Ε ρε μαντινάδες
και καλαματιανά!
Προς Φοίβη Αθηναίου:
Εγινε γάμος βιαστικός,
και βούιξε η χώρα
την Κυριακή παντρεύτηκαν, ο Αντώνης με την Ντόρα…
χωρίς κουμπάρο και παπά,
χωρίς παρανυφάκια
δεν παίξαν ούτε μπαλοθιές,
ούτε και παλαμάκια…
καμπάνες δεν σημάνανε,
δεν άναψαν λαμπάδες
μα ήταν πρωτοσέλιδο,
σε όλες τις φυλλάδες.
Εκ Καλαμών είν’ ο γαμπρός,
που βγάζει ωραία σύκα
κι η νύφη είν’ απ’ τα Χανιά,
κι έχει βαρβάτη προίκα.
Οι φίλοι και οι οπαδοί ,
από τον γάμο απείχαν
γιατί δεν τους ρωτήσανε,
γι’ αυτό τι γνώμη είχαν.
Είχαν παλιούς λογαριασμούς,
καθότι συζητιέται
και κάσα είκοσι χρονών,
που δύσκολα ξεχνιέται.
Τα δύο σόγια κάθονταν,
σε κάρβουνα αναμμένα
με τα κεφάλια χαμηλά
και μούτρα ξινισμένα…
Κι είπαν βρισιές και βλαστημιές,
είπανε μπινελίκια
κι οι γκρίνιες ήταν πιο πολλές
από τα συχαρίκια.
Χέρια με χέρια να σας δω,
κι οι δυο μαλλιά κουβάρια
σαν τα σκυλιά να τρώγεστε,
και σαν τα πετεινάρια
από τη γη στον ουρανό,
χίλια καλά να δείτε
μα από μας να λείπετε,
κι ό,τι θέτε γενείτε…
Σήφης Αλεκάκης
< Να αντιπροτείνω, αγαπητέ Σήφη, δύο χρήσιμες μαντινάδες, ως δώρα νυφιάτικα: «Σαν τη θωρείς την κοπελιά / κι όλο γυρεύγει χάδια / να ξέρεις πως τα κέρατα / βγάζουνε παρακλάδια». Ή, εναλλακτικά: «Θε μου, πώς εσυβάστηκα / κι επήγα για στεφάνι / αφού ‘χα πληροφορηθεί / για τη ζημιά που κάνει».
Τι έχουν τα έρμα κι… ιταλιάνε;
Αγαπητή κυρία Phoebe,
Εχετε παρατηρήσει πως τελευταία έχει πιάσει κάτι τους τραγουδιστές πίστας και ειδικά αυτούς, πάνω που πάνε να δύσουν ήσυχα και χωρίς να μας ζαλίζουν, να επιμένουν να επανέλθουν ιταλικά; Σαν αρρώστια είναι κολλητική. Πρώτα ήταν ο Γιάννης Πλούταρχος που έκανε τα τραγούδια του Αλμπάνο. Τώρα ετοιμάζεται να κάνει δίσκο με ιταλικά και η Καίτη Γαρμπή, που την είχαμε ξεχάσει. Και ποιος ξέρει ποιος άλλος ακολουθεί. Παλιά στις δεκαετίες του ’60 και του ’70 ήταν μόδα τα ιταλικά τραγούδια και πολλά τα μεταφράζαμε κιόλας εδώ. Τόσα χρόνια μετά τι λόγο έχει τέτοια μόδα; Εκτός αν είμαστε απέξω.
Χρήστος Σαββίδης
Να δείτε που με αυτή τη μόδα, έτσι όπως πάμε, αγαπητέ Χρήστο, θα βάλουμε τον Μόντι να μας κυβερνήσει, αν δεν τα βρουν τα δικά μας τα (δέκα;) παλικάρια που στήσανε χορό στου Καραϊσκάκη το κονάκι, πέφταν τα ντουβάρια από τον χορό κι από τις πενιές του Αλεξάκη.
Παρέιντ και των γονέων
Αγαπητή Φοίβη,
Το είδα στο Διαδίκτυο και αρχικά πίστεψα πως κάποιος είχε χακάρει την ιστοσελίδα της Αμερικανικής Πρεσβείας στην Ελλάδα, προσθέτοντας μια «πολύχρωμη», «διαφορετική» νότα.
Δηλαδή έναν διαγωνισμό για τον σχεδιασμό του λογότυπου για το εφετινό εγχώριο Gay Parade, υπό την αιγίδα και ύστερα από προκήρυξη της Πρεσβείας.
Αν συμβαίνει στα αλήθεια, διότι εγώ δεν κατάφερα να το διασταυρώσω (εσείς μπορείτε, κυρία Φοίβη;) είναι πολύ προχωρημένο, ή κάνω λάθος; Εγώ πάντως δεν το περίμενα.
Με χαιρετισμούς, περιμένοντας απάντηση, Βέρα Ζαχαριάδου
Δεν είναι καθόλου, μα καθόλου φάρσα, αγαπητή Βέρα. Εκτός του ότι εντάσσεται στο πρόγραμμα και τη στρατηγική της Χίλαρι Κλίντον (είδατε, που τους λέμε «αμερικανάκια»;), συνδυάζεται θαυμάσια με ένα φουλάρι, με μια φεντόρα, άντε και με τις δηλώσεις Ομπάμα περί γάμου ομοφυλοφίλων.