«Οι ζωές μας θα γίνουν κάποτε τραγούδια»

«To τραγούδι δεν είναι τα όσα λέει. Δεν είναι καν οι στίχοι και η μουσική του. Είναι ένα άυλο άγγιγμα που μιλάει στο βάθος της ύπαρξης και μπορεί να μας τα πει όλα σε γλώσσα μυστική. Γι’ αυτό είναι μαγική τέχνη. Γι’ αυτό ψάλλουν όλες οι θρησκείες τόσους αιώνες» λέει ο Αλκίνοος Ιωαννίδης.

Και το λέει για να μου εξηγήσει το σκεπτικό πίσω από τη συλλογή που ονομάστηκε «Local Stranger» και κυκλοφόρησε στο εξωτερικό. Μια παγκόσμια κυκλοφορία δεν είναι και μικρό πράγμα – κυρίως στις μέρες μας. Ο,τι όμως και να συνέβη, συνέβη αθόρυβα, τακτική που χαρακτηρίζει την πορεία του όλα αυτά τα χρόνια. Το ίδιο και η περιοδεία του στο εξωτερικό.

Η νηφαλιότητα, το ήρεμο ύφος του είναι σαν να σου λένε ότι χειρίζεται την ενέργεια, την έμπνευση, ακόμη και τον θυμό του με έναν τρόπο που έχει νόημα για κείνον, αφήνοντας τα πράγματα να γράψουν πρώτα μέσα του και μετά να δράσει. Υπάρχει ωστόσο και ο πολίτης Αλκίνοος. Το παιδί που είδε το σπίτι του στη Λευκωσία να κλονίζεται. Ο ενήλικος που θυμάται. Ο σημερινός Αθηναίος που δεν έχει κανέναν λόγο να μην πει τα πράγματα με το όνομά τους.

Οχι, δεν τον ξάφνιασε το ποσοστό της Χρυσής Αυγής. Γιατί «οι φασίστες, οι παλαιοναζί, οι χουντικοί και οι νεοναζί δεν ήταν ποτέ λιγότεροι, απλά στεγάζονταν αλλού – ας πούμε στη ΝΔ ή στον ΛΑΟΣ» έλεγε πρόσφατα. «Σήμερα σφάζουν ξένους, αύριο θα σφάζουν όποιον επιτελεί κατά τη γνώμη τους “ανθελληνικό έργο”. Και τότε θα σιωπήσουμε γιατί θα σκεφτούμε “έχω τρία παιδιά, άσ’ το καλύτερα” κι όλο θα βαραίνει ο ουρανός».

Εκείνος ωστόσο αυτό που έμαθε να κάνει καλύτερα στη ζωή του. Να γράφει και να τραγουδάει. Στην Ελλάδα και αλλού.

Το «Local Stranger», μια διεθνής κυκλοφορία με ελληνικά τραγούδια, τι πιθανότητες έχει να φτάσει σε ξένα αυτιά;

Δεν είναι κι εύκολο πράγμα σίγουρα. Η μουσική αγορά βρίσκεται σε πολύ κακή στιγμή. Το κοινό έχει υποστεί βομβαρδισμό παραγωγής και διαφήμισης και ο ακροατής γίνεται όλο και πιο ανίκανος να συνδεθεί βαθιά με έναν δίσκο κι ένα τραγούδι. Πρέπει να είναι πολύ ψαγμένος κάποιος ξένος για να σε ανακαλύψει. Παρ’ όλα αυτά, φαίνεται, πάει καλά.

Η καριέρα στο εξωτερικό είναι ουτοπία για έναν Ελληνα;

Δεν ξέρω, για μένα πάντως δεν είναι στόχος. Εχω άλλες προτεραιότητες. Κι όχι μόνο λόγω οικογένειας, αλλά και γιατί αυτά που προσπαθώ χρόνια τώρα βρίσκουν δεν βρίσκουν δρόμο προς τον ακροατή, έχουν το δικό τους ταξίδι. Ελάχιστα πράγματα κάνω για να τα προωθήσω. Γιατί δεν πιστεύω πως ο δρόμος του ανθρώπου ή του τραγουδιού είναι να επικοινωνεί με το ζόρι με τους άλλους. Η συλλογή αυτή κυκλοφόρησε γιατί έπειτα από σχεδόν 20 χρόνια στο τραγούδι και καμιά εκατοστή συναυλίες στο εξωτερικό, κάποιοι ξένοι παραγωγοί άκουσαν αυτό που κάνω και τους άρεσε.