… και η αχίλλειος πτέρνα των Αμερικανών

Τι πάει στραβά λοιπόν στις ΗΠΑ σήμερα; «Και τι δεν πάει!», απαντά η Αννι Πρου, με ένα σαρκαστικό γελάκι. Με προγόνους που έφτασαν τον 17ο αιώνα στο γαλλικό Κεμπέκ και στη Νέα Αγγλία, και με σπουδές Ιστορίας στο ενεργητικό της, δεν έχει αυταπάτες για το πώς εκφυλίστηκαν οι διακηρύξεις της ελευθερίας και της ισότητας των εποίκων. Ωστόσο σήμερα, ανάμεσα στα κακώς κείμενα, ξεχωρίζει ένα υπαρξιακό πρόβλημα των συμπατριωτών της. «Οι Αμερικανοί ζουν άδειες ζωές που ορίζονται από τη λογική της ψυχαγωγίας.

Κατακλύζονται από έναν πολτό άχρηστων πληροφοριών κι έχουν χάσει την ικανότητα να στηρίζονται στα χέρια τους. Ακόμη και το φαγητό τους είναι προμαγειρεμένο και δεν μπορούν πια να αντιμετωπίσουν ούτε καν τις πρακτικές ανάγκες της ζωής…». Φυσικά, οι πολιτικοί έχουν μεγάλες ευθύνες αλλά η Πρου δεν θέλει να μιλά γι’ αυτά διότι όπως λέει «απεχθάνομαι την πολιτική όσο και τη θρησκεία: δηλαδή πολύ».

Παραμένει ωστόσο συνειδητή οπαδός του Ομπάμα και πιστεύει πως θα επανεκλεγεί παρότι «οι Ρεπουμπλικάνοι τον υπονόμευσαν με κάθε τρόπο, ακόμα κι όταν οι μεταρρυθμίσεις του ήταν κατά γενική ομολογία θετικές».

Απέναντι σε όλα αυτά ποια είναι η ευθύνη του συγγραφέα λογοτεχνικών έργων; «… Οχι πάντως να γράφει πολεμικές ή να κάνει διακηρύξεις για τις δύσκολες ώρες που περνά η κοινωνία», λέει η Πρου. «Αλλά να εξερευνά την κοινωνία με κριτικό μάτι, να δίνει φωνή σε αυτούς που είναι παραγκωνισμένοι, να αφηγείται ιστορίες που να έχουν αλήθεια μέσα τους, να μπορούν να συγκινήσουν το κοινό και να προκαλέσουν αλλαγές στην κοινωνία».