e-mail

Της οπορτούνας η ψυχή είναι μια άβυσσος

Αγαπητή Φοίβη,

Λέει, μεταξύ άλλων, ο λαλίστατος πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ κ. Τσίπρας ότι «η αποβολή μας από το ευρώ κοστίζει ακριβότερα απ’ ό,τι η παραμονή μας… Τώρα πρέπει να το εκμεταλλευτούμε».

Η απορία μου: Και η πλειοψηφία των οπαδών του – φιλάθλων δεν πιστεύει ότι ο αρχηγός τους δεν έχει καμία, μα καμία σχέση με τον οπορτουνισμό, όπως έχει το 99% – έτσι πιστεύουν οι αλάνθαστοι – των Ελλήνων;

Φιλικά, Χρήστος Τσαχπίνης –

Καβαλιώτης, Γερμανία

Οπως τραγουδούσε, αγαπητέ Χρήστο, και ο Νικόλας Ασιμος: «Να χαμογελάω στο κοινό / Να του σαλεύω για να το μερεύω / Να του σφυρίζω να το νανουρίζω / Να το φουντώνω να το ξεφουσκώνω / Και στην κομμούνα να είμαι οπορτούνα»… (πες τα, μεγάλεεεε).

«Τόσο πλούσιες, γι’ αυτό και τόσο δυστυχισμένες»

Αγαπητή κ. Φ. Αθηναίου.

Πρόσφατα η Διαρκής Σύνοδος της Εκκλησίας της Ελλάδος εξέφρασε δημοσίως τη συμπάθεια και συμπαράστασή της προς τον αμφιλεγόμενο ηγούμενο της αγιορείτικης Μονής Βατοπεδίου Εφραίμ και, το χείριστο, υπέδειξε με ανακοίνωσή της σε ύφος αντάξιο πολιτικού κόμματος την αποφυλάκισή του. Αυτή η απόφασή της αποτελεί σκανδαλώδη πρόκληση για ολόκληρο το εκκλησιαστικό ποίμνιο, το οποίο δεν έχει δείξει, μέχρι στιγμής τουλάχιστον, την παραμικρή διάθεση ηθικής στήριξης του Εφραίμ, αλλά αντιθέτως επιμένει να διαλευκανθεί η σχετική δυσώδης υπόθεση και να επέλθει κάθαρση στο σχετικό σκάνδαλο που διαρκεί μήνες ολόκληρους και εμπλέκει τόσο πολλά εκκλησιαστικά αλλά και πολιτικά πρόσωπα. Μέσα σε μια ευνομούμενη Πολιτεία ο καθένας έχει βέβαια το δημοκρατικό δικαίωμα να εκφράζει ελεύθερα τη γνώμη του. Πόσω μάλλον η ηγεσία της Εκκλησίας που εκπροσωπεί ελεύθερα τη γνώμη της. Πόσω μάλλον η ηγεσία της Εκκλησίας που εκπροσωπεί χιλιάδες πιστούς. Τούτο το δικαίωμα ωστόσο δεν της επιτρέπει συγχρόνως να επεμβαίνει στα εσωτερικά της Δικαιοσύνης, μιας από τις τρεις ανεξάρτητες εξουσίες ενός δημοκρατικού πολιτεύματος, σπεύδοντας να εκδώσει «αθωωτική» απόφαση πριν ακριβώς κλείσει η όλη υπόθεση από δικαστική άποψη τελεσίδικα και υποδεικνύοντας με αυτόν τον τρόπο τη δικαστική ετυμηγορία. Εξάλλου, αλγεινή εντύπωση προκαλεί η απόφαση του Αρχιεπισκόπου να επισκεφθεί τον υπόδικο ηγούμενο στο κελί της φυλακής όπου έχει προφυλακιστεί. Τούτο βέβαια θα ήταν απολύτως κατανοητό και μάλιστα επαινετό εφόσον συνέβαινε στο πλαίσιο της χριστιανικής συμπόνιας και παραμυθίας προς τους παντοειδείς αναξιοπαθούντες συνανθρώπους μας. Δεν τον είδαμε όμως να έχει επισκεφθεί στις φυλακές άλλους ποινικούς καταδίκους. Ολες αυτές οι «άκομψες» συνοδικές παρεμβάσεις μάς υποβάλλουν εύλογα την υποψία ότι στόχος τους δεν είναι η ορθότερη απονομή της δικαιοσύνης αλλά η «συντεχνιακή» αλληλεγγύη. Ετσι όμως δεν υπηρετείται το δίκαιο ούτε το δημόσιο συμφέρον, αλλά το συμφέρον κάποιων ομάδων και κάποιων παραγόντων. Ετσι πλήττεται κατάφωρα και ανεπανόρθωτα στα μάτια του σκανδαλισμένου κόσμου το κύρος των θεσμών μέσω των εμπλεκόμενων φορέων τους.

Με εκτίμηση, Φοίβος Ι. Πιομπίνος

Σσσσς, κρύβετε λόγια, αγαπητέ – συνονόματε – Φοίβο, καθότι ο έγκλειστος «πνευματικός» καραδοκεί και ρίχνει μηνύσεις σε όποιον τολμήσει ακόμη και να συγκρίνει το «πνευματικό» – ελέω εύπιστων (;) πολιτικών – με το οικονομικό του έργο, όπως πρόσφατα σε «αποκαλυπτική» τηλεοπτική εκπομπή. Σσσσς. Ας κάνουμε τουμπεκί ψιλοκομμένο την ώρα που η μια – πάμπλουτη και πολύυυυυυ, μα πολύυυυυυ ανθρωπίστρια – εξουσία, η παμφάγος και πανθ’ ορώσα Εκκλησία, βρίσκει ώρα, σε αντιδιαστολή, να θίξει… τα στραβά της άλλης – της ταχύτατης – εξουσίας. Ας κάνουμε τουμπεκί μη μας έρθει καμιά αδέσποτη την ώρα που οι «πνευματικοί ηγέτες» πέφτουν πιο χαμηλά, πιο χαμηλά, πιο χαμηλά (άσχετο: το λαϊκόν άσμα «για τα λεφτά τα κάνεις όλα, για τα λεφτά δεν μ’ αγαπάς» ποιος το έγραψε;) που τραγουδούσε προφητικά η Αντζούλα η Σαμίου. Ασχετο (πάλι). Το «Είναι πολλά τα λεφτά, Αρρρρρη» ποιος το έλεγε; Κι άλλο άσχετο: είχαν ντουμπλάρει την Ελενα Ναθαναήλ όταν έλεγε «Τζζζζέλλλα, είμαστε τόσο πλούσιες, γι’ αυτό και τόσο δυστυχισμένες»;