Eγραφε παντού. Σε χαρτάκια που έβγαζε από την τσέπη του, σε πακέτα τσιγάρων, σε ό,τι έβρισκε μπροστά του. Μετά μάζευε τους στίχους του σε μια τσάντα και τους πρόσφερε σε τιμή ευκαιρίας. Χαράλαμπος Βασιλειάδης ή «Τσάντας». Το παρατσούκλι (προφανές το γιατί) λέγεται ότι του το ειχε δώσει ο Στράτος Παγιουμτζής.
Δεν είναι τυχαίο ότι σήμερα οι επίσημες λίστες της ΑΕΠΙ έχουν καταχωρισμένα στο όνομά του 1.782 τραγούδια (!), ενώ όπως λέει ο μουσικός και παραγωγός Μιχάλης Κουμπιός, «είναι γνωστό ότι όσα τραγούδια έχουν την υπογραφή του Βασίλη Ταμβάκη (ήταν ο αδελφός της γυναίκας του) είναι και αυτά δικά του».
Παρ’ όλα αυτά ο Χαράλαμπος Βασιλειάδης έμεινε στη σκιά χιλιοτραγουδισμένων τραγουδιών, όπως τα «Πριν το χάραμα», «Ανοιξε γιατί δεν αντέχω», «Αναψε το τσιγάρο, δώσ’ μου φωτιά», «Η άμαξα μες στη βροχή», «Σιγανοψιχάλισμα», «Σβήσε το φως να κοιμηθούμε», «Αγωνία». Ενα αφιέρωμα – το οποίο προλογίζει ο Λευτέρης Παπαδόπουλος – απόψε στο Θέατρο Badminton, υπό τον τίτλο «Μια τσάντα γεμάτη τραγούδια» ρίχνει φως και γνωρίζει και στο νεώτερο κοινό έναν εν πολλοίς άγνωστο, αν και παραγωγικότατο, δημιουργό.
Το πλήρες κείμενο είναι διαθέσιμο μόνο για τους συνδρομητές της ψηφιακής έκδοσης της εφημερίδας «ΤΑ ΝΕΑ» στη διεύθυνση http://digital.tanea.gr.
Σχόλια
