[Φαινόμενα] Παραληρηματική παράσταση

Ηταν πέρα από κάθε φαντασία το θέαμα του κοστουμαρισμένου ανδρός σε κατάσταση παραληρηματικού ξεσπάσματος μεγαλείου που ούρλιαζε για το πόσο σπουδαίος και ανίκητος είναι. Ελαφρώς αναψοκοκκινισμένος από την ένταση και με φωνή της οποίας ο έξαλλος τόνος και το ηχόχρωμα παρέπεμπε σε μια φωνή από το παρελθόν με παρόμοια χαρακτηριστικά, του Γεωργίου Παπαδόπουλου, όπως αναπαράγεται σε επιθεωρησιακές μιμήσεις.

Ολο αυτό το κομμάτι έκτοτε κάνει καριέρα στο Διαδίκτυο όχι τόσο για τις ίδιες τις δηλώσεις του αρχηγού των χρυσαυγιτών όσο για το γεγονός ότι απαιτήθηκε από τους παρευρισκόμενους δημοσιογράφους να σηκωθούν όρθιοι μόλις μπει στην αίθουσα ο Μιχαλολιάκος σε ένδειξη σεβασμού και μάλιστα με την προσταγή «εγέρθητω» ή «εγέρθητου», όπως ακούστηκε ίσως από κάποιο μικροελαττωματάκι προφοράς.

Οι κάμερες εγχώριες και ξένες, παρούσες. Η αιφνίδια εκτίναξη της Χρυσής Αυγής σε ποσοστό που εξασφαλίζει την είσοδό της στην ελληνική Βουλή είναι ένα από τα σημαντικότερα γεγονότα των ελληνικών εκλογών. Οχι γιατί χρησιμοποιούν τη δημοκρατία για να εισέλθουν στην ελληνική Βουλή εκείνοι που κάποτε και με την επιθετική στάση τους μοιάζει να θέλουν να την καταλύσουν. Η δημοκρατία όσο καλύτερα λειτουργεί τόσο λιγότερο φοβάται. Αλλά γιατί ο υστερικός εθνικισμός και η ρατσιστική βία μιας χούφτας ώς χθες περιθωριακών και απομονωμένων μπρατσαράδων βρήκαν έδαφος στη δυσαρέσκεια και τον φόβο πολιτών που αισθάνθηκαν εγκαταλειμμένοι για να προσφέρουν υπηρεσίες για εξατομικευμένο ή και ομαδικό νταηλίκι.

Μια ακόμη εθνική ιλαροτραγωδία ή μια αληθινή απειλή; Η αναπαλαίωση εκείνου του φαιού μύθου περί «αρσενικής ρώμης» και φυλετικής καθαρότητας που αιματοκύλισε την Ευρώπη πριν από μερικές δεκαετίες δεν είναι διόλου αστείο.

Ωστόσο αυτό που αποκάλυψαν οι τηλεοπτικοί προβολείς εκείνο το βράδυ ξεπερνά ακόμη και την πιο σατανική, σατιρική φαντασία. Το θέαμα κέρδιζε την προσοχή στη θέα και μόνο του μπρατσωμένου νεαρού με το κοντοκουρεμένο μαλλί, όπως ορίζει το στιλιστικό λάιφσταϊλ της οργάνωσης, ο οποίος εξηγεί ότι όλοι σηκώνονται όταν εμφανίζεται ο αρχηγός σε ένδειξη σεβασμού. Ολο αυτό μέσα σε μια καμαρούλα μια σταλιά, όπου η παραληρηματική παράσταση Μιχαλολιάκου, κάτι μεταξύ stand up comedy και θρίλερ, στρέφεται εναντίον του εύκολου στόχου, των τηλεοπτικών καναλιών και κορυφώνεται με τις λέξεις «με συκοφαντήσατε, με λασπολογήσατε (…) σας νίκησα» για να ολοκληρώσει αφιερώνοντας τη νίκη του «στους-λεβέντες-με-τα-μαύρα» που κρατούν «ψηλά την ελληνική σημαία τις νύχτες, όταν τα κανάλια δείχνουν τσόντες» κ.λπ.

Ουδεμία έκπληξη, καθώς ο λόγος αυτού του είδους είχε πάντα χαρακτηριστικό του τα πλέον κοινότοπα επιχειρήματα για τα προβλήματα δήθεν «ηθικής», αρθρωμένα με τον στόμφο ενός επιθετικού λαϊκισμού.

Η θολούρα κάνει τον ψευδομύθο της φασιστικής «ρώμης» να φαντάζει σπουδαίος στα μάτια είτε νεαρών ανδρών με αίσθημα κατωτερότητας είτε σχολιαρόπαιδων που αναζητούν την επιβεβαίωση στη βία, εντασσόμενα σε ομάδες με τελετουργικά και ιεραρχίες που προσδίδουν μια ψευδαίσθηση σπουδαιότητας στα μέλη τους (η ποιοτική ανάλυση των ψηφοφόρων από τους Κώστα Παναγόπουλο της Alco και Ηλία Νικολακόπουλο αποκαλύπτει ότι το υψηλότερο ποσοστό εκείνων που ψήφισαν Χρυσή Αυγή είναι άνδρες νεαρής ηλικίας).

Γι’ αυτό και θεωρούμε ότι έπρεπε προεκλογικά να υπάρχει πλήρης ενημέρωση για το ποιοι είναι και τι πρεσβεύουν από τη στιγμή που διαπιστώθηκε στις δημοσκοπήσεις τάση ανόδου των χρυσαυγίτικων ποσοστών μέσα σε κλίμα ξενοφοβικού παροξυσμού και θυμού.

Οσο και αν οι συνθήκες σήμερα μοιάζουν με εκείνες της σκληρής ύφεσης του Μεσοπολέμου που οδήγησε ορδές απελπισμένων στις οργανωμένες ομάδες των φασιστών οι οποίες υπόσχονταν δήθεν λαϊκή επανάσταση για να οδηγήσουν στο τέλος στην πλήρη κατάλυση των εργασιακών συνθηκών με την καταναγκαστική εργασία, παραμένουν όπλα του παρόντος η μνήμη, η εμπειρία και η δύναμη του φακού και του ραδιοφωνικού μικροφώνου να απομυθοποιεί.