[Ματιές] Η Ευκαιρία

Θες από Αγανάκτηση, θες από Αηδία, θες από Κόπωση, θες από Σύγχυση, θες από την εντύπωση ότι βρισκόμαστε μπροστά σε Αδιέξοδο, πάρα πολλοί γνωστοί και φίλοι δείχνουν να αδιαφορούν για τις εκλογές της Κυριακής, να σηκώνουν τους ώμους τους και να λένε «δεν βαριέσαι…». Και τους ρωτάω: τι θα κάνουμε λοιπόν; θ’ αφήσουμε να μας κυβερνήσουν οι Αδίστακτοι, οι Κυνικοί, οι Πονηροί, οι «Λογάδες και Γραμματικοί», οι Σιγουράκηδες, οι Ψεύτες, οι Κατεργάρηδες;

Ας είμαστε λίγο σοβαροί… Η χώρα μας βρίσκεται μια σπιθαμή από τον γκρεμό. Και πρέπει να σωθεί. Και η σωτηρία της βρίσκεται μέσα στην Ευρώπη και όχι στον Τρίτο Κόσμο. Η σωτηρία της βρίσκεται στο ευρώ και όχι στη δραχμή. Και οι εκλογές της 6ης Μαΐου είναι η τελευταία ευκαιρία που μας δίνεται για να βγούμε από το τέλμα. Διάφοροι, λένε «διάφορα», για το καλό μας! Λαϊκές κυβερνήσεις ονειρεύονται, αντισυνταγματικές θέσεις προτείνουν, τη Βία έχουν στον νου τους, για Εμφυλίους ακονίζουν τη γλώσσα τους.

Φυσικά και δεν είναι έτσι τα πράγματα. Η χώρα χρειάζεται κυβέρνηση, με νωπή λαϊκή εντολή. Τώρα! Σοβαρή κυβέρνηση, στιβαρή, αποφασισμένη. Από τη μια είναι ο Θυμός και η Αγανάκτηση και από την άλλη η Σύνεση. Με σύνεση πρέπει να πάμε την Κυριακή και να ψηφίσουμε. Ολοι! Δεν βλέπετε ότι, ολόγυρά μας, καραδοκούν ροπαλοφόροι, μασκοφόροι, αγύρτες, αρπακτικά και τζογαδόροι; Ξαναλέω: άλλο ο θυμός που διακατέχει όλο το σώμα του λαού και άλλο η σύνεση.

Εγραφε στο «Βήμα της Κυριακής» ο Αντώνης Καρακούσης: «… Η χώρα έχει πλέον υποδομές, διαθέτει επιχειρήσεις εξωστρεφείς, κεφαλαιούχους δυναμικούς και βεβαίως έχει τις εμπειρίες, μπορεί να οικοδομήσει αποτελεσματικά σχήματα διοίκησης και να ξανακερδίσει τη θέση της στον κόσμο. Αν παρασυρθεί από τον θυμό και κυριαρχηθεί από αισθήματα τιμωρίας, θα δώσει χώρο και ευκαιρίες στις δυνάμεις της καθυστέρησης. Γιατί ως τέτοιες μπορούν να χαρακτηρισθούν οι δυνάμεις του εθνικισμού, της Ακροδεξιάς, του μίσους, όπως και εκείνες που φαντασιώνονται ένοπλες συγκρούσεις και τη ρεβάνς του Εμφυλίου».

Και θέλω να τελειώσω με μερικές αράδες από το κείμενο του Σήφη Πολυμίλη (πάλι στο «Βήμα», την ίδια μέρα): «Καλό είναι να θυμόμαστε, τώρα που βαδίζουμε προς τις κάλπες, ότι η οργή και το αίσθημα αδικίας που μας διακατέχει δεν είναι ο καλύτερος σύμβουλος. Ιδιαίτερα σε μια συγκυρία όπως η σημερινή, όπου κυριαρχεί η αγανάκτηση, αλλά και ένα αίσθημα αδιεξόδου, για πολλούς τουλάχιστον από εμάς».

Με τον θυμό στα δόντια, λοιπόν, αλλά με το βλέμμα στραμμένο προς το μέλλον.