e-mail
Πάνω που την είχαμε χάσει, ως έθνος ανάδελφον, τη Ρούλα την τηλεορατζού, μας επανέρχεται δριμύτερη και απειλητική, λέει, με ούτε ένα ούτε δύο ούτε τρία αλλά με πέντε βιβλία μυθιστορηματικού περιεχομένου. Από τον Μάικ τον φασολάκη στη Ρούλα το μπιζελάκι. Αν πει κάποιος δε πως σε αυτή τη σκοτεινή, κατίμαυρη επιστροφή με τις τιράντες, ο Μίκι νεκροκεφαλή πάνω στο ευρύστερνο της Ρουλάρας τον φοβίζει, θα έχει άδικο; Ε;
Μην παραλύυυυυυεις πολύ, βουλιάζεις
Αγαπητή Φοίβη,
Εξακολουθεί τελικά να ισχύει εκείνο το «ρητόν» και οι κρίνοντες κρίνονται;
Για τελευταίες δικαστικές αποφάσεις μιλώ.
Φυσικά και συνάδει προς το κοινό «περί δικαίου αίσθημα» η απόφαση των ανώτατων δικαστικών για τις αναδρομικές βουλευτικές αποζημιώσεις.
Αλλά εκείνη η δικαιολογία της εξαίρεσης αυτών των ιδίων για Ολυμπιακούς Αγώνες και φόρτο εργασίας κ.λπ. τι άλλο από «βλογάμε τα γένια μας» μπορεί να σημαίνει για την κοινή γνώμη;
Θα μπορούσε εύκολα με αυτήν τη λογική του φόρτου εργασίας να δικαιολογηθεί και σήμερα κάποιο ειδικό δικαστικό επίδομα για να συντομευθεί λιγάκι ο ατέρμων χρόνος απόδοσης δικαιοσύνης…
Αμ εκείνες τις 300.000 ευρώ που χάρισε κάποιο Ειρηνοδικείο γιατί αδυνατεί ο προσφεύγων να τις πληρώσει και πρέπει να τις πληρώσουμε όλοι εμείς, οι υπόλοιποι!
Σας περισσεύουν εσάς, αγαπητή μου Φοίβη; Εμένα μου έχει περικοπεί η μισή σύνταξη και μάλιστα άνευ δικαστικής αποφάσεως και ειλικρινά αδυνατώ να πληρώσω τον αναξιοπαθούντα συμπολίτη μου. Πού να προσφύγω εγώ; (Αναρωτιέμαι πάντως, πού άραγε στηριζόταν όταν δανειζόταν τα 300 χιλιάρικα!!!)
Αφήστε την τελευταία υπόθεση κακοποίησης ανηλίκου από δικαστικό που έφερε στην επιφάνεια η αγαπητή Ελενα Ακρίτα διά της εφημερίδος σας…
Στραβά αρμενίζουμε, Φοίβη μου, και δεν φταίει μόνον ο καύσωνας.
Υμέτερος, Κυρ. Παπ.,
ομότιμος καθηγητής ΑΠΘ
Οταν η υπ’ αριθμόν ένα εξουσία, η πολιτική, αγαπητέ Κυριάκο, κάνει υποχείριο τη δικαστική εξουσία και παίζουν μπάλα στο γήπεδο των… Ψωμιάδηδων (δεν θέλω ουυυυυ) και η εκτελεστική εξουσία – ιδέ κυβέρνηση – έχει τα μάτια της κλειστά (όχι μόνον από αποκόλληση αμφιβληστροειδούς, όπως ο Αντουάν) και τα χέρια της σταυρωμένα, τι άλλο περιμένετε; Να βγει και η εθνική μας Βίσση να τραγουδήσει «Παραλύωωωωωω»;
Cipralex και ανίατα
Αγαπητή Φοίβη,
Σήμερα κιόλας έκλεισα ραντεβού με τον γιατρό μου για να μου δώσει αυτό που προτείνεις, το Cipralex, ίσως και σε μεγαλύτερη δόση, γιατί τα κουσούρια σήμερα με το προνοιακό κράτος που έχουμε είναι ανίατα.
Βλέπω όμως στη στήλη σου μια τάση απαξίωσης της εκάστοτε απερχόμενης κυβέρνησης, δηλαδή ακολουθείς κατά γράμμα το «δρυός πεσούσης πας ανήρ ξυλεύεται». Τώρα δεν μιλάμε καθόλου για τον Αντουάν ή για το αριστερό αγόρι (κατά την παπαχρήστειο έκφραση).
Οι μόνοι που μας φταίνε είναι είναι ο Πάγκαλος, ο Παπανδρέου (ποδηλάτη και μάλιστα κακό ποδηλάτη τον αποκαλείς) και δεν βλέπουμε την παρέα των «κουμπάρων», φίλων κ.λπ. που επανήλθαν και προσπαθούν να ξανακαταλάβουν το κράτος χωρίς να υπολογίζουν την κατάσταση στην οποία μας έφεραν κυρίως αυτοί, όταν κυβερνούσαν από τις ταβέρνες των Μεσογείων και από τον Μπαϊρακτάρη των γνωστών «νταβατζήδων».
Φιλικότατα, ένας αιθεροβάμων από τον Πειραιά,
Νίκος Ταπεινός
Κακό ποδηλάτη τον Γιωργάκη μας, αγαπητέ Νίκο; Ποτέ! Ποτέ! Φωτιά να πέσει… Κακό και υπερφίαλο τον κύριο Πάγκαλο των 17 και πλέον ακινήτων (που όπως μας έχει δηλώσει δεν θα πληρώσει στο ελληνικό Δημόσιο τα χαράτσια τους, αλλά ουδείς συγκινήθηκε, ούτε ίδρωσε). Τάση «δρυός πεσούσης…»; Λέτε; Και για ποιον να μιλήσει κανείς; Για τους νυν; Χαχαχαχαχα. Το άλλο με τον Τοτό, το ξέρετε, το ανέκδοτο; Για να μιλήσει κάποιος θα πρέπει να κάνουν κάτι. Εστω ελάχιστο. Εδώ είναι το βασίλειο της απόλυτης απραξίας. Γλιτώσαμε, όπως μας απειλούσαν – μαζί με θεούς και δαίμονες – το τσιπραίικο που «θα μας έβγαζε από το ευρώ και αλίμονό μας», μείναμε στον Αντουάν τον καραμπουζουκλή και χαΐρι δεν βλέπουμε. Ή μήπως βλέπετε εσείς πουθενά χαΐρι; Τρισχειρότερα. Ούτε η σάτιρα δεν ασχολείται μαζί τους. Τόσο ανάξιοι λόγου – και πράξης…