«Στο καζάνι κι η μαμά του Κίτσου» (και άλλοι…)

Αγαπητή κ. Φοίβη,

Επικείμενης της έκδοσης του νέου βιβλίου του κ. Πάγκαλου και εις επίρρωσιν της γνωστής ρήσης του, με την οποία απλώς επισημαίνει ότι οι κρατούντες πολιτικοί είναι κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωσιν των ψηφοφόρων που τους επέλεξαν, σας παραθέτω ένα ποίημα που έγραψα το 1992, υπό τον τίτλο «Ελληνική Αγορά». Eχει αλλάξει κάτι σήμερα;

«Με τον Ερμή που πέταξε στη χώρα / φορώντας χρυσοποίκιλτο χιτώνα, / το παζάρι είναι έτοιμο ν’ αρχίσει. / Στο ναό της πιο σύγχρονης λατρείας / συναλλαγή είναι ο χρυσός κανόνας. / Ολοι πουλάνε κι όλοι αγοράζουν / με τα χέρια κάτω από το τραπέζι. / Τ’ αξεσουάρ του Περικλή / που φαίνεται ο κόσμος να θαυμάζει, / μένουν αζήτητα στο ράφι. / Αυτά που έχουν το μεγάλο ενδιαφέρον / είναι τα χειροποίητα του Αλκιβιάδη. / Ανθρωποι που βιώνουν στο σκοτάδι / Μια κοινωνία που περνάει την εφηβεία».

Με εκτίμηση, Ιωάννης M. από Καλλιθέα

Μόνο με θρυλικό Γιάννη Μαρκόπουλο μπορεί να απαντήσει κάποιος σ’ αυτό το φαγοπότι (που «όλοι μαζί τα φάγαμε»), αγαπητέ Ιωάννη: «Τούμπου τούμπου ζα, τούμπου μάγοι / θα μας ψήσουν οι ανθρωποφάγοι / τούμπου τούμπου ζα, τούμπου ζίτσου / στο καζάνι κι η μαμά του Κίτσου».