[Ματιές] Σοσιαλιστές

Μέρες του ’81 μου έφερε στον νου η νίκη του Φρανσουά Ολάντ στον πρώτο γύρο των γαλλικών προεδρικών εκλογών, την Κυριακή. Μέναμε σε ένα περίεργο τριάρι της οδού Μπιγλίστας, στα όρια Ζωγράφου και Καισαριανής, με τη γυναίκα μου και τη νεογέννητη κόρη μας. Με θυμάμαι να πανηγυρίζω για τον θρίαμβο του Μιτεράν. Ημουν ενθουσιασμένος και υπεραισιόδοξος…

Υστερα από μία εβδομάδα ο Μιτεράν κάλεσε στο Παρίσι μερικούς από τους επιστήθιους φίλους του. Ανάμεσά τους ο Μίκης Θεοδωράκης και η Μελίνα Μερκούρη. Στη γιορτή για τα επινίκια, στην Αψίδα του Θριάμβου, η Μελίνα πρόσφερε στον Μιτεράν ένα υπέροχο κόκκινο τριαντάφυλλο. Εποχή κρασιού και λουλουδιών, εποχή ελπίδας. Οπως και τώρα. Που πολλοί πιστεύουν, ιδίως στην Ελλάδα, πως αν τελικά εκλεγεί πρόεδρος ο Ολάντ, στις 6 Μαΐου, θα αρχίσει να ανασαίνει οικονομικά η Ευρώπη. Και η χώρα μας, βεβαίως. Που την έχουν πιάσει από τον λαιμό και τη σφίγγουν να την πνίξουν, η Μέρκελ και ο Σαρκοζί.

Ενα σχόλιο από τον γαλλικό Τύπο, που μου έκανε εντύπωση: «Η σύντροφος του Ολάντ βρέθηκε κοντά του και δεν τον άφησε στιγμή, την ώρα που ο υποψήφιος πρόεδρος ήταν σε πολύ δύσκολη θέση. Ενώ η Κάρλα Μπρούνι διάλεξε τον Σαρκοζί και του υποσχέθηκε αιώνια αγάπη και πίστη, όταν εκείνος ήταν στους ουρανούς της δόξας του». «Μικροκακίες», θα πείτε. Ετσι είναι. Αλλωστε, η ωραία Κάρλα Μπρούνι, λόγω ακριβώς της ομορφιάς της, δέχεται συχνά δηλητηριώδη βέλη.

Εν πάση περιπτώσει. Εγώ, θέλω να μείνω σε κάτι που έγραψε ο φίλος μου ο Γιώργος Ρωμαίος, στο «Βήμα της Κυριακής»: «… Η ύφεση και η ανεργία στην Ελλάδα είναι έργο των Μερκοζί (Μέρκελ – Σαρκοζί) δήλωσε ο Ολάντ. Και διακήρυξε ότι θα ζητήσει επαναδιαπραγμάτευση του δημοσιονομικού συμφώνου, εμπνεύσεως Μερκοζί, με προσθήκη μέτρων για την ανάπτυξη και την απασχόληση. Ενα ελπιδοφόρο πολιτικό κίνημα, άμεσα ελληνικού ενδιαφέροντος, για την ανατροπή της μονομερούς πολιτικής “δημοσιονομικής εξυγίανσης” αρχίζει σήμερα από τη Γαλλία».

Την ίδια στιγμή όμως με προβληματίζει η μεγάλη άνοδος της Μαρίν Λεπέν. Και συμφωνώ απολύτως με τον Μιχάλη Μητσό, που έγραψε προχθές στα «ΝΕΑ» ότι «η έκπληξη του χθεσινού πρώτου γύρου είναι χωρίς αμφιβολία η Μαρίν Λεπέν, η οποία ξεπέρασε το ποσοστό που είχε λάβει ο πατέρας της το 2002, άφησε πολύ πίσω τον υποψήφιο του Μετώπου της Αριστεράς και αναδεικνύεται σε ρυθμιστικό παράγοντα για τον δεύτερο γύρο».

Ετσι είναι. Οταν ο κόσμος πιέζεται και απογοητεύεται, «ψηλώνει» η Ακρα Δεξιά και απειλεί τη Δημοκρατία. Το είδαμε κι εδώ, στο Μαρούσι, το Σάββατο, στην επίθεση εναντίον του Πέτρου Ευθυμίου. Ευτυχώς, όλα – ανεξαιρέτως – τα κόμματα στάθηκαν στο ύψος τους. Αλλά, πάντως, οι τραμπουκισμοί, οι ύβρεις και τα γιαουρτώματα φοβάμαι ότι δεν πρόκειται να σταματήσουν.