Εχω τη γνώμη ότι το ΠΑΣΟΚ σήμερα, έπειτα από όσα αποκαλυπτικά έχουν συμβεί λόγω της κρίσης, οφείλει να περάσει μέσα από μια μεγάλη διαδικασία επαναπροσδιορισμού όχι μόνον της ιδεολογίας του, αλλά κυρίως των πρακτικών του.
Οφείλει να γίνει ένα κόμμα το οποίο θα λέει την αλήθεια, όλη την αλήθεια, ακόμη και αν αυτό σημαίνει ότι μπορεί να χάσει ένα πολύ μεγάλο μέρος στελεχών τα οποία έχουν σταδιοδρομήσει μέσα από ψέματα, μισές αλήθειες ή κωλοτούμπες.
Οφείλει όταν καταγγέλλει να λέει ονόματα και διευθύνσεις, και όταν καταγγέλλεται να αποδεικνύει την αθωότητά του ή να παραδέχεται τα σφάλματα και να απομακρύνει τους επίορκους. Η διαφάνεια πρέπει να ξεκινήσει πρώτα από το ίδιο το κόμμα. Είναι πολύ ενδιαφέρον να μάθουμε πώς έφτασε να χρωστά περισσότερα από 100 εκατομμύρια ευρώ.
Οφείλει να πάψει να συνθηματολογεί. Τα οράματα ή «οράματα» των περασμένων χρόνων για σοσιαλισμό, για τον λαό στην εξουσία, για εκσυγχρονισμό χρειάζεται να τοποθετηθούν στις πραγματικές τους διαστάσεις και για τις περιόδους στις οποίες επιχειρήθηκε να υλοποιηθούν και να ξανασυζητηθεί πόσο επίκαιρα είναι. Ειδικά το «ο λαός στην εξουσία» και υλοποιήθηκε αλλά και προκάλεσε ζημιογόνες στρεβλώσεις του νοήματός του (κομματικό κράτος, κάκιστα εννοούμενος συνδικαλισμός, εξαγορά ψήφων διά των ρουσφετιών). Ο σοσιαλισμός τελικά τι είναι στην πράξη; Το μοντέλο της πρώην ΕΣΣΔ; Το σκανδιναβικό; Κάτι άλλο; Και τι συγκεκριμένα; (Πολύ συγκεκριμένα). Ο εκσυγχρονισμός; Είναι οι περίφημες διαρθρωτικές αλλαγές που διαρκώς ακούμε και οι οποίες απειλούν να ξεβολέψουν πολλούς Ελληνες; Είναι έτοιμο το ΠΑΣΟΚ να μην κλείσει ξανά το μάτι σε αυτούς τους Ελληνες;
Με λίγα λόγια το περίφημο «Γιώργο (ή όποιος τον διαδεχτεί) άλλαξέ τα όλα», είναι έτοιμο το ΠΑΣΟΚ να το ξεκινήσει από τον εαυτό του;
Τα παραπάνω πιθανότατα φαίνονται ουτοπικά ή απλοϊκά, αλλά μπορεί να απαντηθεί ότι αν σήμερα υπάρχει ένα μεγάλο ποσοστό ψηφοφόρων στις δημοσκοπήσεις που δεν θέλει να ψηφίσει ή δεν ξέρει ποιο κόμμα να ψηφίσει, είναι γιατί δεν εμπιστεύεται τα κόμματα. Δεν φαντάζομαι ότι η ανάκτηση της εμπιστοσύνης των πολιτών από τα κόμματα και φυσικά και το ΠΑΣΟΚ θα γίνει μέσω «υψηλής πολιτικής», αλλά μέσω της ειλικρίνειας και της ικανότητας να πείσει πως ό,τι υπόσχεται θα το εφαρμόζει, γιατί για αυτό πήρε όσες ψήφους πήρε. Εδώ νομίζω κολλάει και η ανανέωση στα πρόσωπα.
Το ΠΑΣΟΚ ας χρησιμοποιήσει τη δική του κρίση ως ευκαιρία για να τραβήξει μια πολύ βαθιά διαχωριστική γραμμή από πολλές από τις έως τώρα πρακτικές του.
Ο Αρης Καρούδης είναι ψυχίατρος