Ο «κροκόδειλος» της Μυκόνου
2 λεπτά
«Τράβα!».
«Δεν βγαίνει».
«Ξανατράβα».
«Δεν βγαίνει, λέμε, έχει σφηνώσει!»
Τζάμπα κόπος. Οσο και να τραβούσαν τη σαύρα από την τρύπα στον βράχο, εκείνη δεν ξεκολλούσε. Οχι επειδή κρατούσε αντίσταση αλλά επειδή εφάρμοζε την τεχνική αυτοάμυνας του ροφού αλλά με μεγαλύτερη επιτυχία. Μόλις βρει καταφύγιο στην τρύπα, φουσκώνει το σώμα της, σφηνώνει και όσο και να τραβάς από τα πόδια ή την ουρά, δεν βγαίνει με τίποτα. Αυτή η σαύρα που είναι γνωστή ως κροκοδειλάκι ζει μόνο στην Ελλάδα από αρχαιοτάτων χρόνων και ιδίως στις Κυκλάδες, δηλαδή στη Μύκονο, στη Δήλο, στη Ρήνεια, στην Πάρο, στην Αντίπαρο, στη Νάξο ενώ κάποιες πήγαν και εγκαταστάθηκαν στην Κέρκυρα και στη Ρόδο.
Οι τύποι που τραβούσαν τη σαύρα από τον βράχο ήταν επιστήμονες που ήθελαν να τη μελετήσουν. Τη στρίμωξαν εκεί έπειτα από ένα διακριτικό κυνήγι στην Ψαρού αλλά αυτή την κοπάνησε και η καταδίωξη συνεχίστηκε στο Σούπερ Παραντάις μπας και τη γλιτώσει λόγω σεβασμού στη διαφορετικότητα, αλλά πού!
«Χάλασε και η Μύκονος» ψέλλισε μόλις έσκασε η απόχη δίπλα στον σβέρκο της – και μόνο όταν τελικά της υποσχέθηκε μεζέ πείστηκε η σαύρα να βγει από τον βράχο. Ο ένας ειδικός, γιατί του άλλου του καλάρεσε το Σούπερ Παραντάις και είπε μετά ότι έχασε τον δρόμο…
Εκαναν λοιπόν οι ειδικοί ενδιαφέρουσες ανακαλύψεις όπως ότι το μήκος της φθάνει και τα 30 εκατοστά, πως είναι γυμνασμένη και μπρατσωμένη όπως επιβάλλει το εποχικό life style στο νησί και πως αντί για τατουάζ έχει στη ράχη κάτι σχέδια που μοιάζουν με αστέρια. Αλλες έχουν κάτι στρογγυλές, κίτρινες, μαύρες κηλίδες που μπορεί να έχουν και σχήμα ρόμβου, ανάλογα με το σε ποια παραλία θα σκάσουν το βράδυ για το πάρτι.
Δεν χρειάζεται βέβαια να αναφερθεί ότι τα κροκοδειλάκια που ζουν στα νησιά δεν ξέρουν τι θα πει χειμερία νάρκη και είναι στην τσίτα όλο τον χρόνο από το πρωί μάλιστα. Λόγω δε του απαιτητικού περιβάλλοντος όπου ζουν, ξεμπερδεύουν με τις γέννες το πολύ μέχρι τον Ιούνιο, ξεπετάγοντας από τρία μέχρι δέκα αυγά, ώστε να είναι fit τον Αύγουστο.
Το όνομά της λέγεται ότι προέρχεται από τις λέξεις κρόκη που σημαίνει βότσαλο και δρίλος που σημαίνει σκουλήκι και σήμαινε κάτι σαν το σκουλήκι στα βότσαλα. Την ονομασία κροκόδειλος την έδωσαν οι αρχαίοι Ελληνες στους κροκοδείλους του Νείλου που έμοιαζαν στην πιο μεγάλη εκδοχή με τη συγκεκριμένη σαύρα.














