτογράφο βρισκόταν ένας νάρκισσος; Θα μπορούσε να το πει κάποιος αν σκεφτεί πως δύο χρόνια πριν από τον θάνατό του, το 1966, πρωταγωνιστεί σε ένα ψευδοντοκιμαντέρ για τη ζωή του.
Google news
