Δράματα «ένεκα της κρίσεως»
Πλάσματα της κρίσης, Νο 1.437: αοιδός πίστας επιδεικνύει στο κοινό τη... δικτυωτή (δίκην πέργκολας που πολύ θα μας χρειαστεί τώρα που θα αρχίσουν οι καλλιέργειες ντομάτας, κολοκυθιών, αγγουριών) φωνή της
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
2 λεπτά Μεσούσης της κρίσης και του αλληλοσπαραγμού, ας σκύψουμε πάνω από το φύλλο της 5ης Μαρτίου 1933, της εφημερίδας «Φωνή του Λαού» της Φλώρινας. Κοντά ογδόντα χρόνια πριν, δηλαδή, σε εκείνη την παλιά κρίση που έφερε επίσης αλληλοσπαραγμούς. Διαβάζουμε:
«Το δράμα έγινεν εν Αθήναις. Ενας γέρων παπουτσής 65άρης ένεκα της κρίσεως έκλεισε το μαγαζάκι του. Διά να μην πεινάσουν με την γραίαν του ετών 55, άνοιξαν το σπιτάκι τους και το έκαμαν φωλεά για διάφορα ζεύγη ερωτευμένων. Ετσι έβγαζαν όχι μόνον το καρβέλι, αλλά και μια μισάρα οκά κρασί. Ενα βράδυ η μπουκάλα με τη μισή οκά το κρασί ετελείωσε στο τραπέζι, και η γραία είπε του γέρου να πεταχθή έξω και ν’ αγοράση ακόμα μισή οκά.
Ο γέρος έφερε το κρασί κι επάνω στες γλυκές κουβέντες ήρθε το κέφι, και η δεύτερη μπουκάλα άδειασε κι αυτή. Η γραία που το έτσουζε φαίνεται στα γερά, λέγει ξανά του γέρου. “Δεν πας, καϋμένε, να φέρης ακόμα μισή οκά, έτσι, για να το ρίξουμε και λιγάκι όξου;”. Ο γέρος όμως αρνήθηκεν αυτήν την φοράν, λέγων ότι αρκετά ήπιαν, και δεν πάει να πιουν περισσότερο.
Τότε η γραία αγρίεψε που δεν την άκουεν ο γέρος, και ρίχνει το κρασοπότηρό της στο κεφάλι του άντρα της. Φουρκισμένος ο γεροπαπουτσής από τον τρόπον της γυναίκας του, αρπάζει την λάμπαν από το τραπέζι και την πετά στο κεφάλι της γραίας. Δεν φθάνει όμως αυτό, αλλά τρέχει και βρίσκει ένα σίδηρο και ορμά να σκοτώση την γραίαν. Τότε αυτή φεύγει από το δωμάτιον, βγαίνει εις τον δρόμον και φωνάζει ζητούσα βοήθειαν από τους γείτονας.
Ωσπου να προφθάσουν όμως οι γείτονες, την πρόκαμεν ο γέρος και με το σίδηρο χτυπώντας στο κεφάλι, της το ράγισε στα γερά και άμα την είδε να πέφτη και να ξεψυχά, έτρεξεν εις το πλησιέστερον Αστυνομικόν Τμήμα και είπε: “Βρε παιδιά, σκότωσαν την γυναίκα μου. Είδα τρεις άνδρες που έτρεχαν, αλλά δεν εγνώρισα κανέναν”.
Στουπί ο γέρος από το μεθύσι, ήθελε να φορτώση εις άλλους το έγκλημα. Σε λίγο όμως μετάνοιωσε και είπε: “Σας λέγω ψέματα. Εγώ εσκότωσα την γυναίκα μου. Δεν επίστευα πως το κρασί θα με φέρη σε τέτοιο σημείο, ώστε να σκοτώσω την γυναίκα μου”.
Και ήρχισε να κλαίη, να κτυπά το κεφάλι του και να φωνάζη: “Αχ! τι έκαμα ο δυστυχής!”.
Εν τω μεταξύ η γραία είχεν αποθάνη από το ράγισμα που έφερε στο κεφάλι της το κατηραμένο σίδηρο του μεθυσμένου συντρόφου της».
Για την αντιγραφή,
Φοίβη
Google news
