Σεξολογικές λύσεις
Αγαπητή Φοίβη,
Αν τέθηκε σε συζήτηση να ορισθεί πρωθυπουργός ο πρόεδρος της Βουλής, με την ίδια λογική δεν θα μπορούσε να γίνει πρωθυπουργός και ο αντιπρόεδρος κ. Βαΐτσης Αποστολάτος; Αφήστε που θα έλυνε και το σεξουαλικό πρόβλημα που αποδίδουν κάποιοι στη γερμανίδα Καγκελάριο και θα βοηθούσε τον Νικολά να κουμαντάρει καλύτερα την Κάρλα του.
Ελπίζοντας πως δεν θα προσπεράσεις το καίριο ερώτημά μου, Ντίνος Αναγνώστου
Να ρωτήσουμε κανέναν σεξολόγο, κανέναν αστρολόγο, αγαπητέ Ντίνο.
Επιδημία οξείας
σουργελίασης
Κυρία Φοίβη, καλή δύναμη.
Πού να περνούσε ποτέ από το μυαλό του μακαρίτη Στρατή Τσίρκα ότι το βιβλίο του «Ακυβέρνητες πολιτείες» θα μπορούσε να συμπεριλάβει και την πατρίδα του μεταξύ αυτών… Ας ζούσε και έβλεπε τη σημερινή άναρχη κατάσταση της χώρας, ασφαλώς θα έγραφε ακόμη ένα βιβλίο με τίτλο «Ανοχύρωτες πολιτείες».
Δεν εργάζεται κανένας και όλοι βρισκόμαστε στους δρόμους και όποιον πάρει ο χάρος. Η κυβέρνηση αδυνατεί να επιβάλει την τήρηση των νόμων, απέθεσε τις ελπίδες της στο αίσθημα να αντικαταστήσει όλους τους νόμους και την τήρηση του Συντάγματος στον πατριωτισμό του όχλου. Η Ελλάδα μετετράπη σε μια απέραντη αρένα μονομάχων και όλοι κραυγάζουν για το συμφέρον του ο καθένας.
Αλλά και οι πολιτικοί, που οφείλουν να είναι είδος σωματοφυλάκων γύρω από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, σφυρίζουν όλοι αδιάφορα και απεργάζονται το προσωπικό τους συμφέρον, οι δε δηλώσεις τους είναι χρησμοί Πυθίας.
Ο κ. Σαμαράς έψαχνε ευκαιρία να γίνει πρωθυπουργός μέσα στους αγανακτισμένους και η Αριστερά φωνασκεί και ενεργεί σαν τον λύκο σε αφύλαχτο μαντρί. Την πλούσια γλώσσα μας τη μετέτρεψαν σε αργκό, άλλα λέγουν, άλλα σκέπτονται και άλλα εννοούν, ανασκευάζοντας θέσεις, όπως αλλάζουν πουκάμισα.
Η κατακερματισμένη Αριστερά μέσα στον σάλο του όχλου προσπαθεί να προσπορισθεί οφέλη. Τι θα γινόταν αν ένας νέος Γκοτζαμάνης επετίθετο στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας; Τι θα έκαναν οι σωματοφύλακές του; Μήπως κάποιοι οραματίζονται ένα νέο ’36; Η δική του γενιά πέρασε την προηβική και ηβική ηλικία ανάμεσα στα στρατεύματα Κατοχής και στους καθοδηγητές του ΚΚΕ που τότε αλώνιζαν όλη την Ελλάδα.
Αγραφοι πίνακες εμείς και κάτω από την άγνοια της εποχής ό,τι μας έλεγαν και ακούγαμε το θεωρούσαμε πρωτόγνωρο. Η άγνοια και η νεανική μας ορμή έκαναν το θαύμα τους στο έργο εκείνων των καθοδηγητών αφού πιστεύαμε πως όλα ήταν εφικτά. Ελευθερία, εργασία, παιδεία, κάτω οι τσιφλικάδες του καπιταλισμού, η μπουρζουαζία κ.ά. Αποτέλεσμα: Εμφύλιος πόλεμος, μαυροφορεμένες γυναίκες, ορφανά και η χώρα σωροί από ερείπια και φτώχεια.
Αυτά τα γράφω για ορισμένους (και μαθητές) που υπάκουσαν στους άκριτους και ανοήτους υποβολείς τους που τους εξώθησαν σε ανομία, απειθαρχία και απαξίωση αρχών και συμβόλων του έθνους. Οσο δε αφορά την τάξη και την εφαρμογή των νόμων ο Μεγάλος Ελευθέριος Βενιζέλος που τριπλασίασε την Ελλάδα δεν δίστασε να καθιερώσει το περίφημο ιδιώνυμο.
Δεν αρνείται κανένας πως από την οικονομική κρίση οι ανοχές μας ξεπέρασαν τα εσκαμμένα. Ομως βρεθήκαμε προ τετελεσμένης κρίσης που σοβεί ύστερα από πολλά χρόνια κακοδιοίκησης, σπατάλης και κάθε είδους οικονομικών εγκλημάτων. Η λύση όμως δεν θα δοθεί στους δρόμους με αλλησυγκρουόμενες τάξεις εργαζομένων με ετερόκλητα αιτήματα και επιδιώξεις.
Εκατοντάδες οικονομολόγοι πέρασαν από κανάλια, αλληλοαναιρέθηκαν όλοι και δεν κατόρθωσαν να συναντηθούν σε μια γραμμή. Τα μόνα που μας χρειάζονται και δεν τα έχουμε είναι σύνεση – υπομονή – εγκράτεια – σεβασμός προς αλλήλους και εργασία. Τα δάνεια από την εποχή του Αβραάμ αξίωναν την επιστροφή τους.
Με πραότητα και ελεύθερη σκέψη, φιλικά, Βασίλης Λαρισαίος
Καλή καγαθή η πραότητα και η ελεύθερη σκέψη (κυρίως), αγαπητέ Βασίλη. Και καλό είναι να τη διατηρήσουν και να τη μεταλαμπαδεύσουν όσοι την έχουν σε τούτη τη χώρα. Διότι μετά τα πρόσφατα πολιτικά τσαχπινογαργαλιάρικα τερτίπια – απροκάλυπτα: για να κρατήσουν κάποιοι μίζεροί τε και απαξιωμένοι αρχηγίσκοι τα φεουδάκια τους – και το διεθνές ρεζιλίκι, την ώρα που όλος ο κόσμος παρακολουθούσε τι θα κάνουμε, θα γίνουμε σύνθημα: όταν θα θέλουν να εννοήσουν «αυτή η χώρα είναι Μπανανία», θα λένε «αυτή η χώρα είναι Ελλαδάρα»!