Κοινωνία μετρίων

Ο νεποτισμός υπήρξε ανέκαθεν μια σταθερά της πολιτικής μας ζωής. Η οικογένεια είναι, άραγε, δομικό στοιχείο της κοινωνικοπολιτικής μας οργάνωσης σε βαθμό που να μην μπορούμε να ελπίζουμε σε περισσότερη αξιοκρατία;

Οι Ελληνες πιστεύουν ότι παντού στον κόσμο γίνονται τα ίδια. Αλλά όχι: η ανθρώπινη φύση συγκρατείται και αναχαιτίζεται από τους θεσμούς και τον κοινωνικό έλεγχο. Στην Ελλάδα επικρατεί ανομία, όλα είναι επιτρεπτά: “Δε θα μου πεις εσύ τι θα κάνω!”. Οταν όμως ο καθένας φτιάχνει τους δικούς του κανόνες, δεν υφίστανται πια καθόλου κανόνες. Σ’ ένα τέτοιο πλαίσιο η αξιοκρατία δεν έχει νόημα. Ετσι, είμαστε όλοι δυσαρεστημένοι: πιστεύουμε ότι δεν ζούμε όπως μας αξίζει, δεν έχουμε την αναγνώριση που μας αξίζει. Μα πώς; Δεν είναι δυνατόν μέσα στον μικρόκοσμο που φτιάξαμε… Οι αξίες είναι αντεστραμμένες, το εργασιακό ήθος ανύπαρκτο, η κοινωνική φιλοδοξία γίνεται αντικείμενο χλευασμού. Κοινωνία των μετρίων…

Οι παθογένειες του θεσμού της οικογένειας, βία, ρόλοι ανδρών – γυναικών κ.λπ. έχουν λίγο πολύ, παντού, κοινά χαρακτηριστικά. Υπάρχουν κάποιες ιδιαιτερότητες στην ελληνική περίπτωση;

Οι γυναίκες είναι θύματα του πολιτισμού και μαθαίνουν να κληροδοτούν αυτόν τον πολιτισμό. Το ζήτημα που αναδύεται στον 21ο αιώνα είναι αν θα επικρατήσει ο σκοταδισμός. Προς το παρόν η Δύση κάνει ότι δεν βλέπει την πρόκληση του σκοταδισμού.