[Ιστορίες Συνωμοσίας] Και ο Θεός έπλασε την Κάστερ Σεμένια

Δανείζομαι τον τίτλο της εφημερίδας «Le Monde» γιατί δεν νομίζω ότι υπάρχει καταλυτικότερη συνηγορία για τη νοτιοαφρικανή αργυρή ολυμπιονίκη του Λονδίνου. Κι όμως το 2009 στο Βερολίνο, οι θεοί της IAAF τρόμαξαν να αποφασίσουν αν η παγκόσμια πρωταθλήτρια των 800 μέτρων δικαίως αγωνίστηκε στην κατηγορία των γυναικών ή είχαν δίκιο οι ανταγωνίστριές της που δεν έβλεπαν την ώρα να την ξεφορτωθούν από τα κουλουάρ.

Η βαριά φωνή της και το ατσούμπαλο βάδισμά της ήταν σημάδια ικανά να βάλαν ψύλλους στ’ αυτιά της αθλητικής κοινότητας για το αν το κορίτσι ήταν πράγματι κορίτσι ή όσο κορίτσια είναι τέλος πάντων όλες όσες κάνουν πρωταθλητισμό. Εκεί όπου το κτηνώδες μυϊκό σύστημα της ενέσιμης τεστοστερόνης και το θεληματικό τετράγωνο πιγούνι της ντόπας θεωρούνται (εθιμικά) τεκμήριο θηλυκότητας.

Επί ένα ολόκληρο χρόνο ένα αμείλικτο τιμ από χειρουργούς και ενδοκρινολόγους έπεσε πάνω στη Σεμένια κι έκανε φύλλο – φτερό το κορμί της. Μέτρησε τις ορμόνες της, εξέτασε τα εξωτερικά γεννητικά της όργανα, σκανάρισε την κοιλία της μήπως κρύβονταν εκεί πέρα μέσα τίποτα λανθάνοντα αρσενικά αξεσουάρ. Επιτέλους, το καλοκαίρι του 2010 έπειτα από δώδεκα μήνες συνεχούς επιστημονικής και ψυχολογικής κακοποίησης οι γιατροί γνωμοδότησαν θετικά για τη χρωμοσωμική και λοιπή θηλυκή εξάρτυσή της και η αθλήτρια πήρε την άδεια να ξαναγυρίσει στους αγώνες.

Ηταν τότε μόλις δεκαοχτώ ετών και το μόνο που ήθελε ήταν να τρέχει. Κανονικά θα έπρεπε να θέλει κι άλλα πράγματα η μελαγχολική νοτιοαφρικανή δρομέας. Με τέτοιο όμως συντριπτικό κάταγμα στην ταυτότητα φύλου πού να τολμήσει να ερωτευτεί, να φλερτάρει και να χαριεντιστεί όπως κάνουν δισεκατομμύρια κορίτσια της ηλικίας της που δεν είναι ούτε πρωταθλήτριες ούτε ακριβώς αυτό που θα λέγαμε πιστό αντίγραφο της Κατρίν Ντενέβ ή της Νάταλι Πόρτμαν.

Στους Ολυμπιακούς του Λονδίνου η Κάστερ Σεμένια έτρεξε κι έχασε το χρυσό από μια μινιόν και ελαφρυκόκαλη αθλήτρια, τη Ρωσίδα Μαρία Σαβίνοβα. Παρά το τρομερό φίνις που επιχείρησε, δεν κατάφερε να πάρει την πρώτη θέση. Εγώ λέω ότι σκοπίμως χρονοτρίβησε κι ότι μέχρι τα μισά της διαδρομής δεν ήξερε ακόμα τι ακριβώς ήθελε να κάνει: να τους δώσει να φάνε τη σκόνη της ή να αφεθεί και να χάσει για να την παίζουν μετά στις κοριτσοπαρέες; Το δίλημμα είναι φρικτό και τα 800 μέτρα δεν αρκούν για τέτοιες αποφάσεις.

Ο Τ. Θεοδωρόπουλος κάνει χρήση της καλοκαιρινής του άδειας.