Πρωταγωνιστές «ευρωπαϊκών» προδιαγραφών

Οι τουρκικές εταιρείες παραγωγής αξιοποιούν με μαεστρία την συνταγή της σαπουνόπερας για να καλλιεργήσουν το αίσθημα οικειότητας και συνεργασίας μεταξύ των λαών, αλλά και μια εικόνα πλούσιας και εξευρωπαϊσμένης Τουρκίας, κι ας απέχει από την πραγματικότητα. Ακόμη και αν το κοινό από το Ιράν ώς το Καζαχστάν ονειρεύται έρωτες στην Κωνσταντινούπολη, αρκεί αυτό για να ανοίξει ο ευρωπαϊκός δρόμος της Τουρκίας; Ισως όχι, αλλά η συμπεριφορά υπερδύναμης που συσπειρώνει και αξιοποιεί τις δυνάμεις της περιοχής συμβολίζεται απολύτως από τη σαπουνοπερική παραγωγή.

Στον «Πειρασμό» («Ask-i Memnu») ο δίμετρος, ξανθός εραστής Μπελχιούλ (Κουβάντς Τατλτάγ) θυμίζει μάλλον ουκρανό μπασκετμπολίστα, ενώ στο «Λάλε, έρωτας στην Κωνσταντινούπολη» (προβάλλεται αυτό τον καιρό από τον Alpha) η πρωταγωνίστρια Εμίνα Γιάχοβιτς είναι ποπ σταρ της Σερβίας, εξ ου και στη χώρα της η τηλεθέαση της σειράς χτύπησε κόκκινο. Οι πόρτες της τουρκικής οπτικοακουστικής βιομηχανίας είναι ανοιχτές, όπως γνωρίζουν και έλληνες ηθοποιοί και δημιουργοί. Αλλωστε όπως οι πρώτοι διδάξαντες Αμερικανοί έχουν αποδείξει, το χωνευτήρι της σοουμπίζνες είναι ιδανικό εργαλείο στήριξης μιας υπερδύναμης.

«Ο αραβικός κόσμος ελκύεται από τις τουρκικές σαπουνόπερες, όπως οι πάπιες από το νερό», γράφει ανταποκριτής αμερικανικού δικτύου στη Μέση Ανατολή. Και όχι μόνο. Με τον ίδιο τρόπο ελκύεται και το ελληνικό κοινό. Οι «Χίλιες και μια νύχτες», με τη Σεχραζάτ και τον Ονούρ έγιναν τηλεοπτικό χιτ, αν και πρωτοπροβλήθηκαν σε περιφερειακό κανάλι (Μακεδονία TV).

Το σουξέ ήταν τέτοιο, που σε συνδυασμό με το χαμηλό κόστος για την αγορά τουρκοσάπουνων από ελληνικά κανάλια – τα οποία αντιμετωπίζουν σοβαρότατα οικονομικά προβλήματα -, η εγχώρια αγορά κατακλύστηκε από το είδος: «Ασημένια φεγγάρια», «Το αγιάζι του έρωτα», «Κισμέτ», «Εζέλ» (Αnt1), «Μενεξέ», «Ερωτας και τιμωρία» (Mega), «Μοιραίος έρωτας» (Mega), «Ρώτα την αγάπη» (Alpha), «Λάλε, έρωτας στην Κωνσταντινούπολη» (Alpha). Ο κατάλογος είναι μακρύς.