Κατεστραμμένες προσωπικές σχέσεις

Αν οι ευρύτερες κοινωνικές σχέσεις παίζουν μικρό ρόλο στο μυθιστόρημα του Ιαν Ράνκιν, οι ιδιωτικές σχέσεις λάμπουν διά της απουσίας τους. Η κριτική στις ανθρώπινες σχέσεις είναι έμμεση αλλά καταλυτική, μέσα από την περιγραφή της οικογενειακής κατάστασης του ήρωα, του επιθεωρητή Μάλκολμ Φοξ. Ο ίδιος ο επιθεωρητής δεν φαίνεται πουθενά να έχει ή να είχε μόνιμο ερωτικό δεσμό. Μία παντρεμένη αστυνομικός της περιοχής του Κερκόντι, με την οποία είχε κάποτε μια σύντομη περιπέτεια, αναζητά απεγνωσμένα τη συντροφιά του για να ξεφύγει από έναν ψυχοφθόρο γάμο, ο Φοξ όμως διστάζει και δεν ανταποκρίνεται ποτέ. Η αδελφή του Φοξ επίσης δεν έχει δεσμό, αλλά ούτε και δουλειά, και βρίσκεται σε κατάσταση υστερίας – τα δύο αδέλφια είναι αδύνατον να συνεννοηθούν. Ο πατέρας έχει πάρει την κατιούσα και χρειάζεται φροντίδα, μητέρα δεν υπάρχει. Το ίδιο ισχύει για τα περισσότερα πρόσωπα του μυθιστορήματος – για όσα τουλάχιστον γίνεται σχετικός λόγος. Αν το κριτήριο υγείας μιας κοινωνίας είναι οι ερωτικές σχέσεις, αλλά και το σύστημα υγείας για το οποίο γίνονται επίσης κάποιες αρνητικές νύξεις, τότε η Βρετανία θα πρέπει μάλλον να ανησυχεί. Τουλάχιστον αυτό φαίνεται να λέει ο Ράνκιν.