Αίσιο τέλος στην απαγωγή της… «Αρχιχανούμισσας»

Η «Αρχιχανούμισσα» πέφτει και φέτος θύμα «απαγωγής» στην Ανω Σύρο. Τα «Ζεϊμπέκια» αναλαμβάνουν να τη φέρουν πίσω σώα…

Το τελευταίο Σαββατοκύριακο της Αποκριάς είναι χρόνια τώρα ξεχωριστό στα μεσαιωνικά σοκάκια της Ανω Σύρου. Και φέτος, το Σάββατο το απόγευμα, είναι που αναβιώνουν τα «Ζεϊμπέκια». «Πρόκειται για αποκριάτικη παράσταση με θέμα την απαγωγή της “Αρχιχανούμισσας”, γυναίκας του καπετάνιου. Είναι μια διακωμώδηση τουρκικού εθίμου που έφεραν έλληνες φυγάδες από τη Μικρά Ασία το 1821…», λέει ο Νίκος Σολάρης, δάσκαλος χορού στο Λύκειο Ελληνίδων Σύρου.

Τα «Ζεϊμπέκια» είναι και σήμερα μια ομάδα 30-40 ατόμων. Κυρίαρχες μορφές είναι ο πρώτος, ο δεύτερος κι ο τρίτος καπετάνιος, ο αποκαλούμενος «Μουσταφά». Μαζί τους είναι και η «Αρχιχανούμισσα» – άνδρας ντυμένος νύφη – αλλά και ένας-δυο «Αράπηδες» – υπηρέτες του πρώτου καπετάνιου. «Αφού διασχίσουν τα σοκάκια τραγουδώντας, τα “Ζεϊμπέκια” καταλήγουν σε κεντρικό σημείο της Ανω Σύρου, όπου χορεύουν χασάπικο, χασαποσέρβικο και ζεϊμπέκικο. Πάνω εκεί, ωστόσο, στον χορό του πρώτου καπετάνιου ο «Αράπης» βρίσκει ευκαιρία να φιλήσει την «Αρχιχανούμισσα» και να την απαγάγει. Ο καπετάνιος στέλνει τότε τα “Ζεϊμπέκια” να τη φέρουν πίσω μαζί με τον απαγωγέα της. Τον καταδικάζει τελικά σε θάνατο δια πυράς…», περιγράφει ο κ. Σολάρης.