Η αλήθεια ξεφεύγει

Ο Μπαρνς παίρνει στα χέρια του κοινό, κοινότατο υλικό. Μια ιστορία που θα περνούσε στα ψιλά των εφημερίδων και στην πίσω γωνία της προσωπικής μνήμης. Και φτιάχνει ένα παλίμψηστο κείμενο, που κάθε λέξη βρίσκει το ταίρι της σελίδες μετά και κάθε σκηνή την ερμηνεία της, όταν τα πράγματα φτάνουν στο τέλος. Η ιστορία αποτυπώνεται με πολλούς και διαφορετικούς τρόπους και από πολλές και διαφορετικές γωνίες. Ο αφηγητής συνειδητοποιεί την άγνοια – καλύτερα την τυφλότητά του – όταν πλέον είναι αργά. Τα επιμέρους κομμάτια παίρνουν τη θέση τους και σχηματίζουν την εικόνα, όμως οι άνθρωποι έχουν τσακιστεί από τα γεγονότα. Το βιβλίο είναι μια σπουδή στην εμπειρία της ανθρώπινης άγνοιας. Τι πιστεύουμε ότι ξέρουμε, τι παρουσιάζουμε ότι ξέρουμε, αλλά και τι ανακαλύπτουμε στο τέλος ότι αγνοούμε. Αυτός ο άχρωμος, άοσμος, φιλήσυχος, όπως αυτοχαρακτηρίζεται, αφηγητής είναι το κατάλληλο ηχείο: πολλαπλασιάζει τις φωνές της αφήγησης. Η αλήθεια ξεφεύγει, ώσπου να αποκαλυφθεί μπροστά στα έκπληκτα μάτια του ανθρώπου που πίστευε ότι τα ξέρει όλα.