Επιστήμη και θρησκεία

«Η επιστήμη μπορεί να μας προσφέρει γνώση αλλά δεν μπορεί να μας προσφέρει σοφία» επιμένει η Μέριλιν Ρόμπινσον κι έτσι διαφοροποιείται από τους θρησκόληπτους και τους σκοταδιστές πιστούς. Στεκόταν ανέκαθεν περισσότερο στις σχέσεις παρά στις συγκρούσεις μεταξύ θρησκείας και επιστήμης και δεν επέμενε στη διάκριση ανάμεσα στο πνεύμα και στην ύλη. Θα έπρεπε να χαιρετίζουμε, λέει, κάθε καινούργια επιστημονική ανακάλυψη ως μια ακόμη εκδοχή της θαυματουργής φύσης του σύμπαντος, «της ατελεύτητης λάμψης της δημιουργίας». Από την άλλη όμως, επικρίνει τόσο την επιστήμη όσο και τη θρησκεία για το έλλειμμα της συμπόνιας και της αλληλεγγύης στη δημόσια ζωή. Αυτό το πνεύμα την είχε ωθήσει στα 45 της όταν κατοικούσε στην Αγγλία να γράψει μια οικολογική μελέτη – καταπέλτη για το περιβαλλοντικό και ανθρωπιστικό έγκλημα των πυρηνικών εργοστασίων στα νησιά Σέλαφιλντ που ξεφορτώνονταν τα ραδιενεργά τους απόβλητα στη θάλασσα. Σήμερα, όταν αναστοχάζεται την νοοτροπία του σύγχρονου ανθρώπου σημειώνει (σε μια συνέντευξή της στο εναλλακτικό περιοδικό «Believer»): «υπάρχει μια μεγάλη ποσότητα ευφυΐας και ευαισθησίας που πάει χαμένη, επειδή οι άνθρωποι έχουμε διαπαιδαγωγηθεί από αυτήν τη μεγάλη φωνή τριγύρω μας, να πιστεύουμε ότι είμαστε ασημαντότητες που δεν θα πουν ποτέ τίποτα άξιο λόγου».