Μου ζητάει μόνη της να μιλήσουμε για την πορνεία σήμερα. «Είναι αδιανόητο να ζητάει πράξη ο πελάτης χωρίς προφυλακτικό. Οι κοπέλες (οι περισσότερες ξένες) είναι εκβιαζόμενες από νταβατζήδες. Τις βάζουν σε λούκι μεταξύ τους και σε ανταγωνισμό ποια θα φέρει περισσότερα χρήματα. Αυτό φτάνει στο “ναι” χωρίς τέλος για τον πελάτη! Παλιότερα υπήρχε τέλος», σημειώνει και επιμένει πως η Συγγρού και η πορνεία είναι μονόδρομος για μια τραβεστί. Ακόμη και σήμερα.
«Εσύ θα έπαιρνες στη δουλειά σου μια τέτοια κοπέλα;» με ρωτάει. Αν και τα τελευταία χρόνια υπάρχουν τρανσέξουαλ ή τραβεστί που κάνουν και άλλες δουλειές. Οπως η Μίνα Ορφανού που πρωταγωνίστησε στη «Στρέλλα» του Πάνου Κούτρα και πλέον είναι ηθοποιός. Πάντα όμως, όσα χιλιόμετρα ανεκτικότητας και να διανύσουμε, σκέφτομαι, μια συστολή για τις τρανσέξουαλ πάντα θα διατηρείται. «Οι γκέι στην ουσία τότε δεν γούσταραν τις τραβεστί. Ισως αντιπροσωπεύαμε και έναν διακαή τους πόθο. Στη συνέχεια, επειδή απενεχοποιήθηκαν οι ίδιοι, μας βλέπουν θέες. Τώρα έχω δεκάδες γκέι φίλους».
Τι θα έλεγε όμως η Αννα σε ένα νέο παιδί που βρίσκεται στο μεταίχμιο μεταξύ ομοφυλοφιλίας και αλλαγής φύλου; «Πιο πολύ θέλω – και με το βιβλίο μου – να πλησιάσω τις μάνες. Ερχονται παιδιά στις “Κούκλες” με σακ βουαγιάζ και φοράνε κολάν και στρινγκάκι. Είναι ωραίο αυτό; Μου λένε: “Θέλω να γίνω σαν εσένα”. Αγόρι μου, ξέρεις τι έχω τραβήξει; Ας το ψάξουν οι ίδιοι. Θέλει κότσια να τα κόψεις». Και πιο πολύ να το πεις…