[Φαινόμενα] Πέρα από τα όρια της TV

Συνδέεσαι με την ιστοσελίδα της σειράς «Breaking Bad», όπου εμφανίζεται ο πρωταγωνιστής Γουόλτ Γουάιτ και σε καλεί να ζήσεις μαζί του πέρα από τα όρια της μέχρι εκείνης της στιγμής ζωής σου. Είναι ο μεσήλικος καρκινοπαθής που όταν πληροφορήθηκε ότι πάσχει από την ασθένεια επέλεξε να ανατρέψει από τον τρόπο της ζωής του (καθηγητής Χημείας, παντρεμένος, με έναν γιο και τη σύζυγό του έγκυο στο δεύτερο παιδί τους) μέχρι τον τρόπο σκέψης του και να κυνηγήσει τα πλούτη από την παραγωγή και τη διακίνηση ναρκωτικών. Αλλοθί του η οικονομική διασφάλιση της οικογένειάς του, όταν πλέον δεν θα βρίσκεται στη ζωή.

Ολο αυτό προβάλλεται και ως μια αλληγορία για την κρίση της μέσης ηλικίας, ως την τελευταία ευκαιρία του ανθρώπου να ζήσει όσα ποτέ δεν τόλμησε, ακόμη και τους πιο απαγορευμένους κινδύνους.

Η πρόσκληση του Γουάιτ οδηγεί τους χρήστες της ιστοσελίδας ώς τη λίστα μιας φανταστικής οργάνωσης, όπου φιγουράρει το όνομά τους, μέσω της οποίας όμως μπορούν να κάνουν πραγματική δωρεά στην Αμερικανική Εταιρεία Καρκίνου.

Πιο συναρπαστική συχνά και από την ίδια την τηλεοπτική παραγωγή αποδεικνύεται η αλυσίδα του μάρκετινγκ η οποία διαμορφώνεται με επίκεντρο κάθε σύγχρονη σειρά και που συνιστά ένα οικονομικό «στόρι» ιδανικής εκμετάλλευσης των συναισθημάτων του κοινού.

Αναφερόμαστε στο παράδειγμα της σειράς «Breaking Bad» γιατί υπήρξε υποδειγματική, από την ανατροπή των τηλεοπτικών συμβάσεων και τη διεύρυνση των καλλιτεχνικών ορίων του μέσου μέχρι την ιντερνετική αξιοποίηση των ηθικών διλημμάτων που έθετε το σενάριό της. Και επειδή θεωρούμε ότι η εγχώρια τηλεοπτική αγορά παραμένει εγκλωβισμένη στο ξεπερασμένο μάρκετινγκ του αναμασήματος των ποσοστών τηλεθέασης που τροφοδοτεί μια ξεπερασμένη ποδοσφαιρική αντίληψη για τον τηλεοπτικό ανταγωνισμό. Ενώ η χρήση των νέων τεχνολογιών περιορίζεται στην κουτσομπολίστικη παρακολούθηση των «τι-τι-βισμάτων» διαφόρων τηλεπερσόνων, τα οποία αναμεταδίδονται από τα πάνελ σαν σπουδαίες «αποκαλύψεις». Ακόμη μια από τις εγχώριες καθηλώσεις στον τηλεοπτικό πρωτογονισμό.

Τις προάλλες αναφερθήκαμε στο ντοκιμαντέρ του γαλλογερμανικού «Arte» που με τίτλο «Αντίο σύντροφε» αναφέρεται στην ιστορία του κομμουνισμού, προσφέροντας μέσω ειδικού, διαδραστικού site μια «ξενάγηση» στην ψυχολογία των ανθρώπων που βίωσαν το ιστορικό τέλος των κομμουνιστικών καθεστώτων.

Η περίπτωση του «Braking Bad», πολύ διαφορετική, φέρνει τον θεατή αντιμέτωπο με την ωμότητα των αποτελεσμάτων που έχουν οι επιλογές του στη ζωή, χωρίς καμιά επιείκεια. Αυτό ήταν και το ερέθισμα του σεναριογράφου Βινς Γκίλιγκαν – ανήκε στους σεναριογράφους του «X-Files» – ο οποίος δήλωνε σε συνέντευξή του ότι μπορεί η θρησκεία να είναι το αποτέλεσμα της επιθυμίας του ανθρώπου να τιμωρούνται οι παραβάτες, αυτός όμως δεν πιστεύει στη μετά θάνατον απονομή δικαιοσύνης παρά μόνο στο όλα εδώ πληρώνονται». Εξ ου και ο κεντρικός χαρακτήρας, ο Γουόλτερ Γουάιτ (Μπράιαν Κράνστον), είναι ένα είδος αντι-ήρωα που όσο εξελίσσεται το σίριαλ τόσο πιο αντιπαθητικός εμφανίζεται.

Το ίδιο και ο συνεργάτης του, ένας από τους φοιτητές του, ο Τζέσι Πίνκμαν (Ααρον Πολ), ο οποίος διακινεί τα ναρκωτικά που παράγουν με τον καθηγητή του. Οι ερμηνείες των σκοτεινών αυτών χαρακτήρων που βουλιάζουν όλο και πιο βαθιά στην παρανομία, την εγκληματική δράση και την ασυνειδησία θεωρήθηκαν από τις καλύτερες σε τηλεοπτικές σειρές. Και είναι. Η μετάλλαξη του Γουάιτ από οικογενειάρχη καθηγητή σε μίστερ Χάιντ καθηλώνει. Οπως και στο σενάριο η διάσταση, σχεδόν χιουμοριστική, της σχολικού τύπου μεθοδικότητας του Γουάιτ στην παραγωγή και τη διακίνηση των ναρκωτικών.

Οσο για το ιντερνετικό μάρκετινγκ, έχει από μια πρόταση για κάθε πτυχή και ανάγνωση του σεναρίου. Στους κοινωνικά ευαισθητοποιημένους προσφέρει τρόπους να ενισχύσουν τη μάχη κατά του καρκίνου. Στους πιο επιρρεπείς στο σκοτεινό στοιχείο, παιχνίδι με χαρακτήρες κόμικς όπου ο χρήστης γίνεται συνεργάτης του Πίνκμαν και μαζί του «ξεπλένει» τα χρήματα από τις παράνομες δραστηριότητές του ή γίνεται συνεργάτης του ντετέκτιβ στην εξιχνίαση φόνου, όπου έχει στη διάθεσή του σκηνές από το έγκλημα. Τίποτε πια δεν είναι «μόνο τηλεόραση».